วันที่ จันทร์ กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นิทานพื้นบ้าน(7)


ช่างคิด

          นานมาแล้ว ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชาวบ้านส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรม อันได้แก่ทำนา ทำไร่ ทำสวน ปลูกผักและผลไม้ เป็นต้น

          เมื่อชาวบ้านมีปัญหา หรือ ขัดข้องหมองใจในเรื่องใดๆ ก็จะไปปรึกษาหรือให้ ช่างคิด (เป็นบุคคลทั่วไปในหมู่บ้านคนหนึ่ง ชื่อ คิด ที่ชาวบ้านให้ความเคารพและถือว่าเป็นคนที่มีสติปัญญาที่สุดในหมู่บ้านจึงมีฉายาว่า ช่างคิด) แก้ปัญหาให้ทุกครั้ง และร้อยละร้อย สำเร็จลุล่วงและเป็นที่พึงพอใจของผู้ที่มาขอคำปรึกษา

          คราหนึ่งนาง มี นั่งหุงข้าวในครัว นางเอื้อมไปหยิบหม้อข้าว หมายจะยกขึ้นตั้งไฟ โดยมือทั้งสองข้างเอื้อมคร่อมเสาในบ้าน เมื่อจับหม้อทั้งสองมือเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่สามารถดึงกลับมาได้ จึงไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร นางจึงเรียกทิดสาซึ่งเป็นสามี ให้มาช่วย ทิดสาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด จึงคิดว่า “อย่างนี้คงจะต้องตัดแขนภรรยาจึงสามารถเอาหม้อผ่านเสามาได้ แต่ถ้าทำอย่างนั้นนางมีจะต้องแขนด้วน คงไม่มีใครช่วยหุงหาอาหารและช่วยทำงาน” จึงคิดขึ้นได้ว่า “เรื่องอย่างนี้ต้องไปถาม ช่างคิด” 

นายสา รีบมุ่งหน้าไปบ้านช่างคิดอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้นางมี นั่งถือหม้อรอให้ช่างคิดมาช่วยแก้ปัญหา

นายสา ช่างคิด พร้อมกับชาวบ้านจำนวนหนึ่ง ต่างรีบเดินทางมาช่วยนางมี อย่างเร่งด่วน เมื่อทุกคนมาถึงต่างคิดไปในทางเดียวกันกับทิดสาว่า จะต้องตัดมือนางมีข้างใดข้างหนึ่งเพื่อจะได้หลุดพ้นจากความทรมานในการถือหม้อคร่อมเสาบ้าน ส่วนช่างคิดเมื่อเห็นเหตุการณ์และพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ครั้งแรกเขาคิดเช่นเดียวกับชาวบ้าน แต่ด้วยความฉลาดปราดเปรื่อง เขาออกคำสั่งอย่างเฉียบขาดว่า “ตัดเสา” ทุกคนในที่แห่งนั้นตะลึงกับความฉลาดของช่างคิด จึงช่วยกันเอาเลื่อยตัดเสาบ้าน เพื่อช่วยให้นางมี ยกหม้อผ่านมาได้ ทุกคนมีความสุขที่สามารถช่วยนางมีในครั้งนี้สำเร๊จ พร้อมกับชื่นชมในตัวช่างคิดมากยิ่งขึ้น

ครั้งต่อมา นายสาได้วานเพื่อนๆ มาลงแขกดำนาที่ตนและนางสาได้เตรียมดินไถคราดไว้เรียบร้อยแล้ว เพื่อนบ้านทุกคนต่างมาช่วยกันอย่างยินดี เพราะทิดสาและนางมี ถึงแม้ว่ายากจน แต่ก็เป็นคนมีน้ำใจ ช่วยเหลือเผื่อแผ่ แม้ว่าขาดกำลังทรัพย์ แต่ทั้งสองยังมีกำลังกายและแรงงานพอที่จะช่วยเหลือเพื่อนบ้านได้   

พวกผู้ชายต่างช่วยกันหาบกล้ามาส่งให้ผู้หญิงดำนา

ผู้หญิงทุกคนต่างพร้อมหน้าพร้อมตาช่วยกันดำนา หวังให้เสร็จก่อนเพลาเย็น แต่ละคนเริ่มดำจากริมคันนา หันหลังเข้าหากัน พอใกล้เสร็จ ก็เข้าไปติดอยู่กลาง พวกนางไม่สามารถออกมาหรือกลับขึ้นคันนาได้ เพราะถูกล้อมไว้ด้วยต้นข้าวที่ดำไว้แล้ว

โชคดีที่ช่างคิดได้มาช่วยงานอยู่ด้วย ทุกคนจึงหันไปถามช่างคิดพร้อมกันว่า จะแก้ปัญหาอย่างไร  ช่างคิดครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงสั่งให้ผู้ชายทุกคนไปตัดไม้มาเมื่อได้ไม้พอจำนวนให้ช่วยกันทำคานหาม เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วช่างคิดจึงออกคำสั่งว่า “หามออกมา” ผู้ชายทุกคนจึงนำคานหามลงไปหามพวกผู้หญิงให้พ้นจากวงล้อมของต้นข้าวจนหมดสิ้น

..........................นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...................................

โดย ครูควนฮาย

 

กลับไปที่ www.oknation.net