วันที่ พุธ กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...ผี..ยายแก่ยาวี.......................


Slow Blues now.mp3

           ตุลาคม 2528

        คำสั่งย้ายตาเรน..ไปหาดใหญ่..ต้องรายงานตัวภายใน 15 วัน  สมบัติที่มีก็กระเป๋าเก่า ๆ กับกล่องเหล้าใส่สมบัติ.1 กล่อง..BMW 2002 รุ่นพระเจ้าเหาเก่า ๆ 1 คัน   พร้อมทั้งได้รับความอนุเคราะห์จากหัวหน้า  ให้น้ำมันเกรด 145  เขียวมรกตยังกะตาตั๊กแตน  เต็มถัง 40 ลิตร  กับถังพลาสติกขนาด 20 ลิตร อีก 4 ถัง..ถ้ามีเปลวไฟเพียงนิดเดียว...คงลุกเป็นไฟเหมือนเครื่องบินตกที่ภูเก็ตแน่เลยเน๊าะ....

          ออกเดินทางฉายเดี่ยวหัวเดียวกระเทียมโต้น...จากอุดร..ถึง..ประจวบ..เกือบ 2 ทุ่ม..หาโรงแรมพักพอได้หายเหนื่อย....ก็รีบตื่นแต่เช้าออกเดินทางต่อ  ระหว่างประจวบ-สุราษฎ์  ถนนกำลังก่อสร้าง ฝนตกตลอดวัน  ทำให้เป็นโคลน...บางครั้งจมลึกถึงท้องรถทีเดียว..ก็ค่อย ๆ ไปด้วยกลัวว่ารถจะติดหล่ม...ถ้าติดหล่มเสร็จกัน เพราะถนนเงียบเชียบทีเดียว..มีตาเรนเพียงคันเดียวแท้ ๆ ...หารถสวนทางก็นาน ๆ ที..มีคัน...

         ถึงสงขลาจะขึ้นแพข้ามทะเล...รถรอคิวติดกันยาวเหยียด...กว่าจะถึงหาดใหญ่ก็ล่อเข้าไป  2  ทุ่มก่า ๆ ...พักในเมืองก่อนหนึ่งคืน  รุ่งเช้าจึงไปรายงานตัว....อิ..อิ..ถึงหาดใหญ่แย้ว ว.ว...

         16 กิโลเมตร จากตัวเมืองหาดใหญ่ถึงบ้านพักที่เขาจัดไว้ให้  เป็นตึกแถวที่ 3  ห้องที่ 3  มีเรืออากาศเอกรุ่นน้องที่เคยอยู่ลพบุรีด้วยกัน  เป็นหัวหน้าตึกแถว...อยู่ห้องหัวแถว เปิดกิจการให้ศรีภรรเมียตัดเย็บเสื้อผ้า...และขายของใช้เล็ก ๆ น้อย ๆ ..แก้เซ็ง..ว่างั้น..ถ้าปล่อยให้เมียว่าง  เดี๋ยวก็เข้ากลุ่มนินจา...อิ..อิ...

         2 วันแล้วที่ตาเรนเข้ามืองหาดใหญ่ทุกวัน  ก็แวะไปหาเพื่อน ๆ นักดนตรี ที่เคยเล่นอยู่ที่อุดรด้วยกัน  เพื่อให้ช่วยหางานพิเศษเล่นดนตรีให้....ก็ไม่นานเกินรอครับ...ได้งานภายใน 15 วัน  ทันที..อิ..อิ..

         คืนวันที่ 3 ที่เข้าพัก ตี 2 กว่า ๆ ขับรถกลับที่พัก...หมอกลงจัด...ทัศนวิสัย..2  เมตร...2 เมตรจริง ๆ ค่อย ๆ ขับ จนถึงที่พักเรียบร้อย  เงียบกริบ..เงียบจริง ๆ ..อาบน้ำเสร็จก็รีบนอน....พอเคลิ้ม ๆ รู้สึกว่าครึ่งหลับครึ่งตื่น...เสียงหมาเห่ากันเกรียว...เสียงลมพึบพับ..เป็นจังหวะ...แว่ว ๆ คล้ายเสียงคนเดินลากเท้า...ห้องข้างเคียงคงลุกมาเข้าห้องน้ำ...เงียบไปแล้วละ....

         สักพัก...มีเสียงเดินลากเท้าหนัก ๆ  ที่ชั้นล่าง...ลักษณะเดินวน ๆ ไปรอบ ๆ ...เอ๊ะ..มีใครเข้ามาในห้องรึ..ก็ล๊อคประตูดีแล้วนี่นา...ช่างเถอะ..ไม่มีสมบัติอะไรให้ขะโมยหรอก...ความง่วงหลับๆ ตื่น ๆ ทำให้ไม่สนใจ...

        เสียงเดินยังไม่หยุด..มีเสียงลมพึบพับ ๆ ไปมา ...เสียงลากเท้าหนัก ๆ เดินขึ้นบันใดมาช้า ๆ ตึง ๆ ๆ ๆ ๆ มาหยุดอยู่ตรงประตูห้องนอนที่เปิดทิ้งไว้...ตาเรนผงกหัวขึ้นดู..

        คุณพระช่วย...ยายแก่ร่างเล็ก..ผิวดำเหี่ยว..ผมเป็นกระเซิง..ตาแดงเหลือกโปน..มุมปากเต็มไปด้วยคราบน้ำลายไหลเยื้อม..นุ่งผ้าเก่า ๆ ไม่สวมเสื้อ..ปล่อยให้นมเหี่ยวแฟบ..ห้อยโทงเทง..บ่าข้างซ้ายมีอีกาดำ..ตาแดงโปนเกาะอยู่พร้อมกระพือปีกพึบพับ...ข้างขวามีหมาดำปลอด  ตาแดงโปน...แยกเขี้ยวสีแดงเช่นเดียวกับตา...พร้อมที่จะกระโจนเข้าใส่ตาเรน...

        ยายผีแก่ตะโกนโวกเวกเป็นภาษายาวี...ฟังไม่รู้เรื่อง..ชี้มือมาทางตาเรน..ทั้งหมาผีและอีกาผี...ต่างพุ่งเข้าหาตาเรน...ทันที...

       ครั้งที่ตาเรนอยู่ลพบุรี  เคยเห็นลิงศาลพระกาฬ...เดินหาอาหารในตลาดบนเมือง..เมื่อจะถูกหมากัด...ลิงใช้มือข้างเดียวจับปากหมาบีบไว้...มืออีกข้างหยิบไข่เป็ดของแม่ค้าบี้ลงกับพื้น..แล้วก้มลงดูดกินอย่างสบาย ๆ ...โดยหมายังถูกจับบีบปากอยู่เช่นนั้น...

       เมื่อทั้งหมาผีและอีกาผีพุ่งเข้ามาจะทำร้ายตามคำสั่งยายผีแก่เช่นนั้น  สัญชาตญาณลิงไม่รู้มาจากไหน..สองมือตาเรน..ตะปบจับปากหมาบีบไว้ก่อน..พร้อมทั้งจับหมาผีที่หัวฟาดใส่อีกาผี..จับหัวหมาผีให้หันกลับ..ดันสุดแรงเกิดใส่ยายผีแก่.. พร้อมกับตะโกนเต็มแรง

       " ไปกัดมัน.." 

       หมาผีและอีกาผี พุ่งเข้าหากัดยายผีแก่ชุนละมุล..เสียงกลิ้งตกจากบันไดตึง ๆ ๆ ๆ ๆ ค่อย ๆ  หายไปทีละน้อย...จนเงียบกริบ...ในที่สุด

       ตาเรนตกใจสุดขีด...รีบเปิดไฟ...ใจสั่นเต้นตุ๊บ ๆ ขนลุกเกรียว....มองไปรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง....รีบกลับหมอน..สวดมนต์..จับหน้าชนหลัง..แต่ก็ยังดีที่มีสร้อยแขวนพระ...กองเอาะเยาะ..อยู่ใต้หมอน...รีบเอามาสวมไว้....นอนไม่หลับจนรุ่งเช้า...

       เช้า...ก่อนไปทำงาน

       ".ผู้กอง...เมื่อคืนนี้ได้ยินเสียงอะไรหรือเปล่า  "   ตาเรนถามหัวหน้าตึกแถว

       " อ้าว..พี่เรนเจอแล้วหรือครับ.."  หัวหน้าแถวตอบ  " 3 วันแล้วผมไม่ค่อยได้เจอพี่  จึงไม่ได้เล่าให้ฟัง "

        " เดิมทีบริเวณนี้เป็นป่าช้าเก่า...ทางราชการสร้างบ้านพักทับที่ป่าช้า...ห้องที่ 3 ที่พี่อยู่...ใครเข้ามาอยู่เป็นโดนทุกราย...ห้องที่จะให้พี่เรนพักไม่มี...ที่ประชุมตกลงจัดให้พี่อยู่ห้องนี้...เพราะว่างมานาน...ไม่มีใครกล้าอยู่.."  ผู้กองตอบ..

                      *********************************

        ตาเรนพักอยู่ที่แถวที่ 3 ห้องที่ 3 นี้..ถึง 6 เดือน... ก็ย้ายไปอยู่แถวใหม่..ตามอาวุโส..ห้องนี้จึงมีเด็กใหม่  ผัวหนุ่มเมียสาว...เมียกำลังท้อง3 - 4  เดือนเห็นจะได้...เข้าพักต่อจากตาเรน.....

        วันที่ 3  ที่เข้าพัก...ประมาณบ่าย 3 โมง..(พวกที่ทำงานตั้งแต่ ตี 5 จะเลิกงานประมาณบ่าย 3 โมง)  ผัวไปนั่งเล่นรัมมี่กับเพื่อน ๆ ที่หลังบ้านหัวแถว....เมียออกไปเรียกให้กลับบ้าน  2 ครั้ง...ผัวก็บอกเดี๋ยวก่อน  ๆ ...

        ผัวกลับเข้าบ้านประมาณ 6 โมงเย็น...พบเมียเป็นศพอยู่ในห้องน้ำ..สิ้นลมหายใจใหม่..ๆ สภาพศพมีลวดตากผ้าติดผนังห้องน้ำที่ตาเรนทำไว้  ลำคอเกยอยู่กับเส้นลวด...มือยังกำเส้นลวดแน่นทั้งสองข้าง...เท้าเหยียดอยู่ในสภาพกึ่งจะยืน..ลุกไม่ขึ้น...ทำให้เส้นลวดตึง..หายใจไม่ออก..คล้าย ๆ กับพยายามจะพยุงตัวลุกขึ้น..แต่ลุกไม่ได้..แล้วขาดใจเสียก่อน

          ++  มีหลักฐานการแจ้งความอยู่ที่สถานีตำรวจหาดใหญ่ ++

                             ***********************

          คุณ ๆ คิดว่า...เกิดจากอะไร..?

         ** เรียกผัวกลับมา แล้วไม่กลับ  น้อยใจผูกคอตาย....แต่เส้นลวดทำไมไม่พันรอบคอ  เพียงแต่พาดผ่านลำคอหนีบติดกับผนังห้องน้ำเท่านั้น **

         ** หรือเกิดจาก...ผียายแก่ยาวี...ที่สิงอยู่ในห้องนั้น..**

                      ตาเรนไม่กล้าคิด....ยังหวั่น ๆ อยู่จนทุกวันนี้..ยี๊...ขนลุก..

                      *********************

         ซื้อที่ดิน...ซื้อบ้าน...ก็พิจาณาศึกษาเบื้องหน้าเบื้องหลังให้ดี...ไม่เชื่อแต่อย่าลบหลู่

นี่คือเรื่องจริง......

                    <<<<<<<<<<<<<<<<  >>>>>>>>>>>>>>>>>

 

www.tscclub.org   ที่สมาคม ฯ อินเตอร์เน็ตไทย มีสาระดี ๆ ครับ                

โดย ตาเรน

 

กลับไปที่ www.oknation.net