วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อุทยานแห่งชาติเขานัน..ตอน..หกพู 1410 วงเล็บ1


"เช็คกับบอยหลังสุดเมื่อไหร่.."....

"วันพุธเช้า..เรายืนยันจำนวนคนกับบอย และเราบอกแล้วนะว่า เดินขึ้นไม่ได้ ไม่เป็นไร ไม่ซีเรียส.." ....

ฉันตอบคำถาม Paradise Fc ก็ข่าวแพร่สะพัดเหลือเกินระวังแผ่นดินถล่ม..ระวังน้ำหลาก..เนื่องจากฝนตกหนักเป็นเวลาหลายวัน......

... ... ...

"บอยโดนยกเลิกไปสามทริป.."....

"เราไม่ยกนะ เราจะไป..แต่ถ้าบอยบอกว่าไปไม่ได้ เราก็ไม่ไป"....

"ไปได้..ฝนตกเป็นปกติของมันแบบนี้อยู่แล้ว..แต่ถ้าเดินไม่ได้ บอยจะพาไปที่อื่น..เอาแบบสวยเหมือนๆกัน.." ....

เมื่อ บอย ผู้ได้รับฉายา ทาร์ซานบอย แห่งกระดานเขาหลวง TrekkingThai.com รับประกันเช่นนี้มีรุ..ฉันจะยกเลิกทริป คาบบทสนทนาทั้งหมดมาเล่าให้ Paradise Fc ฟัง..พิจารณาอีกครั้ง..จะไปไม่ไป..หกพู เขานัน.....

หกพู…หรือเขานันใหญ่ 1410 เมตร ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติเขานัน อ.ท่าศาลา และกิ่งอ.นบพิตำ จ.นครศรีธรรมราช เป็นลักษณะภูเขาหินปูน รูปร่างเป็นหยักฟันเลื่อยทอดตัวจากบ้านเจาเหล็ก ไปทางอ.ท่าศาลา เป็น 1 ใน 4 ยอดของกลุ่มภูเขาสูงฝั่งอุทยานแห่งชาติเขานัน

... ... ...

"ระวังแผ่นดินถล่มนะ..ระวังน้ำหลากนะ.."

แป๊บเดี๋ยว เจ้าของประโยคนี้..ก็เปลี่ยนคำพูดเป็น

"ขอให้เจอดินถล่ม..เจอน้ำหลาก..จะไปทำไม เค้าก็เตือนกันซะขนาดนี้.."

BlueMagpie เดิมจะไปด้วย แต่ดันติดธุระ ไปไม่ได้..มันอิจฉา..ตาร้อนผ่าวๆ

ส่วนเจ้านุ่ม ก็จะไปแต่ทริปนี้ไม่เหมาะกับมือใหม่..ฉันก็เลยไม่ให้ไป..ตัวฉันเอง จะเอาตัวรอดมั๊ยยังหวั่นๆ นับประสาอะไร จะไปช่วยน้องได้..

"เอาไว้ทริปง่ายๆนะน้องรัก..ค่อยไป"

คนกลัวก็ไม่ไป มือใหม่ก็ไม่ให้ไป..สุดท้ายก็เหลือ 5 คน..พี่เกียรติ เต๋า แซนด์ Paradise Fc และฉัน..

... ... ...

"อยู่ไหนแล้วเนี่ย.."

"ท่าเรือสะพานตากสิน แต่ตอนนี้ กาลังงงว่า..ท่าไหนเนี่ยที่จะไปปิ่นเกล้า.."

"งั้นหาไปก่อน.."

"อื่ม..เธอถึงไหนแล้วเนี่ย.."

"สายใต้.."

"โห..ไวแฮะ..แค่นี้ก่อนน้า.." Paradise Fc ถึงสายใต้ตั้งแต่ทุ่ม..

..คนตอบก็ตอบมั่ว..ชี้ก็ชี้มั่ว..ฉันก็ถามมั่ว..สุดท้ายก็เดินป่วน..ท่าเรือนู้นน..ท่าเรือนี้..

..45นาทีผ่านไป ฉันก็ดั้นด้นมาถึงจุดนัดพบ..สายใต้..ทุกคนมาถึงกันหมดแล้ว..

..รถที่จองไว้เที่ยว 2ทุ่ม 50 ดันกลายเป็นรถเสริม ที่นั่งที่คิดว่าพอใช้ได้ ก็ดันกลายเป็นหลังสุด..ดมควัน ดมกลิ่นเหม็นห้องน้ำตลอดทาง..ห่วยแตกมากกก.. ขอบอก ..เข็ดแระคราวต่อไป..ขอไปรถตู้ดีกว่า..

"โทษทีนะ..เราไม่รู้ว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้.."

"ไม่เป็นไร..มันดันเอารถของมันไว้รอบหลัง.." ดูๆแล้ว Paradise Fc ก็ขัดใจเหมือนกัน..

... ... ...

ทนดมควัน ดมกลิ่นเหม็น ทรมานร่างกายถึง 8โมงเช้า รีบสละรถที่ท่าศาลา..จุดนัดพบนายทาร์ซาน โดยเร็ว..

"เฮ่อ!.." สูดหายใจเต็มปอด..

บอยเดินทางมารับพวกเราด้วยตัวเอง..พาไปกินข้าวเช้าที่ตลาด ซื้อน้ำขวดเล็กเพื่อเอาขวดไว้ใช้เติมน้ำระหว่างทาง..ฝากของที่ใช้วันกลับ..เปลี่ยนเสื้อผ้าที่ค่าย..ทาร์ซานบอย..

ค่ายทาร์ซาน สร้างบนเนื้อที่เป็นไร่ๆ..กลางป่ายาง..ริมรำธารกว้าง..ศาลาโล่งหลังใหญ่..ร่มรื่น..

"ที่นี่ถ้าไม่ปีน ไม่เดินป่าน่ามานอนเล่นนะ.."

"อื่ม! ไว้วันหน้า..แกล้งหลงๆเข้ามานอนกินบรรยากาศก็ดี.." ฉันก็เอาออไปกับ Paradise Fc ก็มันร่มรื่นจริงๆนะ..

บอยพาลูกสมุนช่วยแบกเสบียงติดตามไปด้วย3คน รวมทั้งหมดก็9คน..ป่านี้ เป็นของพวกเราอีกแระ..สงบ..

เส้นทางเดินป่ายอดหกพู เพิ่งถูกค้นพบ และถูกใช้อย่างไม่เป็นทางการ เมื่อเดือนมกราคม 2549
ด้วยเป็นเส้นทางไหม่ ที่เดินง่าย (ใครๆก็บอกแบบนี้..แต่ไม่ใช่ฉันแน่..) ใช้เวลาน้อยสำหรับนักเดินถึก..แต่สำหรับพวกฉันแล้ว..ไม่น้อยนะ..หาจุดถ่ายรูป หาดอกไม้ ใบไม้ ถ่ายไปเรื่อย.. และมีความงดงามของจุดชมวิวเกือบ 10 จุด ซึ่งสามารถชมวิวได้ถึง 360 องศา หกพูจึงเป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็วในหมู่นักเดินป่า..รวมทั้งฉันและเพื่อนๆด้วย..

จุดเริ่มเดินอยู่ที่ เหมืองแร่แบไรท์ เป็นเส้นทางที่ทางเหมืองทำไว้ให้ชาวบ้านในหมู่บ้าน 7 หลังซึ่งอยู่ลึกจากเหมืองเข้าไปใช้เป็นเส้นทางสัญจร

"เริ่มต้นก็ชันโรยนะเนี่ย.." แล้วต่อไปเป็นงัยวุ้ย..

ด้วยความสูงตอนนี้ 300 ....อุณหภูมิ 28องศาเข้าไปแระเวลา 10โมงเช้า..

อากาศร้อนอบอ้าว..ไม่มีลม..ใช้เวลาเกือบ 30 นาที ถึงบ้านหลังแรกของหมู่บ้าน พักยกดื่มน้ำ เติมน้ำ ฝนก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตก

เดินต่อผ่านบ้านหลังที่สอง สาม..ลำธาร..หลังที่สี่..หลังที่ห้า..หลังที่หก.. เส้นทางมันเริ่มลาดชัน ทั้งลื่นและเดินยากขึ้น

"ทากที่นี่ น้อยสุดในหมู่ เส้นทางเทือกเขาหลวงนี้.."

"เส้นทางที่นี่ เดินง่ายสุดในหมู่เส้นทางเขาหลวงนี่.."

"โห! บอย..แน่ใจนะ.." ฉันเริ่มไม่แน่ใจคำบอกกล่าวของบอย ก็มันเห็นอยู่ทนโท่..ชูหัวเป็นเรดาร์..หน้าสลอนซะ..

......บรื๋อออ..

หมู่บ้าน 7 หลัง บ้านหกพู เป็นหมู่บ้านที่ถูกตัดขาดจากไฟฟ้าสาธารณูปโภดทั้งมวลเพราะตั้งอยู่ในกลางป่าซึ่งชาวบ้านที่นี่ดูจะไม่อาทรร้อนใจกับสิ่งเหล่านั้นเพราะความสมบูรณอื่นๆที่มีเพียบพร้อมทั้งน้ำในธาร ป่าไม้พืชพรรณธัญาหารซึ่งหาได้ไม่ยาก อาชีพทำสวนยางพารา และสวนผลไม้ กับหาของป่าเป็นอาชีพดั้งเดิมของคนเหล่านี้

"เราจะต้องเดินผ่านลำธารน้ำถึง 8 แห่งด้วยกัน"

"เดี๋ยวเช็ค เรตติ้งก่อง.." ฉันหยุดมองขาตัวเอง

"โดนไปแล้ว..เลือดอาบ.." แซนด์เสียเลือดเป็นคนแรก

"มันเข้าไปกัดในสะดือ.." พี่เกียรติ รู้สึกตัวก่อนรีบดึงมันออกมา..เลือดทะลัก เต็มรู..อี๋ๆๆๆ

"คนข้างหลังคะ..เหลือบๆเช็คเรตติ้งให้เราด้วยนะ.." ฉันบอก ใครก็ได้ที่สลับตำแหน่งเดินตามหลังฉัน..

บอยลากฉันขึ้นเมื่อถึงทางชันมากๆ ไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ..ทั้งเกาะรากไม้..ทั้งใช้ไม้เท้าช่วยยัน..ล้มต้องรีบลุก..เจ้าดุ๊กดิ๊กเรดาร์ รอดีดเกาะอยู่เต็ม..มันส์เขาล่ะ..

"โทษทีเถอะนะ..เอามันออกที.."

Paradise Fc แกะเจ้าทากออกจากถุงกันทากของฉัน มันพยายามไต่ขึ้นๆ..ฉันก็ปิดหมด..จะมีโอกาสก็..กัดคอฉันสถานเดียว..

ไอ้ดีท ขวดแพงก็กันไม่อยู่ อุตส่าห์ซื้อมาฉีด..เปลืองตังค์ชะมัด..สเปร์ยตะไคร์ก็ไม่ได้ผล..แถมทำฉันวิงเวียนอีกต่างหาก..

เดินพ้นช่วงชันไม่เท่าไหร่..

"เราแวะกินข้าวที่นี่..เดี๋ยวเราจะไต่ชันกว่านี้อีก.."

"เราไปทางไหนเหรอ..ดูทางอนาคต อะนางอ ของพวกเราหน่อยจิ.."

... ... ...

"นั่นงัย.." บอยชี้..ปนยิ้ม..

..มีเลสสะนัย..

โดย Ch.Minivet

 

กลับไปที่ www.oknation.net