วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

.....เมื่อคำพูดกลับกลายเป็นนายเรา.....


พูดน้อยก็น้อยเรื่อง  พูดมากก็มากเรื่อง  ไม่พูดกันเลยก็ไม่รู้เรื่อง

.

.

มะอึกเป็นคนไม่คิดมาก  แต่จะคิดละเอียด

จึงคิดทบทวนเรื่องของการท่องบล็อกของมะอึกยามที่ระบบคล่องตัวปรู๊ด..ปรู๊ด..

ระบบได้เอื้ออำนวยต่อการอ่านและการเขียนข้อความเพื่อแสดงความคิดเห็นแล้ว

บางครั้งอาจจะพลาดพลั้งและส่งผลเสียได้หากไม่มีความระมัดระมัดระวัง

เหมือนขับรถสปอร์ตบนถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชั้นดีริมขอบเหว

.

.

.

ยิ้มสวย ๆ ปากบาง ๆ  น่ารักดี  ยามโกรธจะน่ารักไหมนี่?

.

.

สมองของคนสามารถคิดทุกสิ่งทุกอย่างได้รวดเร็ว

แต่มืออาจจะทำงานช้าหรือเร็วกว่าที่สมองคิดก็ได้

มะอึกเคยอ่านเรื่องราวจากบ้านหลังหนึ่ง แต่ไปพิมพ์แสดงความคิดเห็นไว้อีกบ้านหลังหนึ่ง

พลาดพลั้งมาแล้วครับ   ต้องวิ่งไปขอโทษขอโพย  และขอให้ช่วยลบคอมเมนท์ออก

หากเพื่อนเข้าใจ  และให้อภัยก็สามารถแก้ไขได้

หากเพื่อนคิดมาก และไม่เข้าใจ หลงโกรธในวาจา ปัญหาจะมีขึ้นไม่รู้จบสิ้น

.

.

เธอปล่อยอารมณ์ตามสบาย  อาจจะพลาดเอาง่าย ๆ หากไม่ระวัง

.

.

มะอึกจึงเตือนตนเองว่า

ต่อไปนี้จะเพิ่มความระมัดระวังให้มากขึ้นทั้งอ่านและเขียน

คำหรือข้อความที่พิมพ์และกดส่งไปแล้ว  เปรียบเสมือนกับคำพูดของเรา

คำพูดหลุดออกไปจากปากเหมือนลูกศรพุ่งออกจากแหล่ง

ยากที่จะเรียกคืนได้

.

.

ก่อนพูด  เราเป็นนายของคำพูด

เมื่อพูดไปแล้ว  คำพูดเป็นนายเรา

อุบัติเหตุทางคำพูดเกิดขึ้นได้เสมอในบล็อก

.

.

มะอึกเตือนตนเองเรียบร้อย

พลิกตัวหลับปุ๋ยเหมือนทารกน้อยในอ้อมกอดของแม่คุณ...เอ๊ย!..คุณแม่

.

โดย มะอึก

 

กลับไปที่ www.oknation.net