วันที่ อังคาร กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เวลากับความรัก


...เวลากับความรัก...

วันที่ผ่านกาลที่เปลี่ยนเวียนเป็นอื่น
ไร้จุดยืนไม่มั่นคงดังคาดหมาย
หวังจะได้อยู่ด้วยหวังไปจนตาย
แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนแปลงตามเวลา

อันเวลาก็เป็นเช่นความรัก
ให้ประจักษ์ได้เพียงเสน่หา
เมื่อกาลเปลี่ยนรักก็เปลี่ยนอนิจจา
จากสุขอุราเป็นทุกข์สุดระทม

เมื่อวันก่อนแรกเจอประสบตา
เคยพูดจาอ่อนหวานไร้ความขม
เคยคะ..ขา..จ๊ะ..จ๋า..ซึ้งคารม
รักหวานอมด้วยวาจาเสนาะใจ

เมื่อใจเหงามีคนคอยโทรหา
เสียงจ๊ะ..จ๋าลอดสายช่างสดใส
เหงาห่างหายรับรู้ได้ความห่วงใย
รักหวานได้ด้วยใจห่วงหากัน

เมื่อไกลห่างมีคนให้คิดถึง
ให้คำนึงให้รำพึงให้เพ้อฝัน
ให้ห่วงใยห่วงหาทุกคืนวัน
คิดถึงนั้นทำให้รักเพิ่มทวี

แต่เหตุใดวันนี้รักห่างหาย
เหลือเพียงควายอย่างฉันอยู่ตรงนี้
เมื่อเธอลวงหลอกฉันไม่ใยดี
ทุกท่าทีที่เคยทำแค่ลวงใจ

มือที่เคยกุมให้เมื่อท้อแท้
เหลือเพียงแค่มือที่คอยจะผลักไส
เสียงที่เคยอ่อนหวานละมุนละไม
ช่างเปลี่ยนไปเป็นเสียดแทงให้ระบม

เสียงคะ..ขา..จ๊ะ..จ๋า..ที่ว่าหวาน
ในวันวานที่ใจเคยสุขสม
เหลือเพียงหน้าตาเฉยเมยไร้อารมณ์
ตอกให้ตรมย้ำให้เจ็บระทมใจ

ตักที่เคยหนุนนอนให้อบอุ่น
ยิ้มที่เคยหวานละมุนแววตาใส
เหลือเพียงแค่แสยะยิ้มไร้เยื่อไย
เหตุไฉน ! จึงขุ่นเคืองไร้ไมตรี

เพียงเพราะฉันไม่ใช่คนที่เธอฝัน
ความผูกพันที่เคยมีกับฉันนี้
เพียงเผลอไผลไปชั่ววินาที
ไม่ได้มีความจริงใจจะผูกพัน

ในวันนี้ฉันจึงมีแต่ความเจ็บ
ที่เกี่ยวเก็บมาจากรักที่เคยฝัน
คำว่ารักที่วาดหวังเมื่อวานวัน
ได้ทอนบั่นใจฉันให้ร้าวราน

แต่ละวันยังนึกภาพในวันก่อน
ทุกบทตอนที่รักเคยประสาน
รับรู้รสหวานแห่งรักที่โปรดปราน
รสทรมานจากรสรักที่ผิดปอง

ในวันนี้คงไม่หวังรักคืนกลับ
ไม่หวังรับรสรักให้หม่นหมอง
รักแล้วเจ็บจึงต้องจำอย่าไฝ่ปอง
อย่าริลองรักเพื่อลวงของใครใคร

ขอเพียงแค่ให้ลืมความเจ็บปวด
ความร้าวรวดปวดเจ็บและหวั่นไหว
ให้คืนกลับเป็นคนเดิมทั้งกายใจ
สุขสดใสเบิกบานดังวานวัน

กาลเวลายังคงเปลี่ยนเสมอ
รักที่เจอยังคงเปลี่ยนแปรผัน
เพราะความรักกับเวลาก้าวพร้อมกัน
ความรักฉันจึงขึ้นอยู่กับเวลา

...อีสานใต้...

โดย esarntai

 

กลับไปที่ www.oknation.net