วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

**ตลาดน้ำอัมพวา-The promise**


ในความมืดของรัตติกาล ฉันนั่งใจสั่นหวั่นไหวไปในเรือพายลำเล็ก แสงวับแวมจากหิ่งห้อยแม้สวยทว่ากลับสร้างความหดหู่ใจในคราเดียว สมัยยังเด็กฉันเคยถูกหลอกว่าถ้าแสงหิ่งห้อยเข้าตาตาจะบอด และถ้าจู่ๆ มีหิ่งห้อยบินพลัดหลงเข้ามาในบ้าน วันรุ่งขึ้นนั้นจะมีคนตายที่บ้าน ไม่ก็คนเกิด หรือไม่อย่างนั้นเพื่อนเก่าที่ห่างหายจะมาเยี่ยมเยือนในไม่ช้า หิ่งห้อยสมัยเด็กของฉันจึงไม่สดสวยอย่างนิทานหิ่งห้อยของเฉลียง กระนั้นฉันก็ไม่เคยเชื่อใคร มีหิ่งห้อยหลงเข้ามาในบ้านให้จับเมื่อไหร่ ฉันจึงไม่ลังเลที่จะพามันไปปล่อยไว้ในห้องนอน หากเมื่อโตขึ้นฉันพบว่าการเรืองแสงของหิ่งห้อยนั้นเกิดจาก ปฏิกิริยาเคมีภายในเซลล์พิเศษที่อยู่บริเวณส่วนท้ายของลำตัว เป็นการเกิดปฏิกิริยาระหว่างโปรตีน Luciferin และเอนไซม์ Luciferase โดยอาศัยพลังงานจาก ATP (Adenosine triphosphate) ภายในเซลล์ และออกซิเจน โดยการส่องแสงระยิบระยับตานั้นหิ่งห้อยหวังผลสองประการ ประการแรกคือการสืบเผ่าพันธุ์มันต่อไป ดูไปก็ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์อย่างเราๆ เวลาที่ได้รักใครสักคนเราก็มักพยายามทำให้ตัวเองมีแสงสว่างเพื่อให้ใครคนที่หมายปองได้มองเห็น  ส่วนประการหลังนั้นก็เพื่อหลอกล่อเหยื่อ โดยหิ่งห้อยบางชนิดจะมีการพรางตัวเพื่อเข้าไปทำทีว่า "อยากจะผสมพันธุ์กับหิ่งห้อยอีกชนิดหนึ่ง"  แต่จริงๆ แล้วเข้าไปเพื่อจับหิ่งห้อยอีกชนิดหนึ่งกินเป็นอาหาร เห็นไหมสังคมหิ่งห้อยมันก็ไม่ต่างจากสังคมมนุษย์เท่าไหร่หรอกจริงไหม?

เรือทั้งลำตกอยู่ในความเงียบ ในความงามของแสงที่หิ่งห้อยเปล่งออกมา ฉันกลับคิดถึงเด็กหญิงที่กำลังหิวโหยคนหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางซากศพมากมายเพื่อหาอาหารมาประทังความหิว ภาพเด็กหญิงที่ยอมแลกรักแท้ที่จะไม่มีวันค้นพบไปชั่วชีวิตไปกับความมั่งมีศรีสุข ทำให้ฉันน้ำตาไหล เด็กหญิงคนนั้นมีชื่อว่า ‘ฉิงเจิง’

ตลาดน้ำอัมพวาอยู่ใกล้กับวัดอัมพวันเจติยาราม ติดอุทยาน ร.๒ เป็นวัดของตระกูลราชนิกูลบางช้าง สร้างขึ้นโดย สมเด็จพระรูปศิริโสภาค มหานาคนารี พระชนนีของ สมเด็จพระอมรินทรามาตย์ หลังวัดนี้เคยเป็นนิวาสสถานเก่าของหลวงยก กระบัตร (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) และคุณนาค (สมเด็จพระอมรินทรามาตย์พระบรมราชินีในรัชกาลที่ ๑)  เชื่อกันว่าบริเวณพระปรางค์ของวัดอัมพวันฯ เดิมเป็นเรือนที่คุณนาคใช้เป็นที่คลอด ฉิม บุตรชายซึ่งต่อมาได้เป็นพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย วัดอัมพวันเจติยารามได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ รัชกาลที่ ๔ และรัชกาลที่ ๕ ปัจจุบันเป็นพระอารามหลวงชั้นโท พระอุโบสถตลอดจนถาวรวัตถุในวัดนี้ มีความงดงามในแบบศิลปะและสถาปัตยกรรมในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น 

ตลาดน้ำอื่นๆ ที่เคยไปมักเป็นตลาดน้ำยามเช้าแต่อัมพวาที่นี่เป็น ‘ตลาดน้ำยามเย็น’ โดยจะริ่มติดตลาดกันตั้งแต่บ่ายสี่โมง ไปยันค่ำทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ บรรยากาศของเรือนไม้เก่าแก่สองฟากคลองนั้นชวนให้กลายเป็นโรค nostalgia หรืออาการคิดถึงอดีตได้ไม่น้อย เพื่อทำตัวให้เข้ากับบรรยากาศฉันจึงไปนั่งจุ้มปุ้กอยู่ที่ร้านโปสการ์ดระหว่างรอสองหนุ่มไอทีตระเวนทำน้ำหนักที่ท่าน้ำ ในความสับสนและพลุกพล่านของผู้คนฉันคิดถึงชายหนุ่มคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตอย่างไร้ความสุขและน่าสงสาร เพียงเพื่อตามถอดถอนความรู้สึกบางอย่างที่ฝังใจ เพราะ ความเชื่อใจนั้นถูกทำลายไปจากคำสัญญา หลงเหลือแต่การถูกหลอกลวงและทรยศ ชีวิตเขาจึงผูกและขังคนอื่นไว้ตลอดเวลาเพราะไม่อาจเชื่อใจ เขาคือ ‘อู่ฮวน’

“เธอนี่มาเปลี่ยนที่เขียนโปสการ์ดจริงๆ” สองหนุ่มไอทีเดินกลับมาพร้อมเสบียงในมือ ดูสายแดดแล้วฉันก็เห็นว่าเราควรข้ามฟากไปจับจองที่ทางในการนั่งทานอาหารก่อนที่แดดร่มลมตกแล้วผู้คนจะแห่แหนกันไปจนไม่เหลือที่นั่งให้เราได้ละเลียดอาหารปากและตาในคราเดียว

องค์หญิงฉิงเจิงไม่รู้มาก่อนเลยว่าความหลอกลวงที่เธอมอบให้กับอู่ฮวนเมื่อครั้นยังเด็กทำให้เขากลายเป็นคนเช่นนั้น แต่นั่นล่ะฉิงเจิงก็ได้รับผลของการกระทำของเธอเช่นเดียวกัน ฉิงเจิงพยายามทำทุกอย่างเพื่อนเหนี่ยวรั้งความรักไว้กับเธอ แต่ชีวิตที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยคำสัญญา ทำให้เมื่อใดก็ตามที่เธอพบความรักเธอก็จักสูญเสียมันไป อู่ฮวนให้โอกาสฉิงเจิงอีกครั้งด้วยการเชื่อใจ เผื่อบางทีบาดแผลในใจที่เธอเคยฝังฝากไว้ในวัยเด็กของเขาจะหาย ชีวิตมันเป็นเรื่องเศร้าเขาจึงจบลงที่ความตาย

เสียงบ่นของโต๊ะข้างๆ แสดงความผิดหวังที่ตลาดน้ำอัมพวาไม่สงบเงียบอย่างที่มีคนโพสต์ในอินเตอร์เน็ต ไม่มีกลิ่นอายของความเก่าอย่างที่พวกเขาโหยหา ทำไมจะไม่เก่าฉันแอบเถียงในใจก็ในเมื่อตลาดน้ำแห่งนี้มีอายุปาเข้าไป ๕๐- ๖๐ ปีแล้ว ความเป็นตลาดนัดทางน้ำที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดสมุทรสงครามก็ยังคงอยู่ ที่ผิดหวังเพราะคาดหวังอะไรมากไปหรือเปล่า เป็นที่น่าสังเกตว่ากระแส RETRO มาแรงในบ้านเรามากนับตั้งแต่ปรากฎการณ์หนังแฟนฉัน  ไม่แปลกอะไรหากผู้คนจะพากันหลั่งไหลมาที่อัมพวาราวนัดกันไว้ เพราะผู้คนที่นี่ยังคงอนุรักษ์รูปแบบการตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนไว้อย่างค่อนข้างสมบูรณ์ จนได้รับรางวัลชุมชนอนุรักษ์ดีเด่นประจำปี ๒๕๔๕ จากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์

‘คุนหลุน’ ทาสหนุ่มที่ให้ความสำคัญกับคำสัญญา มาตลอดโดยไม่เคยคิดเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะกับเจ้านายหรือคนรัก เป็นอีกคนที่ฉันคิดถึง คุนหลุน อาจเป็น จุดเริ่มต้นของความรักในวันวาน ที่ทำให้ฉิงเจิงพบกับรักแท้และทำให้เธอหลงรักชายผิดคน นั่นคือ กวนหมิง ส่งผลให้เธอต้องสูญเสียกวนหมิง ชายผู้เป็นความรักในปัจจุบัน ไปเพราะคำสัญญา ที่เธอเคยให้ไว้ และ เพราะชะตาลิขิต ของ กวนหมิง ที่ถูกขีดกำหนดไว้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ท้ายที่สุดแล้ว คำสัญญาที่คุนหลุนเคยให้ไว้กับฉิงเจิง และ ความรักที่เขามีให้กับเธอ ก็พาเธอกลับไปจุดเริ่มต้นเพื่อกำหนดโชคชะตาความรักในอนาคต อีกครั้งด้วยตัวเธอเอง

ในระยะโฟกัสของสายตา ในความพลุกพล่านของผู้คน ฉันเห็นผู้ชายคนหนึ่งโดดเด่นออกมาจากฝูงชนด้วยผมที่ยาวสวย ผ้าพันคอ เอ่อ...อย่างที่คนในอดีตชอบใช้ถูกผูกไว้กับกระเป๋ากล้อง สายตาเขาจับจ้องอยู่ที่ช่องมองภาพ กิริยาท่าทางของเขาทำเอาฉันสะดุดใจ  แม้จะมีกล้องอยู่ในมือและภาพประเภท candid ก็เป็นภาพโปรดฉันกลับเลือกมองเขาอย่างห่างๆ มากกว่าที่จะยกกล้องเพื่อบันทึกรูปนั้น ฉันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานแค่ไหน ก่อนที่เขาจะเคลื่อนหายไปในฝูงชน ลับหายไปจากสายตา แต่ไม่ลับหายไปจากความทรงจำ

ก็เหมือนกับภาพคนในอดีตภาพที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกระมัง ภาพนั้นเป็นภาพแรกที่ฉันอยากกดชัตเตอร์เก็บเขาไว้ในกรอบสี่เหลี่ยม แต่สิ่งที่ฉันเลือกทำกลับเป็นบันทึกภาพนั้นด้วยหัวใจ เพราะไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็กระจ่างชัดเสมอในหัวใจ แม้ฉันจะตระหนักดีว่ามีแต่ความทรงจำเท่านั้นที่คอยทำร้าย

แต่ที่สุดแล้วความเจ็บปวดเพราะคิดถึงใครบางคนก็ควรค่าแก่การโอบกอดไม่ใช่หรือ?

ในหนังเรื่อง The Promise ฉันชอบฉากตัดสินความจริงมากที่สุด มันเป็นฉากที่ดีที่สุดโดยไม่ต้องพึ่ง CG หรือ องค์ประกอบศิลป์ที่เลิศล้ำ เป็นฉากที่ตัวละครสำคัญทั้งสี่คนอยู่พร้อมกัน เมื่อความจริงที่เคยรู้กลายเป็นความลวง เมื่อความลวงที่เอ่ยออกมาเป็นความจริง คนหนึ่งต้องเจ็บช้ำเพราะความจริง คนหนึ่งต้องเจ็บปวดเพราะการหลอกลวง จางป๋อจือเล่นได้ดีที่สุดในฉากนี้เอง เสียดายที่ฉากนี้หนังบีบความเข้มข้นสั้นเกินไปและปิดฉากเร็วเกินไป

กับชีวิตจริงฉันได้แต่หวังความรักจะบอกคุนหลุนให้รู้เองว่าควรดูแลองค์หญิงอย่างไร และความรักเช่นกันที่จะทำให้ฉิงเจิงหลุดพ้นพันธนาการที่รัดร้อยเขาไว้เช่นนี้!!!

โดย ปลายมนัส

 

กลับไปที่ www.oknation.net