วันที่ เสาร์ ตุลาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

The Hand (2004) ; ในขณะที่ทุกอย่างเริ่มต้น ทุกสิ่งก็สิ้นสุดลง


       "หญิงสาวคนนั้น แอบเข้าไปจัดห้องหับให้กับชายหนุ่มที่เธอมีใจให้"

       "หญิงสาวอีกคน เข้าไปเดินวนเวียนในห้องของหนุ่มข้างห้อง เพื่อสำรวจ

        ความเป็นไปภายใน"

       "มือปืนสาวอีกคน ก็ชอบเข้าไปจัดของ (รวมทั้งนอนเตียง) ในห้องมือปืนหนุ่ม

        เพื่อจะได้รู้สึกถึงการอยู่ใกล้ๆ"

สำหรับเสี่ยวจาง ช่างตัดเสื้อหนุ่ม ,การเข้าภายในห้องเพื่อตัดเสื้อ วัดตัว หญิงที่

เค้าหลงรัก  อาจเป็นความรู้สึกคล้ายๆกัน...

หนังทำนองนี้ มักจะน่าสนใจเสมอ โดยเฉพาะทำนองของหว่อง กาไว, พบเจอกัน

ใกล้ชิดกัน หลงรัก และจากกัน.....

เสี่ยวจาง เด็กหนุ่มร้านตัดเสื้อคงไม่รู้ว่า หลังจากวันนั้นที่ต้องไปส่งชุดที่เพิ่งตัดเสร็จ

ให้หญิงสาวที่อพาตเมนต์หรู หญิงที่ไม่รู้จักกันมาก่อน ,ชีวิตของเค้าจะเปลี่ยนไป

คุณฮั้ว หญิงโสเภณีชั้นสูง มือของเธอ ในวันนั้นที่ลูบไล้ ได้มอบประสบการณ์สุด

พิเศษ ให้กับเสี่ยวจาง...

ตั้งแต่วันนั้น มือข้างนั้นอยู่ในความทรงจำเสี่ยวจางมาตลอด

หลังจากนั้นเสี่ยวจางได้กลายเป็นช่างเสื้อประจำตัวคุณฮั้ว เธอตัดชุดออกงาน ,ซ่อม

ในบางจุดที่ขาดและบางที  เธอยอมให้เสี่ยวจางอยู่ใกล้ๆ

เธอทำให้เสี่ยวจางแอบหลงรัก แต่ช่างตัดเสื้อทำได้แค่ตัดเสื้อ เย็บตะเข็บ

อยู่ใกล้ๆ และมากที่สุดแค่  ลูบไล้ไปบนเนื้อผ้า...

วันไหนที่นำชุดมาส่ง แล้วต้องนั่งรอหน้าห้อง นั่นคือเธอกำลังรับแขก  การที่ต้อง

ทนฟังเสียงร้องอยู่หน้าห้อง คงปวดใจอยู่ไม่น้อย ,เสี่ยวจางเป็นคนอื่น ไม่ใช่คนรัก

ไม่แม้แต่จะเป็นเพื่อน...เป็นแค่ช่างตัดเสื้อ

คุณฮั้วผอมลง เสี่ยวจางเลื่อนมือ กลัดเข็มไปตามร่างกายที่เล็กลง ในขณะที่ต้องฟัง

เธอนัดหมายกับแขกที่มาซื้อบริการ ,หัวใจคงอึดอัดไม่น้อย... 

"มือเธอไม่เคยสัมผัสผู้หญิง จะเป็นช่างตัดเสื้อที่ดีได้อย่างไร"

คำพูดของคุณฮั้ววันนั้น เสี่ยวจางไม่มีวันลืม ,เสี่ยวจางเป็นช่างตัดเสื้อ

ช่างตัดเสื้อ ต้องทำให้ "คนใช้บริการ" พอใจ

แต่กับหัวใจตัวเอง ,บางที การแอบรัก การคอยมอง รวมทั้งคอยซ่อมเสื้อผ้าให้

สำหรับเสี่ยวจางก็ "ใกล้" เพียงพอแล้ว

คืนหนึ่ง เค้าคงทนกับความรู้สึกไม่ไหว และเลือกที่จะปลดปล่อยความรู้สึก โดยมี

ชุดของคุณฮั้ว เป็นตัวแทน

เสี่ยวจางคงรู้สัดส่วนคุณฮั้วเป็นอย่างดี

"ไม่ต้องวัดหรอก ผมจำขนาดได้"  เค้าพูดคำนี้อยู่บ่อยๆ

คุณฮั้วเริ่มป่วย และนานวันขึ้น อาการก็หนักขึ้น  วันนึงเธอเรียกเสี่ยวจางเข้าไปหา

ถามว่าจำวันแรกที่พบกันได้มั้ย แน่นอนทั้งสองคนไม่มีวันลืมวันนั้นและ"มือข้างนั้น"

วันแรกย้อนกลับมาอีกครั้ง มือนั้นลูบไปบนเนื้อหนังภายใต้เนื้อผ้า มอบความรู้สึก

ให้เสี่ยวจางเหมือนวันแรก แต่ต่างกันตรงที่ครั้งนี้ไม่ใช่ความสุข

*** มือนึงลูบไล้ แต่มืออีกข้างกลับปัดป้อง เธอยินยอมให้เสี่ยวจางได้รับ

แค่ความสุขจากมือ ไม่ยอมให้ริมฝีปากสัมผัส ,แขนข้างนึงโอบรัดใว้ แต่อีกข้าง

กลับผลักไสออกไป ยิมยอมให้เข้าใกล้มากที่สุด แค่นั้น ,และสุดท้ายก็สิ้นสุด ***

เค้ารู้ว่า หลังวันนี้ไป คงไม่ได้เจอคุณฮั้ว และเธอก็คงไม่มีโอกาส ที่จะใช้บริการ

ช่างตัดเสื้อคนนี้อีก

ในไม่ช้าคุณฮั้วก็หายไปจากชีวิตสี่ยวจาง

"ในขณะที่ทุกอย่างเริ่มต้น ทุกสิ่งก็สิ้นสุดลง"

โดย Rockstar

 

กลับไปที่ www.oknation.net