วันที่ ศุกร์ ตุลาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วันที่เริ่มตั้งไข่....แต่พอเดินได้ ฉันก็ไม่เคยหยุดเดิน......


               เมื่อก่อนปกติจะไม่เคยได้เที่ยวแบบลำบากเลย พอมีเพื่อนชวนก็ยังลังเลกล้าๆกลัวๆ แต่พอได้ไปจริงๆแล้ว วันนี้ฉันก็หลงรักความลำบากไปซะแล้ววววว

 

................ประสบการณ์การท่องเที่ยวแบบผจญภัยครั้งแรกของฉันเริ่มต้นที่ภูกระดึง การเดินทางเริ่มขึ้นในตอนบ่ายสามโมงของวันหนึ่งกับเพื่อนอีกสองคน เนื่องจากระยะทางไม่น้อยเลยเราจึงต้องรีบเดินก่อนที่จะไม่เหลือแสงสว่างช่วยนำทาง ทางเดินขึ้นเขานั้นมีความชันแตกต่างกันไป หลังจากเดินได้ระยะหนึ่งเราทุกคนก็เริ่มเหนื่อยหอบและอ่อนล้า แต่เรายังหยุดไม่ได้เพราะบรรยากาศนั้นเริ่มวังเวง แสงสว่างก็สลัวลงทุกที ฉันรู้ว่าเราทุกคนก็เหนื่อยเหมือนกันแต่ต้องพยายามเดินให้ถึงจุดหมายโดยเร็ว เราแทบไม่ได้พักกันเลย ใกล้จุดหมายปลายทางเข้าทุกทีความเมื่อยล้าทำให้เริ่มยกขาไม่ขึ้นแต่ได้กำลังใจจากเพื่อนว่าเหลือเพียงแค่อึดใจเดียวจะถึงยอดเขาแล้ว

.................หลังจากก้าวสุดท้ายเพื่อเหยียบถึงยอดเขานั้นฉันหลับตาแล้วสูดลมหายใจที่บริสุทธิ์เข้าเต็มปอดได้ยินเสียงเบาๆที่มาจากยอดสนพร้อมกับสายลมเย็นโชยมากระทบที่ใบหน้าซึ่งเสียงที่เกิดขึ้นก็คือเสียงของใบสนที่ลู่ลมนั่นเอง ฉันรู้สึกราวกับว่าเสียงสนนั้นคือเสียงแห่งกำลังใจต่อความเหนื่อยยาก ถึงวินาทีนั้นความเหน็ดเหนื่อยก็สลายหายไปพร้อมกับสายลม เมื่อมองไปโดยรอบบนยอดภูนี้จะเห็นพื้นราบกว้างใหญ่ไพศาล มีทุ่งหญ้าและป่าสนเขาซึ่งสูงใหญ่ยืนตระหง่านอยู่มากมาย สนสองใบมีลักษณะลำต้น กิ่งและใบที่งดงามดังที่ฉันเคยเห็นในภาพวาด พระอาทิตย์ตกดินแล้วแต่ยังคงมีแสงสีแดงส้มตกกระทบกับปุยเมฆบนท้องฟ้า แสงสลัวรำไรทำให้พอมองเห็นบรรยากาศสวยงามโดยรอบ รอยยิ้มแห่งความสุขก็ทำให้ฉันรู้ว่าฉันเริ่มหลงเสน่ห์ภูกระดึงเข้าแล้ว

...................เมื่อเดินทางมาถึงที่พักก็มืดสนิทแล้ว คืนนั้นเป็นค่ำคืนของฤดูหนาวอากาศเย็นจัด ใช้ผ้าห่มคนละสองผืนอาจจะพอช่วยให้อุ่นขึ้นได้บ้าง เราไม่เคยเจออากาศที่ไหนหนาวเย็นได้อย่างนี้ ยิ่งตกดึกก็ยิ่งเย็นเยียบ กว่าจะหลับได้ต้องปรับสภาพร่างกายอยู่นาน การชมแสงแรกแห่งรุ่งอรุณและทะเลหมอกที่ผานางแอ่นเป็นสิ่งจูงใจให้เราขุดตัวเองออกจากใต้ผ้าห่มในเช้ามืดของวันถัดมาโดยเราบอกกับตัวเองว่าเราไม่ได้มาที่นี่ทุกวันจงตื่นและพยายามเก็บเกี่ยวความงดงามของธรรมชาติให้มากที่สุด การเดินทางของวันใหม่ก็เริ่มขึ้นจากตรงนั้น หลังจากเตรียมอุปกรณ์ครบแล้วเราก็ออกเดินทาง ลมหนาวพัดมาตลอดเส้นทางเดิน เราแทบจะมองไม่เห็นยอดสนเลยเนื่องจากหมอกลงจัดทั่วทุกที่ ใบหน้าซึ่งไม่ถูกปกปิดได้รับผลกระทบจากความหนาวเย็นมากที่สุด

................... เราไม่ได้เดินเพียงลำพัง มีนักเดินทางผู้แสวงหาความสวยงามของธรรมชาติร่วมเดินทางไปด้วยอีกหลายกลุ่ม ถึงแม้พวกเราจะมาจากทุกสารทิศ แต่ ณ สถานที่แห่งนี้ทุกคนคือมิตรที่ร่วมเสวนาถึงความประทับใจในหลายรูปแบบซึ่งทุกคนมีโอกาสได้สัมผัสที่นี่ ณ จุดชมวิวเป้าหมายของทุกคนคือการรอชมพระอาทิตย์ขึ้น และแล้วแสงแรกก็โผล่ขึ้นมาท่ามกลางเสียงฮือฮาของผู้คนที่รอชมความงามอยู่ อีกทั้งบรรยากาศบนผืนป่าด้านล่างซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยหมอกจางๆทำให้ทุกคนอดใจไม่ได้ที่ต้องถ่ายภาพความประทับใจตรงนั้น

....................ในป่าอีกด้านหนึ่งก็รอนักท่องเที่ยวมาเยือนเพื่อชมธรรมชาติที่สวยงาม แม้ว่าจุดท่องเที่ยวแต่ละที่ต้องเดินทางค่อนข้างไกลแต่ระหว่างทางเราก็สามารถเพลิดเพลินกับการชมป่าสนเขาและการศึกษาพรรณไม้ต่างๆ พืชเล็กๆก็มิอาจถูกมองข้าม ดอกหญ้านานาพรรณทวีค่าขึ้นเมื่อถูกธรรมชาติจัดวางอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ เสียงน้ำไหลของลำธารบ่งบอกว่าเราเดินทางเข้ามาใกล้น้ำตกแล้ว บริเวณที่ใกล้ธารน้ำจะค่อนข้างเย็นและมีความชื้นสูงหลายคนมีโอกาสได้พบกับเพื่อนตัวน้อยหรือทากที่ชูคอรอต้อนรับอยู่ พรมสีแดงของใบเมเปิ้ลที่ร่วงหล่นบนพื้นทางเดินตามน้ำตกหลายแห่งสร้างความประทับใจให้แก่ผู้มาเยือน สีแดงฉานของใบไม้สามแฉกที่ร่วงลงบนก้อนหินชื้นที่มีมอสสีเขียวสดปกคลุมทั่วทั้งก้อนเป็นศิลปการระบายสีที่งดงามชิ้นหนึ่งของธรรมชาติ

......................หลังชมน้ำตกแล้วจุดชมวิวตามหน้าผาต่างๆก็มีเสน่ห์ไม่น้อยไปกว่าที่อื่นๆเลย แม้ระยะทางจะยาวไกลแค่ไหนสุดท้ายเราก็ได้มาถึงจุดเด่นของภูกระดึงอีกแห่งหนึ่งคือผาหล่มสักนั่นเอง ทุกคนพักเหนื่อยรอชมพระอาทิตย์ตกที่นั่น และเราก็เก็บภาพความทรงจำดีๆที่ได้มาไม่ง่ายนัก ไม่เหนื่อยเปล่าที่เราได้เห็นแสงสวยงามของอาทิตย์อัสดง พระอาทิตย์ตกลงตรงเหลี่ยมผา กิ่งสนที่ถูกธรรมชาติจัดวางให้กลมกลืนกันทำให้เรารู้สึกอิ่มใจอย่างที่สุด นกกลุ่มใหญ่กำลังบินคืนรัง ถึงเวลาที่เราต้องเดินทางกลับเช่นกัน คืนนั้นเส้นทางเดินกลับยังที่พักเรามองเห็นพื้นฟ้าที่มืดมิดถูกประดับประดาด้วยแสงดาวนับล้านดวง ตลอดทางเดินฉันนึกถึงความสุขที่ได้เก็บเกี่ยวมาตลอดทั้งวัน แม้จะเป็นวันที่เหน็ดเหนื่อยกว่าวันไหนๆ แต่วันนี้ช่างเป็นวันที่คุ้มค่าเสียนี่กระไร

เสียงสน...........

โดย franker

 

กลับไปที่ www.oknation.net