วันที่ อาทิตย์ ตุลาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องของเศรษฐี


เศรษฐีในที่นี้ไม่ได้หมายถึงคนรวยนะคะ แต่เป็นน้องหมาตะหาก ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าใครเป็นคนตั้งชื่อให้หรูหราขนาดนี้ แต่ดูน้องเศรษฐีเองก็ออกจะภูมิใจกับชื่อไม่น้อย ประกอบกับหน้าตาแลดูดีกว่าหมาเพื่อนบ้านทั่วไปนิดนึง (บางคนก็บอกว่าคล้ายๆจะเป็นญาติ Golden ทั้งที่จริงก็พันธุ์ทางธรรมดา) น้องเศรษฐีก็เลยค่อนข้างมั่นใจและแอบกร่างอยู่บ้าง ใครเข้ามาในถิ่นไม่ได้ เป็นต้องวิ่งไปไล่เห่าอยู่เนืองๆ เอาเข้าจริงก็สู้เค้าไม่ได้หรอก อ้อ! ลืมบอกไปว่า น้องเศรษฐีเป็นหมาบ้านนอกค่ะ อยู่ที่กาญจนบุรี แม่น้องเศรษฐีชื่อบุ๋มบิ๋ม ออกลูกมา 5 ตัว ไม่เหมือนกันซ้ากตัว สามารถมากๆ น้องเศรษฐีเป็นคนโต อ่ะ ตัวโตสิ แรกเริ่มเดิมทีก็อยู่บ้านในไร่  ต่อมาหลังจากพ่ายแพ้ต่อศึกชิงนาง น้องเศรษฐีเราก็เลยถูกผู้ชนะขับไล่ออกจากบ้านไร่ แล้วกลายมาเป็นหมาร้านโชห่วยจนถึงทุกวันนี้  แม้ว่าจะพยายามเอาน้องเศรษฐีกลับเข้าไปในไร่ น้องแกก็กลับมาที่ร้านเองทุกครั้งทั้งที่ระยะทางก็น่าจะกิโลกว่าได้ค่ะ ออกแนวหมาหลงแสงสี แต่ต้องขอยกนิ้วให้นะว่าสามารถข้ามทางหลวง 4 เลนมาได้ยังไงเนี่ย (คงจะดูไฟแดงเป็น)  ใครเคยไปกาญจน์คงพอนึกออกนะคะว่ารถแถวนั้นวิ่งเร็วพอสมควร ดังนั้นเราก็เลยไม่เอาน้องเศรษฐีกลับเข้าไปในไร่อีกเลย...กลัวใจหมาจริงจริ๊ง

น้องเศรษฐีเป็นหมาที่น่ารักมากค่ะสำหรับเรา คงจะเคยเห็นหมายิ้มกันบ้างใช่ไม๊คะ น้องเศรษฐีก็จัดอยู่ในประเภทยิ้มง่ายค่ะ (บางทีก็ยิ้มตามสั่งด้วย)โดยเฉพาะเราไม่ได้อยู่ที่กาญจน์ นานๆไปที น้องเศรษฐีก็จะออกมาต้อนรับ ยิ้มแก้มปริ กระโดดเกาะนัวเนีย กระดิกหางแล้วก็เดินตามตลอดเวลา เห็นแล้วอดเอ็นดูไม่ได้ ขนาดไปเดินเล่นตลาดนัด มั๊นยังเดินตามไปดูของด้วยเลย ใครจะเชื่อเนี่ยหมาเดินตลาดนัด นี่ถ้ามีเงินคงช้อปปิ้งไปแล้วเนี่ย ในความรู้สึกเราแล้ว น้องเศรษฐีดูเหมือนจะเป็นคนมากกว่า พูดอะไรไปก็เหมือนจะรู้เรื่องรู้ราว เคยจะไปอาบน้ำค่ะแล้วเศรษฐีเดินตาม ก็เลยบอกว่า “เศรษฐีนอนรอตรงนี้นะ เดี๋ยวม้อดออกมา”  ปรากฏว่าเค้าก็นอนรอตรงนั้นจริงๆ   อีกทีก่อนจะนอนเคยสั่งเสียว่า “เศรษฐีนอนหน้าห้องนะ พรุ่งนี้เช้าค่อยลงไปข้างล่างด้วยกัน”  เค้าก็รอลงไปพร้อมกัน เหมือนมีองครักษ์ประจำตัวเลย

มีอยู่ทีนึงค่ะแอบเดินไปกินข้าวตรงร้านกาแฟข้างหลังบ้าน น้องเศรษฐีก็เดินตามไปด้วย แต่ร้านเค้าเป็นห้องแอร์ติดกระจก เศรษฐีก็เลยเข้าไม่ได้ เค้าก็ยืนรออยู่แป๊ปนึง แล้วค่อยเดินกลับไป ซักพักเดินกลับมาดูใหม่ค่ะ เป็นอย่างงี้อยู่หลายรอบ สุดท้ายก็เลยรีบกินรีบออกไปหาเศรษฐีดีกว่า

เวลาเราจะกลับกรุงเทพ น้องเศรษฐีก็จะตามมาส่งที่รถ แล้วก็วิ่งตามค่ะ ถ้าเริ่มตามไม่ทันเค้าก็จะยืนมองอย่างนั้นจนลับสายตา รู้มั่งไม๊เนี่ยว่าทำให้ชั้นอาวรณ์แกแค่ไหน .......

เหมือนจะเริ่มยาว...ขอไปเขียนต่อภาค 2 ละกันค่ะ

โดย Mothemon

 

กลับไปที่ www.oknation.net