วันที่ อังคาร ตุลาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ของฝากจากเวียดนาม


ชอบเดินทาง มากกว่า ท่องเที่ยวค่ะ รู้สึกว่า มันดูตื่นเต้นดี ไม่สำคัญว่า เราจะไปที่ไหน สำคัญว่าเราเจออะไรมากกว่า บางครั้งการเดินทาง มันก็เริ่มจากจุดง่ายๆ แบบนี้ล่ะค่ะ

visitor : ฮัลโล ไปเวียดนามกันไหม 

ladybug :ไป  ไปกันไง

visitor : มีพี่เค้าชวน แต่ไปกะเพื่อนพี่เค้าอีกที

ladybug : เหรอ แล้วไปกี่คน ไปไหนบ้างล่ะ แล้วเค้าให้เราไปได้ด้วยเหรอ

visitor: ก็คงหลายคนมั๊ง ไม่รู้เหมือนกัน ไม่เห็นเค้าว่าไรนี่ งงง..งงงงงง 

3 วันต่อมา

visitor: ฮัลโล ไป ฮานอย ฮาลองเบย์ 

ladybug : o.k. งงง.งงงงง


สนามบินนอยไบ เป็นสนามบินเล็กๆ ค่ะ

ก้าวพ้นด่านตรวจคนเข้าเมืองฮานอย ก็เจอสาวเวียดนามในชุดอ๋าวหย่าย เดินกันขวักไขว่ ..ใช่แล้ว เวียดนาม เธอเป็นเจ้าหน้าที่ภาคพื้นดิน ของสนามบินนอยไบ ไม่ถึงกับสวย แต่หน้าตาหมดจดค่ะ (เสียดาย ไม่ได้เก็บภาพมาฝาก)

เราใช้เวลาประมาณ 40 นาที นั่งแท็กซี่ จากสนามบินเข้าเมืองฮานอย รถยนต์ที่นี่เขาขับพวงมาลัยซ้ายค่ะ ...ระหว่างทาง สังเกตเห็นบ้านคนที่นี่ จะมีเหล็กแหลมๆ ลักษณะเหมือนจั่ว ติดอยู่บนหลังคา อันนี้ เป็นสัญลักษณ์ของผู้นับถือศาสนาพุทธที่นี่ เชื่อกันว่า เหล็กแหลมๆ ที่ชี้ขึ้นฟ้า จะเป็นสื่อกลางในการนำเครื่องเซ่นไหว้ ไปถึงพระพุทธเจ้า และบันดาลความสุขกลับมาค่ะ


การจราจรในฮานอย (ภาพมืดไปหน่อยนะ)

กำลังนั่งเพลินๆ ก็มาถึงตัวเมืองฮานอย การจราจร ดูน่าปวดหัว เสียงแตรรถดังลั่นสนั่นเมือง ดูไร้เหตุผล แต่ก็เป็นวัฒนธรรมของเขาค่ะ ... ที่พักของเราอยู่ในย่านการค้า เพราะประหยัด สะดวก ไม่ว่าจะกิน หรือ ช็อปปิ้ง อย่างหลัง สาวๆ ได้ยินเป็นต้องกรี๊ด


ร้านเฝอ (ร้านธรรมดา แต่รสชาดไม่แพ้ร้านดังค่ะ )

เราได้สมทบกับผู้ร่วมเดินทาง ที่มาถึงก่อนแล้ว เป็นการเจอกันครั้งแรกค่ะ ทุกคนดูอารมณ์ดี และเป็นกันเอง หลังทำความรู้จักทักทาย เราก็เรื่มออกเดินเป้าหมาย คือ "เฝอ"ๆๆ เท่านั้น ที่เราต้องการ ระหว่างทาง เต็มไปด้วยร้านรวง แทรกตัวอยู่ในตึกกลางเก่ากลางใหม่ สินค้าหลากหลายถูกจัดวางละลานตา ทุกหัวมุมถนน จะมีแม่ค้า ตั้งโต๊ะเตี้ยๆ ขายเฝอ ริมฟุตบาท ลูกค้าก็นั่งซดกันตรงนั้นแหละค่ะ   ...เดินยังไม่ทันเรียกเหงื่อ เราก็มาถึงร้านเฝอ มื้อแรก เราเลือกร้านนี้เพราะคนแน่นดีค่ะ ท่าจะอร่อย  แต่...ยังไงกันล่ะนี่ ไม่มีรูปภาพ ไม่มีเมนู พูดกันไม่รู้เรื่อง พี่หมีใหญ่.ใจดี หัวหน้ากลุ่มของเรา ก็เลยเดินว่อนทั่วร้าน สำรวจอาหารตามโต๊ะต่างๆ เอาไอ้นี่ ไอ้นี่ ๆๆๆ ด้วย สุดท้ายเราได้กินซะที  อืม.ม รสชาดดีแหะ โดยเฉพาะน้ำซุปอร่อยมาก


คณะของเราค่ะ

คืนแรก เราค้างที่ฮานอยค่ะ โปรแกรมตลอดวัน ก็เลยเป็นซีตี้ทัวร์  เรามุ่งหน้าสู่ถนนเดียนเบียนฟู เพื่อไปยังจตุรัสบางดิงห์ สถานที่โฮจิมินห์ ประกาศอิสรภาพ หลังเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสมา 84 ปี (คิดถึงพระนเรศวรเน้อะ) จุดนี้เป็นที่ตั้งของสุสานโฮจิมินห์ แต่พอไปถึงกลับปิดค่ะ มารู้ตอนหลังว่า จะมีการปิดซ่อมแซมศพลุงโฮ ช่วง ก.ย.-พ.ย.ของทุกปีค่ะ


สุสานโฮจิมินห์

เรานั่งทอดอารมณ์มองสุสานอยู่ซักพัก (ป่าว..ความจริง เรานั่งพักเหนื่อย) สุสานโฮจิมินห์ เป็นหนึงในจุดขายการท่องเที่ยวเวียดนาม ทั้งที่ขัดกับเจตนารมย์ของโฮจิมินห์ ที่ต้องการให้เผาศพ เช่นเดียวกับพระเกจิอาจารย์ชื่อดังบ้านเรา ที่คนข้างหลังมักจะรักษาศพไว้ เพื่อรักลึกถึง และคงศรัทธา ไม่ให้จางหายไปตามกาลเวลา  แต่การยึดมั่นในตัวโฮจิมินห์ ให้อะไรมากกว่านั้น โดยเฉพาะช่วยกระตุ้นให้คนในชาติเห็นความสำคัญของอดีต เพื่ออนาคต ส่วนต่างชาติต่างภาษาอย่างเรา ก็ได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์มากขึ้น


แผ่นจารึกบนหลังเต่า

เราเดินต่อไปยังวิหารวรรณกรรม มหาวิทยาลัยแห่งแรกของเวียดนามค่ะ เป็นสถาปัตยกรรมแบบจีน มีจุดเด่น ที่แผ่นหินบนหลังเต่า ใครสอบจองหงวนผ่าน จะมีชื่อจารึกไว้เชิดชูเกียรติ์ค่ะ


ขงจื๊อ

รูปปั้นขงจื๊อ สะท้อนความนิยมในลัทธิของชาวเวียดนาม นอกจากศาสนา ต่างๆ แล้ว ก็มีลัทธิขงจื๊อนี่แหละค่ะ ที่ได้รับความนิยมสูงมาก


เจดีย์เสาเดียว

วัดเจดีย์เสาเดียว อันนี้ชื่อก็บอกอยุ่แล้ว ไม่มีอะไรมากค่ะ ภายในศาลากลางน้ำ มีเจ้าแม่กวนอิม ที่ว่ากันว่า ใครมาถึงฮานอย ควรจะไปกราบไหว้ เพราะมีชื่อเรื่องความศักดิ์สิทธิ์มากๆ     


พิพิธภัณฑ์โฮจิมินห์

พิพิธภัณฑ์ โฮจิมินห์ เก็บรวบรมข้าวของเครื่องใช้ของโฮจิมินห์ และประวัติความเป็นมาของสงครามเวียดนาม แต่ก็มีประติมากรรม ร่วมสมัยรวมอยู่ด้วยค่ะ


สถาปัตยกรรมแบบจีน


ตึกเก่าๆ ในฮานอย (ตึกอนุรักษ์ไม่ว่าที่ไหนชอบทาสีเหลืองเน้อะ)

เสียดายที่เราไม่ได้เห็นสำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบูรพาทิศ สถานที่ศึกษาประวัติศาสตร์อินโดจีน สมัยเป็นเมืองขึ้นฝรั่งเศส ด้วยเหตุผลง่ายๆ คือ เรามารู้ตอนหลัง ว่ามันอยู่ในฮานอย  แต่ก็นั่นแหละ ประวัติศาสตร์หาอ่านได้จากหนังสือค่ะ เรื่องราวระหว่างทางต่ะหาก ที่เราสนใจมากกว่า เดี๋ยวมีเวลาจะมาเล่าเรื่อง ชายแดน เวียดนาม-จีน กันใหม่ค่ะ  วันนี้ ซินจ่าว..(สวัสดี) นะคะ


ซิกโคล่ ยังคงได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว

ขอบคุณ-พี่หมีใหญ่ใจดี ผู้นำทาง / ผู้ร่วมเดินทางทุกคน โดยเฉพาะตอนช็อปปิ้ง หุหุ ..

โดย ladybug

 

กลับไปที่ www.oknation.net