วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไม่กล้า


  

 

 

 

 

 
เพียงสบตายอมรับว่าสับสน
มิอาจทนความกล้าสบตาได้
ด้วยในตาเปิดกว้างหน้าต่างใจ
มีผู้ใดเข้าอยู่ย่อมรู้ดี

 

พยายามห้ามใจมิให้คิด
เพราะชีวิตตลอดมาคือหน้าที่
กับศิลธรรมกางกั้นจรรยามี
เกียรติศักดิ์ศรีสลัดตัดไม่ลง

  

ความรักหรือแสนหวานปานน้ำทิพย์
เพียงหนึ่งจิบก็คุ้มความลุ่มหลง
เห็นสายตาอบอุ่นก็งุนงง
มันสูงส่งลิบลับสำหรับเรา

  

ถ้าถอดหัวใจได้จะใคร่ถอด
แล้วอ้อนออดตอบรับไปกับเขา
กายอยู่นี่ส่วนใจไปเป็นเงา
ไปเพื่อเฝ้าใกล้ใกล้หัวใจรัก

  

แต่นี่กาย..ติดใจ..แยกไม่ออก
ครั้นจะบอกก็ผิดยังคิดหนัก
ใจหนึ่งก็แห้งหายเสียดายนัก
ยอมไสผลักแล้วหลบไม่สบตา

  

เพียงพบเขาหัวใจก็ไหวหวาด
จึงมิอาจ จะอยู่ นิ่งสู้หน้า
เขายังมีพันธะภรรยา
ฉันมิอาจฟันฝ่าศิลกาเมฯ

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

ขอได้รับความขอบคุณจาก...

 

.....ช้องนาง.....

 

 

โดย ช้องนาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net