วันที่ อังคาร ตุลาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กำลังใจแด่ใครบางคน


มีพี่ที่สนิทอยู่คนหนึ่งตอนนี้กำลังมีปัญหาเรื่องของความรัก
ความรักของพี่เค้าเริ่มต้นด้วยอะไรบางอย่างที่จะเรียกว่าความบังเอิญ หรือพรมลิขิตก็แล้วแต่
แต่สิ่งนั้นไม่ได้สำคัญไปกว่า การที่พี่เค้ารักคน ๆ นั้นไปอย่างหมดหัวใจ

การคบกันด้วยระยะเวลาไม่นาน
สำหรับบางคนมันดูเหมือนว่าเป็นอะไรที่ง่ายเกินไป
แต่สำหรับความรู้สึกของคนบางคน ที่ไม่ได้ตัดสินด้วยระยะเวลา
แต่ตัดสินด้วยความรู้สึก เวลาไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด สำหรับพวกเค้า

เพราะฉะนั้น ระยะเวลาเพียงเท่านี้
เค้าทั้งคู่จึงพร้อมที่จะรัก และบอกทุกคนว่าเค้ารักกันแค่ไหน
แต่ไม่มีสิ่งไหนในโลกที่จะได้มาอย่างง่ายดาย
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ จึงไม่ได้สวยงามตามอย่างที่เค้าต้องการ

วันนี้...มีปัญหาบางอย่างเกิดขึ้น
มันทำให้ความสัมพันธ์ของคนทั้งสองคนดูคลุมเครือและแย่ลง
เพราะเหตุผลเพียงว่าความแตกต่างของคนทั้งสองที่ยากจะทำให้คนอื่นเข้าใจ
เป็นสาเหตุทำให้ทุกอย่างดูเลวร้ายและเจ็บปวดต่อความรู้สึกของเค้าทั้งสองคน

ช่วงอายุที่ห่างกันหลายปี
หรือความสัมพันธ์แบบไม่จำกัดเพศ
ลักษณะนิสัย และพื้นฐานครอบครัว นี่คือเหตุผลหลักที่เป็นปัญหาสำคัญ

โลกของการคบกันสองคนระหว่างพี่เค้ากับคนพิเศษคนนั้น
มันดูจะมีความสุขมาก ถึงมากที่สุด ถ้าเค้าไม่ต้องกลับมาเผชิญกับโลกของความเป็นจริง
นี่คือคำบอกเล่าที่พี่คนนั้นระบายกับฉันออกมา

แต่...ฉันย้อนถามพี่เค้ากลับไปว่า
พี่เค้าพร้อมที่จะเริ่มต้น และพร้อมที่จะจบลงไปในคราวเดียวหรือไม่
ที่ฉันถามแบบนี้เพราะฉันไม่สามารถที่จะคาดเดาความรู้สึกของอีกฝ่ายนึงได้
ฉันได้ยินทุกอย่างจากคำบอกเล่าของพี่เค้า เพราะด้วยความไว้ใจ และเชื่อใจกัน
รับรู้ และรู้สึกได้มาตลอดว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมันมีจริง และทำให้คนสองคนต้องทุกข์ใจ

ตัวฉันเองไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่า คำพูดปลอบใจที่ออกมาจากความเป็นห่วงของฉัน
และตัวฉันเองก็ไม่ได้ผ่านโลกมามากมายไปกว่าพี่เค้า
แต่ฉันก็คิดว่าการที่เรามองคน ๆ หนึ่งผ่านความรู้สึก แล้วคิดว่าถ้าเราเป็นเค้า
เราจะเจ็บปวดใจแค่ไหน เรามักจะหาคำปลอบใจดี ๆ ให้กับเค้าเหล่านั้นได้เสมอ
มันอาจจะไม่ได้ช่วยอะไรได้มากมาย แต่ฉันเชื่อว่าความจริงใจจะทำให้เค้าดีขึ้น

กับเรื่องนี้ ฉันบอกกับพี่เค้าว่าให้ทำทุกอย่างไปตามความรู้สึก
ถ้าคนเรารักกันต้องพร้อมที่จะเรียนรู้ในสิ่งที่ทั้งสองฝ่ายเป็น
อย่ายุติความสัมพันธ์ ด้วยการตัดสินความรู้สึกของตัวเองเพียงลำพัง
ควรให้โอกาสคนที่เรารักเค้า เพื่อให้ได้มีเวลาเรียนรู้ และคบกัน
ส่วนการที่ทุกอย่างจะลงเอยในรูปแบบไหน ไม่สำคัญ
เพียงแต่ต้องพร้อมที่จะยอมรับในความเปลี่ยนแปลง
ดีกว่าการยุติทุกอย่างไปอย่างคลุมเครือและทิ้งไว้แต่คำถามสำหรับอีกคน

แล้วพี่เค้าก็เลือกที่จะกลับไปคบกันต่อ
โดยใช้เวลาในการศึกษากันไปเรื่อย ๆ ในสิ่งที่ทั้งสองเป็น
เริ่มเรียนรู้กันใหม่ และจะเดินไปในโลกของความเป็นจริง
โดยมีความรักเป็นเกราะป้องกันขนานเอก ระหว่างทางเดิน

โดย YOKUJUNG

 

กลับไปที่ www.oknation.net