วันที่ พฤหัสบดี พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เก็บ เกี่ยว ชีวิตพอเพียง


 


เก็บเม็ดทรายสายน้ำงามระยับ
เก็บเสียงลมขานขับกล่อมรุ่งสาง
เก็บสายฝนรินหลั่งกังสดาล
เก็บสายธารทุ่งหนาวล้อมดาวเดือน

ใจที่คล้ายคันเคียวเอื้อมเกี่ยวรวง
แห่งหยาดยวงเรียวรุ้งกลางทุ่งเถื่อน
เกี่ยวเก็บภาพกระจ่างภาพรางเลือน
ทั้งสะเทือนสะทกอกสะท้อน


จากแผ่นหินดินดานจากลานข้าว
จากลมพรูกรูกราวหญ้าไหวอ่อน
จากปูปลานาหนองคลองสาคร
เกี่ยวเก็บจำยามจรได้ย้อนคิด


เก็บเปลผ้ากลิ่นคาวยามหนาวลึก
เยือกน้ำค้างกลางดึกยังอุ่นจิต
เห่เสียงเพลงกล่อมทรวงจากห้วงทิศ
คุ้นชีวิตดั่งหลับไหลอยู่ในเปล


เก็บสายป่านผูกว่าวตรึงราวฟ้า
จำติดตนติดตายามว้าเหว่
ว่าวในฝันว่ายเวิ้งเริงทะเล
ยามซวนเซกลางหนาวว่าวขาดลอย


จำแววตาเพื่อนสนิทติดดวงใจ
ยามโลดเหลิงเริงวัยได้ขับถัอย
ต่างโลดเต้นเล่นหัวโดดตัวลอย
เนื้อลายพร้อยดำด่างช่างหัวมัน


เรากอบดินกลบร่างต่างแสงดาว
เด็ดดอกหญ้าขาวพราวมาถักฝัน
เก็บก้อนหินเรียงแถวเป็นแนวคัน
นี่เขื่อนกั้น นั่นกำแพง เล่นแสงเงา


จำหยดเลือดหยาดแรกเปื้อนแอกไถ
เจ็บไม่ถึงบึ้งใจจึงไม่เศร้า
เลือดคงไหลเป็นทางบางและเบา
หลั่งสังเวยความเขลา เช่นเยาว์วัย


จำหยดเลือดเปื้อนเคียวเรียวใบข้าว
เจ็บจนตัวร้อนผ่าวราวป่วยไข้
เกลียดคันเคียวเรียวข้าวหนาวข้างใน
ชังทั้งความจนไร้ใบข้าวคม


ใจเอื้อมเกี่ยวดาวเดือนเกลื่อนท้องฟ้า
น้ำค้างหนาวพราวหน้าโปรยมาห่ม
ไหวยะเยือกสะท้านกายกับสายลม
หนาวม่านหมอกโสมมเหนือทุ่งร้าง


จำไออุ่นคุ้นกายจากสายเลือด
กลางกองไฟไอเดือดอบอิงร่าง
ปู่กับย่ายามยากตากน้ำค้าง
ห่มกันต่างผ้าผองต่างกองไฟ


จำเจ้าทุยหลังหม่นสู้ทนงาน
เคยจับจูงล่วงธารผ่านป่าใหญ่
เคยล่ามเชือกนอนซมใต้ร่มไทร
เคยขี่หลังทะยานไปใต้รุ้งเรียว


มันลากไถพลิกทุ่งทั้งคุ้งข้าว
แต่ถึงคราวคนเผลอเจอข้าวเขียว
ควายแทะเล็มเข้มใบไปนิดเดียว
คนเลี้ยงเหี่ยวใจห่อรอโทษทัณฑ์


กับความสุขแสนหวานเป็นล้านภาพ
ล้วนเคยซึ้งเคยซาบเคยอาบฝัน
เกี่ยวเก็บไว้ใต้ธารแห่งวารวัน
รำลึกพลันเต็มตื้นรื้นน้ำตา


กับบาดแผลรอยเลือดยังเดือดพล่าน
ราวสีสดแดงฉานยังไหลบ่า
จากคมเคียวคมข้าวดาวชรา
ฝังใจคนเหว่ว้ามาแสนนาน


ทั้งบาดแผลความทุกข์ที่ซุกซ่อน
คือบทเรียนพร่ำสอนสืบต่อสาน
ให้รู้อดรู้กลั้นทางกันดาร
ให้รู้หวาน รู้ขม รู้คมคน


เกี่ยวเก็บไว้ใจตระหนักแห่งนักสู้
เกี่ยวเก็บไว้เรียนรู้เหตุและผล
เกี่ยวเก็บไว่ไตร่ตรองครรลองชน
รู้จักตน รู้จักใจ เสาะให้พบ


------------------------------

บทคำโดย ย่าช้องนาง

โพสต์ โดย ลานเทวา

เนื่องจากย่าช้องนางต้องพักยาว งดการใช้คอมพ์ ฯ

ครับผม

ถ้ามีช้องนางที่ไหน ในระยะนี้

นั่นคือตัวปลอมครับผม

 

 

 

 




โดย ช้องนาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net