วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

~(๑)~.โลกสมมุติ.~(๙)~


โลกมนุษย์ ดุจดัง วังน้ำเชี่ยว

หมุนบิดเกลียว เลี้ยวลด บดขยี้

มรณา พาพัง ยังชีวี

แม้หลบหนี ลี้ไม่พ้น ชนชีพวาย

สัพพะสิ่ง จริงสมมุติ ยุติสิ้น

เมื่อดาวดิ้น แดดับ วับสลาย

เพียงสมมุติ ให้โลกรู้ อยู่หรือตาย

อัตตาหาย พ้นสมมุติ หยุดมรณา

.

กลอนความตายที่ทำให้ไม่ตาย

(แต่ต้องอยู่เหนือสมมุตินะครับ)

......

หมายเหตุ ขอขอบคุณภาพและiconจากเนต

โดย สุวิริโย

 

กลับไปที่ www.oknation.net