วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รถเมล์สองสายไปโรงเรียน


สมัยผมเด็กๆ ต้องอาศัยรถเมล์สาย 67 นั่งจากเทคนิคกรุงเทพไปต่อสาย 16 ที่เสาวภา หรืออุรุพงษ์ เพื่อไปโรงเรียนเป็นประจำ

จำความพอได้บ้างว่าตอนนั้นรถเมล์สาย 67 นี่ต้นสายอยู่ตรงเทคนิคกรุงเทพพอดี ดังนั้นจึงไม่ค่อยลำบากมากนัก ไปถึงเมื่อไรก็ไปจับจองที่ได้เลย ส่วนสาย 16 นี่ลำบากเอาเรื่อง เพราะถ้าจะไปต่อรถที่อุรุพงษ์ รถเมล์สาย 16 ที่ว่างๆพอมีที่นั่งจะชอบขับแข่งกันมา และมักจะไม่ค่อยจอด ส่วนไอ่ที่จอดก็มักจะเป็นรถมารยาทดี ที่ขยันรับคนทุกป้านจนแน่นเอี๊ยด แต่ถ้าจะไปต่อรถที่เสาวภา ซึ่งจะสะดวกหน่อย ก็ต้องเดินไกล ข้ามถนนมาอีกฝั่ง

รถเมล์สาย 16 สมัยนั้น เป็นรถเมล์สีฟ้า สังกัดบริษัทพีระ ของพระองค์เจ้าพีระฯ ถ้าจำไม่ผิดตราประจำรถจะเป็นรูปปีกนก เช่นเดียวกับรถเมล์อีกหลายสายในยุคที่ยังไม่ได้ควบรวมกิจการมาอยู่กับ ขสมก. ซึ่งก็จะมีการทาสี และชื่อเรียกตามบริษัทต้นสังกัดให้จดจำกันได้ง่าย อย่างรถเมล์ของบริษัทนายเลิศ (จำสายไม่ได้ว่ามีสายอะไรบ้าง) จะเป็นสีขาว รถเมล์แถวปากน้ำจะเป็นสีเขียว อะไรทำนองนี้

และความที่ผมนั่งรถเมล์สองสายนี้เป็นประจำ หลายๆเรื่องเลยเกิดขึ้นบนรถสองสายนี้ด้วย อย่างผู้โดยสารประจำที่เจอะเจอบนรถหลายรายก็มีเอกลักษณ์เป็นที่น่าจดจำ

อย่างรถเมล์สาย 16 นี่ เกือบทุกเช้าในช่วงผมเรียนมัธยม จะมีแขกคนหนึ่งขึ้นรถจากป้ายที่หน้าโรงหนังสยามไปลงที่เทเวศน์ ผมค่อนข้างมั่นใจว่าแกน่าจะเพิ่งจบภารกิจการเฝ้ายามในย่านนั้นมาทั้งคืน เพราะทันทีที่แขกคนที่ว่านี้ขึ้นรถมา กลิ่นตัวอันลักษณะเฉพาะที่มีต้นตอมาจากคราบไคลบนร่างซึ่งน่าจะไม่ถูกน้ำมาทั้งคืนมันจะส่งกลิ่นโชยจากประตูหน้า (แกชอบขึ้นประตูหน้าซะด้วย) ไปทั่วทั้งคันรถจนผมต้องล้นให้คนขึ้นแยะๆจนแน่นรถ จะได้พอเป็นกำแพงคนมากั้นกลิ่นมหาประลัยนั้นได้มั่ง

แต่ผู้โดยสารที่ผมชอบมองก็มีเหมือนกัน อย่างสาวน้อย บร. หรือโรงเรียนเบญจมราชาลัยคนหนึ่งที่จะต้องขึ้นรถสาย 16 จากเสาวภาเช่นเดียวกับผม ก่อนจะไปลงป้ายที่โรงเรียนแถววัดสุทัศน์ ซึ่งแม้จะอยากรู้จัก แต่ผมในวันนั้นก็ไม่เคยมีโอกาสได้คุยกับเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ทุกวันนี้ผมไม่ค่อยได้นั่งรถเมล์สองสายนี่บ่อยนัก และมักจะจำค่าโดยสารผิดๆถูกๆอยู่ตลอดในยามที่ต้องขึ้นไปใช้บริการ แต่ภาพเก่าๆสมัยที่ต้องนั่งรถเมล์สองสายนี้เกือบทุกวันยังไม่เคยเลือนไปความทรงจำ

แม้แต่กลิ่นแขกคนนั้น

โดย Unhit

 

กลับไปที่ www.oknation.net