วันที่ อังคาร พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

.....ระวังตัวไว้บ้างก็ดี.....


.

.

สมัยที่ผมเรียนวิชาการถ่ายรูป

ครูสอนให้ระมัดระวังในการจัดองค์ประกอบของภาพให้มาก

เช่นภาพบางภาพที่เราไม่ระวังช่างสังเกตุ ภาพจะออกมาเป็นภาพตลก

เช่นมีเขาที่หัว  มีหูที่ใหญ่  มีหัวที่โตผิดปกติ

.

ภาพนี้  เหตุเกิดที่ป้ายโฆษณา ที่ศาลาที่พักผู้โดยสารแห่งหนึ่ง

ชายที่นั่งรอรถเมล์ไม่ได้ระมัดระวัง  แต่ภาพจะออกมาอย่างที่เห็น

.

.

ผมจึงใช้ภาพนี้สอนลูกสาวคนสวย

และบอกว่า  เด็ก ๆ ในปัจจุบันนี้ไม่ค่อยระมัดระวังตัวเท่าไหร่นัก

อยากจะทำอะไรก็ทำ  เพราะถือว่าตัวเองมีเสรีภาพ

.

การนั่ง  ฉันจะนั่งอย่างไรก็ได้  ฉันมีความสุขความสบาย

ภาพที่ออกมาจะใครจะดูว่าสวย...ก็สวย

ใครจะดูว่าไม่งาม...ก็ไม่งาม

ภาพเช่นนี้จะเจอบ่อย ๆ ตอนนุ่งกางเกงเอวต่ำนั่งยอง ๆ เลือกซื้อสินค้าข้างถนน

.

การก้มลงดูของที่ต่ำกว่าเอว

สาว ๆ เดี๋ยวนี้อยากจะก้มฉันก็ก้ม  ใครจะทำไม?  ฉันมีความสุขดี

คนที่ยืนอยู่อีกมุมนี่ซีครับ  จะเก็บสายตาอย่างไร?

เครียดนะครับเครียด

.

การเดิน  ฉันอยากจะเดินอย่างไรฉันก็เดิน

มือซ้ายหิ้วถุงกร๊อบแกร๊บ

มือขวาถือขนมขบเคี้ยว

เคี้ยวไปแลบลิ้นเลียริมฝีปากไป แผล็บ...แผล็บ...อร่อยดี

.

จะย่างก้าวเดิน  ฉันย่างเท้าอย่างมีความสุข

นางวิสาขาเดินอย่างไร  ฉันไม่รู้จัก

.

ผมจึงสอนลูกสาวว่า

ลูกไม่ต้องมีความระเบียบเรียบร้อยเหมือนผ้าที่พับไว้เหมือนสาวสมัยโบราณหรอก

เพียงแต่ระมัดระวังตัว  สำรวมกริยาอาการบ้างก็เพียงพอแล้ว

ภัยจากสังคมรอบด้านในปัจจุบันมีมากมายเหลือเกินลูกเอ๊ย !

มากจนพ่อแม่ระมัดระวังให้ลูกไม่ทั่วถึง

ลูกต้องระมัดระวังตัวเอง

.

ลูกสาวยิ้ม

เขาจะเชื่อผมหรือไม่  ผมก็ไม่ทราบได้

ผมก็หาวิธีบอกลูกไปเรื่อย ๆ อย่างนี้แหละครับ

เด็กสมัยนี้  สอนตรง ๆ เขาจะหาว่าด่านะครับ  จะบอกให้

.

.

โดย มะอึก

 

กลับไปที่ www.oknation.net