วันที่ พฤหัสบดี พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เศษธุลี


เศษธุลี

ฉันคือกรวดเม็ดน้อย

ซ่อนสีเศร้าสร้อย หมองหม่น

ใต้เศษเขียวตะไคร่ในวังวน

ประกอบปนสายน้ำเป็นลำธาร

มีความเหงาเงียบเย็นเป็นที่อยู่

วัวันรับรุ้การไหล่ผ่าน

เสียงกระซิบซ้ำซ้ๆท่องตำนาน

เล่าเหตุการณ์ต้นทางอย่างคุ้นชิน

จึงรู้ว่าโลกนี้มีเขาเขียว

มีป่าเปี่ยว ท่งหญ้า มีผาหิน

มีหมู่บ้าน ผู้คน บนพื้นดิน

ก่อนธาริน จะไหลไปนคร

ระยิบน้ำระยับรับพยับแดด

ใบไม้แสดลอยเรื่อยมาเหนื่อยอ่อน

เห็นยางเลือดละลายสายเซาะซอน

และนั่นท่อนศพท่องล่องรางธาร

ใบไม้มีรอยพรุนกระสุนศึก

ในน้ำลึกมีร่องโลหิตฉาน

เสียงลึกลับขับฟ้องร้องพยาน

และเนิ่นนานนับแต่นั้น ฉันสุดทน

ฉัน คือเม็ดกรวดร้าว

แหลกแล้วด้วยความเศร้า หมองหม่น

ปรารถนาเป็นธุลีทุรน

ดีกว่าทนกลั้นใจอยู่ใต้น้ำ

...........................................การะเกด

มกราคม 2524

รางวัลบทกวีดีเด่นประจำปี 2524 สมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย

โดย ปลายจักรวาล

 

กลับไปที่ www.oknation.net