วันที่ อาทิตย์ พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เอิงเอย เจ้าปลาที่พารากอน


ฉันกำลังเผชิญหน้ากับมัน ...

ตาจ้องตา หน้าจ้องหน้า  ..และแล้ว  มันก็เบือนหน้าจากไป

เจ้าปลาตัวขาวนั้นสวยมาก  ตัวของมันขาวสะอาด ขาวจนน่าแปลกใจ  ฉันนึกสงสัยว่ามันพันธุ์อะไรกัน  ดูอย่างกับมีใครคอยทำความสะอาดมัน  เอ หรือจะมีจริงๆ...

สายตาของมันเลื่อนลอย ..ฉันตักข้าวใส่ปาก โชคดีวันนี้ไม่ได้กำลังทานปลาซาบะย่างซีอิ้วของโปรด  ไม่งั้นอาจจะรู้สึกผิดกว่านี้  มันว่ายไปช้าๆ เหมือนไม่มีจุดหมาย ก็จะมีได้อย่างไร  ก็มันเป็นแค่ปลาอยู่ในตู้กระจก เป็นปลาสวยงามที่เค้าเอามันมาไว้ในตู้กระจก  คนจะได้ดูมันอย่างเพลิดเพลิน ระหว่างทานข้าว

มีก้อนหินอยู่สามก้อนใหญ่ๆในตู้ปลา  ไม่มีแม้แต่ตะไคร่น้ำ ท่าทางพนักงานทำความสะอาดที่นี่คงจะขยันคุ้มค่าเงินเสียจริง  ศุนย์อาหารที่นี่ช่างน่าเศร้า ดูหงอยเหงา และไร้ความรู้สึกเหมือนตู้ปลานี้  แม้ผู้คนจะมีมาก เดินไปมา แต่ช่างไร้ชีวิตจิตใจ  แค่ผ่านมา เร่งรีบ แล้วก็ผ่านไป ฉันเริ่มรู้สึกเศร้า เริ่มรู้สึกว่าชีวิตของเราน่าจะดีกว่าหลายๆคน  อย่างน้อยก็หลายๆชีวิตในตู้ปลานี้ 

ใครมีสิทธิ์มาทำอะไรอย่างนี้กับชีวิตของคนอื่น  สัตว์อื่นแบบนี้ แค่เป็นมนุษย์ ก็มีอภิสิทธิ์ เหนือชีวิตอื่นๆหรือไร   สงสารปลาที่พารากอนแดนหรู ไม่มีใครแม้แต่ชำเลืองมอง  อยากเอามันไปปล่อยลงแม่น้ำนครไชยศรีที่แสนร่มรื่น  นึกถึงนีโม จะมีใครรอปลาเหล่านี้อยู่หรือเปล่า จะมีพ่อคอยตามหาแบบนีโมไหม  ไร้สาระหรือ แต่ถ้าเธอโดนขังบ้างล่ะ

อยากให้คนเลิกรังแกสัตว์  ไม่เมตตา แต่อย่ารังแกเลย  ...เมืองพุทธของเรา  เมืองไทยของเรา...

ข้อมูลเพิ่มเติม  :  Food Center ชั้น G สยามพารากอน   

โดย Theoutsider

 

กลับไปที่ www.oknation.net