วันที่ พฤหัสบดี มีนาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทักทายโลกใบใหม่


 

สวัสดีเพื่อนๆ ทุกคน

ฉันเพิ่งถูกโลกไซเบอร์ลองของเมื่อสักครู่นี้เอง คือ เขียนไปแล้วพอกดปุ่มส่งข้อความก็หายปั๊บเลย ต้องมานั่งเขียนใหม่อีก

ครั้งแรกที่เข้ามาเขียนก็ได้รับความประทับใจแล้วล่ะ เอ้อ...

ฉันกำลังเรียนรู้การใช้เครื่องไม้เครื่องมือ ในการเขียน มันไม่ง่ายเลยสำหรับคนที่เข้าใจอะไรยากๆอย่างฉัน ทำอะไรดูเหมือนมันติดขัด เกิดปัญหาตลอด คิดว่าสักพักคงจะชินกะมัน...
...
ฉันเริ่มต้นการจดบันทึกประจำวันมาสิบกว่าปีแล้ว มีสมุดบันทึกอยู่นับสิบเล่ม เฉลี่ยแล้วเขียนปีละเล่ม แต่บางปีก็ไม่ได้จดเพราะไม่มีเวลา (ข้ออ้างของความขี้เกียจอันดับหนึ่ง) ฉันเคยเอาบันทึกเก่าๆ มาอ่านดู บางครั้งก็ขำ ตัวเองเหมือนกันว่าทำไม บางทีฉันถึงคิดเช่นนั้น ทำตัวเช่นนั้น ยกตัวอย่างฉันนึกอยากจะเดิน ก็เดินเล่นตั้งแต่บางกะปี ไปยันพระโขนง นึกอยากเที่ยวต่างจังหวัดก็ไปหัวลำโพงโดยไม่รู้ว่าจะไปไหนต่อดี ฯลฯ

สมุดบันทึกทำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันกำลังโดนตัวเองตรวจสอบว่าในแต่ละวันได้ทำอะไรที่แตกต่างกับวันก่อนๆหรือไม่ หลายคนบอกฉันว่าการเขียนบันทึกต้องเขียนบอกถึงทัศนะของตนเองต่อสิ่งต่างๆ บางคนบอกว่าต้องเขียนถึงกิจกรรมที่ทำในแต่ละวัน

ในส่วนของฉันหลังจากลองเขียนแบบต่างๆ แล้วก็รู้สึกว่า นอกจากสมุดบันทึกยังทำหน้าที่บันทึกสิ่งต่างๆ ที่เกิดกะฉันแล้ว มันยังทำหน้าที่เพื่อนคลายเหงาของฉันเด้วย

ฉันเป็นคนขี้เหงา แต่แปลกที่มักชอบอยู่คนเดียว คิดคนเดียว ชอบทำอะไรคนเดียว ดังนั้นฉันจึงมีเพื่อนคุย เป็นสมุดบันทึกนี่แหละ

ขณะนี้ฉันรู้สึกว่าฉันมีวิธีหาเพื่อนใหม่ๆแล้วล่ะ เป็นเพื่อนในโลก www. เพื่อนที่ไม่ต้องรู้จักหน้าตากัน เราจะรู้จักกันด้วย การแสดงความคิดเห็นในเรื่องต่างๆ ด้วยกัน การแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน และให้มิตรภาพด้วยกันโดยไม่หวังผลตอบแทน ดีแท้จริงๆ

เพื่อนๆ ที่เข้ามาใน Blog ของฉันนอกจากมาทักทายกันแล้ว ฉันอยากทราบว่าเพื่อนๆ อยากพบอะไรใน Blog ของฉันบ้าง


สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก

โดย downrai

 

กลับไปที่ www.oknation.net