วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ขอเป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น...รับ.Tag พ่อ จาก..คุณ Vickie.>> Father 1


เจ๊กน้อย แกเป็นคนต่างถิ่น  ชาวจีนโพ้นทะเล

แกเดินทางเข้าสยามประเทศเมื่ออายุประมาณสิบสี่ปี

มาตามจดหมายของผู้เป็นอาที่เดินทางล่วงหน้ามาบุกเบิก

...ไม่มีใครให้ต้องระลึกถึงจากถิ่นที่จากมา

เพราะว่า...แกเป็นลูกกำพร้า ญาติคนเดียวที่เมตตาอาทรตลอดก็คือ อา

คนและสิ่งแวดล้อมเป็นอดีตปฐมวัยที่ไม่ชวนให้ระลึกถึงนัก

วัยเด็กที่นั่น..เหมือนเรือที่ขาดหางเสือ

แต่น่าแปลกใจ...เลือดแห่งความเป็นชาตินิยมของแกสูงมากจริงๆ

.....แกรักแผ่นดินเกิดของแกยิ่งนัก

และมักคุยถึงความยิ่งใหญ่ของแผ่นดินให้ลูกๆ ฟังอยู่เนืองๆ

มีบางครั้งลูกๆ ก็แกล้งขัดคอ ว่าทำไมไม่กลับไป

แต่นั่นแหละ..ต่างคนต่างก็รู้...แกไม่ผูกพันกับใครที่นั่น

ครอบครัวของแกที่สร้างด้วยน้ำพักน้ำแรงอยู่ที่นี่

ที่สำคัญที่สุดแกพูดกับลูกๆ ว่า.. 

“...สิ่งที่ทำให้เมืองไทยดีที่สุดก็เพราะว่า..เมืองไทยมีพระเจ้าแผ่นดิน…” 

เจ๊กน้อยไม่มีถ้อยคำไพเราะใดๆ แกพูดภาษาไทยด้วยถ้อยคำที่เข้าใจง่าย

แกไม่เคยมีโอกาสเข้าโรงเรียนในไทย คำพูดไม่กี่คำของแก

บอกให้ลูกๆ ได้รับรู้ว่าแก...รัก เคารพ เทิดทูน ...

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

                                                           .......ยิ่งนัก

....ชาวไทยทุกๆ คนต่างก็รู้อยู่แก่ใจ รวมทั้ง เจ๊กน้อย..ว่า..

ประเทศไทยอยู่เย็นเป็นสุขได้ก็เพราะพระองค์ทรงมีเมตตา

ทรงเหน็ดเหนื่อยการงานเพื่อให้ความช่วยเหลือประชาชนไม่เคยขาด

เพราะเป็นเด็กกำพร้า..เมื่อมีครอบครัวเอง แกจึงทุ่มเทเพื่อครอบครัวมาก

แต่การทุ่มเทของแกเป็นไปอย่างสมเหตุสมผลแก่ฐานะ ไม่ให้ลูกเมียต้องอดอยาก

แต่ก็ไม่ได้ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย สอนลูกให้ทำมาหากินด้วยความซื่อสัตย์สุจริต

แกบอกลูกๆ เสมอว่า...ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน

และ...ลูกๆ ของแกก็เรียนรู้และปฏิบัติตนตามคำสั่งสอนของแก

แกสอนลูกๆ ด้วยการปฏิบัติตนเองเป็นเยี่ยงอย่าง

เจ๊กน้อย เป็นคนพูดจาโผงผาง เสียงดังฟังชัด

แกพูดไทยได้เยอะและเข้าใจมาก..แต่สำเนียงจีนตลอด

แกเล่าว่า คำไทยแรกๆ ที่แกหัดพูดก็คือ....คำด่า

เพราะอะไรน่ะหรือ...เพราะว่า เมื่อมาใหม่ๆ ไม่เข้าใจภาษาไทยเลย

แต่การถูกดูถูกเหยียดหยามหรือการถูกด่าว่ากล่าวเป็นเรื่องที่เดาได้จากการแสดงออก

มันน่าแค้นใจถ้าจะถูกระทำฝ่ายเดียว จึงเรียนรู้ที่จะโต้ตอบ

และไม่ต้องทนเจ็บปวดเหมือนคนใบ้บ้า…ก็แค่ป้องกันตัว...

แต่นั่น..ไม่ได้แสดงว่าแกจะด่าใครๆ ไปเรื่อยโดยไร้เหตุผล

เท่าที่จำได้…ข้าพเจ้าไม่เคยเห็นแกทะเลาะเบาะแว้งกับใครสักคน

สิ่งที่เห็น..แกเป็นคนอ่อนน้อม ถ่อมตน ให้เกียรติผู้อื่น

และมีเมตตาต่อผู้ด้อยกว่า แม้จะค่อนข้างสันโดษสักหน่อย

แต่หากมีใครมาเยือนถึงบ้าน แกต้อนรับขับสู้เต็มที่ 

เรื่องของเจ๊กน้อยเป็นความประทับใจของข้าพเจ้าที่ได้เรียนรู้

และเอาแบบอย่างในการปฏิบัติตนมาโดยตลอด..และจะตลอดไป 

เพราะข้าพเจ้าเป็น ลูกเจ๊กน้อย..

......เป็นลูกไม้ที่หล่นไม่ไกลต้น.

***  

    ***...ข้าพเจ้าจักทำมาหากินด้วยความซื่อสัตย์สุจริต…***

    ***.....และยินดีให้ความช่วยเหลือผู้อื่นตามกำลังสามารถ....***

***

*

***ข้าพเจ้าได้รับ Tag พ่อ มาจาก คุณ vickie ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 54 
vickie วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 18.08 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
 เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว 
Yai_Nid คร๊า แวะมาส่งTag พ่อ อ่ะฮับ
http://www.oknation.net/blog/vickie/2007/11/10/entry-1

เชื่อว่าท่านก็คงได้ตั้งจิตมุ่งมั่นปฏิบัติตนเป็นคนดีถวายแด่องค์พ่อหลวงของเราค่ะ
จึงขอ..งด..การส่งต่อนะคะ คาดว่าหลายๆ ท่านคงได้รับ Tag พ่อ กันแล้ว

โดย Yai_Nid

 

กลับไปที่ www.oknation.net