วันที่ จันทร์ พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

::: เสมอใจ & เสมอดาว :::




"น่าน"...เป็นจังหวัดเล็กๆ ที่ซุกซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางขุนเขา และสายหมอก ในช่วงปลายฤดูหนาวช่วงนี้ ยังมีไอหมอกให้ชื่นชมยามเช้าเป็นทิวสาย และอากาศก็ยังเย็นสบาย....

จังหวัดน่าน นอกจากบ้านเมืองจะให้ความรู้สึกสงบ ร่มเย็น และ เต็มไปด้วยศิลปะวัฒนธรรมที่คงรักษาไว้ได้อย่างดี ตลอดจนผู้คนล้วนมีอัธยาศัยไมตรีที่ดีแล้ว ยังมีขุนเขาเขาสลับซับซ้อน งดงามด้วยภูมิประเทศอันเรื่องลือนาม เป็นที่กล่าวข่านมาเนิ่นนานซุกซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบงัน...

อุทยานศรีน่าน เป็นบริเวณที่ตั้งของขุนเขาที่มีจุดชมวิวอยู่หลายลูก หลายมุมมอง แต่จุดชมวิวที่สร้างความหลงใหลให้กับผู้คนมาที่สุด มีสมญานามว่า "ดอยเสมอดาว" ด้วยความสูง ที่เกือบทัดเทียมกับหมู่ดาว อีกทั้งเสมอด้วยมุมมองในสายตา ที่แลเห็นทะเล

หมอกยามเช้า เป็นริ้วสายเหมือนผืนผ้าแพรพรรณเนื้อดีครอบคลุมไปทั้งขุนเขา และผืนป่า ดุจเป็นแผ่นดินเดียวกันตรงเบื้องหน้า... สมแล้วก็คำนิยามว่า "ดอยเสมอดาว"...

บริเวณนั้น จะมีพื้นราบ รถสามารถวิ่งขึ้นไปจอดบริเวณที่ใกล้ที่สุด มีลานกางเต้นท์ กว้างขวางสำหรับผู้ที่นิยมชมชอบการดูดาว สถานที่แห่งนี้เหมาะอย่างยิ่งที่จะชวนกันมานั่งนับดาวที่ระยับยิบเสมือนอยู่ใกล้มือเอื้อม....

ตื่นแต่เช้ามืด....ขับรถออกจากบ้านพักในอุทยาน...
เมื่อไปถึงลานกว้างบนดอย...
ลงไปยื่นแหงนคอตั้งบ่าเล็กน้อยในความมืด.... ก่อนที่จะค่อยๆ เดินไต่ตามบันไดขึ้นไปขอความช่วยเหลือจาก "ม้าอารีย์" ที่แข็งแรง ให้ลงมาช่วยเข็นเพื่อนที่นั่งแต๋วแหน่ว รออยู่เบื้องล่าง....

เมื่อเจอคนหนุ่มกลุ่มหนึ่ง...
"รบกวนขอแรง ช่วยเข็นคนพิการ ขึ้นมาบนนี้หน่อยได้มั้ยคะ" ฝ่ายเราเอ่ยปากกับม้าอารีย์ ให้ช่วยเข็นรถเข็น ขึ้นไปยังจุดชมวิว
"พูดเล่นรึเปล่าพี่.. ผมกินเหล้ากันเมื่อคืนยังไม่สร่างดีเลย ล้อเล่นน่า" เสียงหนึ่งข้างฝ่ายนั้นพูดแทรกขึ้นมาว่าดังนี้...
แล้วก่อนที่จะพูดอะไรอีก... เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่เดินเลี่ยงไปชะโงกดู ก็ร้องบอกว่า...
"เฮ๊ย มีคนพิการอยู่ข้างล่างโน้นจริงๆ ด้วยเว้ย!!!.... ไปๆ ช่วยกันหน่อยพวกเรา"....แล้วก็พากันเดินปุเลงๆ ลงไปข้างล่าง
พวกเรายิ้มกว้าง ทั้งขำ และทราบซึ้งใจ...
"เอ่อหนอ คงคิดไม่ถึงกันว่าจะมีคนพิการ บากบั่นตะกายขึ้นมาหาประสบการณ์ชีวิต และดื่มด่ำกับธรรมชาติ ร่วมกันกับพวกเขา"....

กว่าที่จะช่วยกันเข็นขึ้นมา ก็ปัดซ้ายขวา ทุลักทุเลนิดหน่อย
เสียดาย เนื่องจากความมืด กล้องที่อยู่ในมือ จึงหาจุดโฟกัสเพื่อนจะเก็บภาพความประทับใจเหล่านี้เอาไว้ไม่ได้...
มือที่เรายกไหว้ขอบคุณ อยากให้รู้ว่า เป็นการไหว้ขอบคุณด้วยความทราบซึ้งใจยิ่งหนัก...


"ขอบคุณ ม้าอารีย์ กลุ่มนั้น " อยากให้คนทั้งโลกรู้เอาไว้ว่า ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร คุณได้ทิ้งวีรกรรมการทำความดีในสังคมเล็กๆ บนดอยสูงแห่งนั้นเอาไว้ในใจเรา......

-------------------------------------------------------------------------------------------
























"ขอบคุณ ม้าอารีย์ กลุ่มนั้น " อยากให้คนทั้งโลกรู้เอาไว้ว่า ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร คุณได้ทิ้งวีรกรรมการทำความดีในสังคมเล็กๆ บนดอยสูงแห่งนั้นเอาไว้ในใจเรา......

:::ข้อมูลเพิ่มเติม :::
- สถานที่แห่งนี้เข้าถึงได้อย่างสะดวกสบาย
- รถสามารถนำขึ้นไปจอดไว้ภายในบริเวณลานกางเต้นท์
- ทางขึ้นบริเวณจุดชมวิวลาดชัน แต่ไม่อันตราย แต่ไม่ควรประมาท ควรมีความระมัดระวัง
- สะดวกสำหรับผู้พิการ และคนชราทั้งเดินไม้เท้า และนั่งรถเข็น

(คนพิการ , คนชรา ก็มีหัวใจ อย่ารานน้ำใจด้วยการเก็บกักไว้แต่ในบ้าน พาเขาเหล่านั้นไปเติมความฝัน ร่วมแบ่งปันรอยยิ้มกับท่านบ้างนะคะ...ด้วยความปรารถนาดีค่ะ )

โดย พันเขียน

 

กลับไปที่ www.oknation.net