วันที่ อังคาร พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

*+*+อยากบอกเธอ..รักครั้งแรก+*+*


*+*+อยากบอกเธอ..รักครั้งแรก+*+*

ได้รับ Tag  รักครั้งแรกมาจากเพื่อนเลิฟ  อีเล้งเค้งโค้ง

http://www.oknation.net/blog/Sodoyouthinkyoucanblog/2007/11/21/entry-1/comment

อ่อนอก อ่อนใจพอใช้ เนื่องจากต้องระลึกถึงกาลปางก่อน น๊าน นาน พอดู งึม ๆ

จริง ๆ เป็นเพราะไม่อยากเอาเรื่องพี่ป๋อ ณัฐวุฒิมาเผยต่างหาก  (บร้า) เอิ๊ก ๆ

                             

                  Halfmoon จำไม่ได้ว่า เริ่มมีความรู้สึก "รัก" ครั้งแรกเมื่อไหร่

แต่ความรู้สึก "ดี" เกือบเข้าขั้น "รัก"ครั้งแรก คงจะเป็นกับ เค้าคนนี้

                 ห้องเรียน  ม.3/1 ของhalfmoon มีโอกาสต้อนรับเพื่อนใหม่  ซึ่งย้ายมาจากปักษ์ใต้นครศรีธรรมราช หน้าตาคมเข้ม แต่ผิวขาวจั๊ว ทำเอาเด็กเต้บที่ขาว ๆ ตกรอบไปเยย  เพื่อนสาวบางคนทำตาปริบ ๆ ซุบซิบนินทาว่า "หล่อระเบิด"  แต่ว่า พอพ่อหนุ่มเอ่ยปากแนะนำตัวเองเท่านั้น

"สวัสดีครับ ผมชื่อณัฐศักดิ์ ครับ"

"ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"

เสียงฮาดังกระหึ่มห้อง ไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ซึ่งพยายามเก๊กหน้า ก็แอบยิ้มสุดชีวิต  ไม่ให้ขำได้ไง ในเมื่อแค่แนะนำตัวเองเท่านั้น ทองแดงก็ร่วงกราววววววแล้ว  (ก๊ากๆๆๆๆ)

นายณัฐศักดิ์ ผู้หล่อเหลา มีเอกลักษณ์ประจำตัวคือ พูดสำเนียงทองแดง เป็นนักเรียนใหม่ที่เข้ามาลบเหลี่ยมเด็กเจ๋งประจำห้อง  เช่น หล่อกว่า และเป็นขวัญใจเพื่อน ๆ ทุกคน เพราะเค้าใจดี ให้เพื่อนลอกการบ้านทุกวิชา เนื่องด้วย He เรียนเก่งมาก เก่งกว่าไอ้ตี๋แว่น ผู้ยึดตำแหน่งที่ 1 มาตลอด 2 ปี

               

Halfmoon เองแอบปลื้มเค้ามาอย่างเงียบ ๆ เงียบมาก ไม่แสดงอาการ ไม่เข้าใกล้ ไม่ทำเป็นสนใจ ไม่อะไรด้วยซ้ำ  เพราะกลัวว่าเค้าจะรู้ (เค้าอายเป็นนะ)

กระทั่งย่างเข้าเดือนกันยา ช่วงกีฬาสี Halfmoon กับณัฐศักดิ์อยู่สีเดียวกัน เราจึงได้ซ้อมเพลงเชียร์ด้วยกัน กลับบ้านพร้อมกัน คุยกันมากขึ้น สนิทกันมากขึ้นก็ตอนนี้ ช่วงนั้นพอกลับบ้านไป ก็ได้แต่ปลื้มๆๆๆ เหมือนตัวจะลอยได้ เฝ้ารอการมาถึงของวันพรุ่งนี้ ที่จะได้ซ้อมเพลงเชียร์พร้อม ๆ กันอีก  (เป็นเอามากเหมือนกันแฮะ)

จากเหตุการณ์กีฬาสีนี้ ทำให้ Halfmoon กับเค้าคุยกันมากขึ้น สบตา (นั่นแน่!!) กันมากขึ้น แต่halfmoon ก็ยังรักษาฟอร์ม ไม่สนใจ ไม่แสดงอาการ อย่างมากก็แค่ นั่งทานข้าวกลางวันด้วยกัน (กับเพื่อน ๆ อีกครึ่งห้อง) เท่านั้น

         

เหตุการณ์ดำเนินไปเรื่อย ๆ ไม่คืบหน้า

กระทั่ง วันวาเลนไทน์ ช่วงเย็น ๆ จะกลับบ้านอยู่แล้วเชียว เพื่อนคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบ

มาเรียกให้ไปหา นายณัฐศักดิ์ ที่ห้องเรียน Halfmoon ค่อนข้าง งง ๆ แต่ก็เดินขึ้นตึก เพื่อจะไปห้องเรียนที่อยู่ชั้น 3

แค่ขึ้นบันไดถึงชั้นลอย นายณัฐศักดิ์ก็เดินลงมาพอดี ยิ้มมาแต่ไกล แล้วหยุดอยู่ตรงหน้า  แล้วก็บอกว่า

"เปิดกระเป๋านักเรียนหน่อยสิ" (กรุณาพูดตามด้วยสำเนียงทองแดง)

"ทำไมหรอ"

"เปิดหน่อยดิ"

ด้วยความใสซื่อและไม่คิดอะไร ก็เปิดกระเป๋านักเรียนออก  เท่านั้นเอง นายณัฐศักดิ์ ก็เปิดกระเป๋านักเรียนตัวเองบ้างแล้วหยิบของชิ้นหนึ่งออกมา ยัดใส่กระเป๋านักเรียนของ Halfmoon

"เราไปละนะ" 

พูดจบก็วิ่งลงบันไดไป ปล่อยให้ halfmoon ยืนเอ๋ออยู่ตรงนั้น

พอได้สติก็หยิบของสิ่งนั้นออกมาจากกระเป๋า .... มันคือของขวัญชิ้นหนึ่ง ห่อกระดาษสีชมพู ผูกริบบิ้น สวยงาม

มีลายเซ็นยุ่ง ๆ ของนายณัฐศักดิ์ไว้ด้วย

"เค้าให้เราหรือเนี่ย?" ไม่แน่ใจซะงั้น

จังหวะพอดีกับที่เพื่อน ๆ เดินมาตาม เพราะเห็นว่านายณัฐศักดิ์เดินออกมาแล้ว 

พอเพื่อน ๆ เห็นของขวัญสีชมพูเท่านั้นแหละ ก็จัดการปะติดปะต่อเรื่องทันที  (เอาแล้วมั้ยล่ะ...)

พอกลับถึงบ้าน ก็แกะของขวัญนั้นดู มันคือภาพกราฟิค รูปหัวใจ สวยมาก

โหย ไม่อยากจะบอกว่า นั่งมองจนหลับคาไปเลย

 และทุกวันนี้ ภาพนั้นก็ยังคงอยู่.....

                    

หลังจากเหตุการณ์นั้น ข่าวอันเซอร์ไพรซ์วงการ ม.3/1 ก็ดั่งกระหึ่ม  กลายเป็นที่ล้อเลียน หยอกเอิน แซว สารพัดรูปแบบของเพื่อน ๆ    แต่ถึงจะแซวกันยังไง halfmoon กะ นายณัฐศักดิ์ ก็หาได้มีอาการอาการอย่างไรไม่ ยังคงนิ่ง ๆ (แต่ในใจน่ะ อ๊าย อายยยยยย เขิลลลล วุ้ย)

แล้วเดตครั้งแรก ก็เข้ามาในชีวิต นายณัฐศักดิ์ร่อนจดหมายลับมาเชิญให้ไปดูหนังในวันหยุด

 Halfmoon ก็ร่อนจดหมายลับ ตอบตกลง (เหอ เหอ เอาล่ะเว้ย)

การไปดูหนังครั้งแรกโกลาหลมาก เนื่องจากต่างคนต่างอาย ต่างเขิน  ดูไม่รู้เรื่อง แต่ก็ยังเก๊กหน้าแข็ง ๆ

ไม่แสดงท่าทีอะไร กินข้าวโพด ดื่มน้ำ จนปวดฉี่ แต่ก็ไม่กล้าบอก (ขืนบอกก็อายแย่สิ)

  เมื่อหนังจบ เราทั้งคู่ก็เดินอ้อมโลก (คงเพราะอยากอยู่ด้วยกันนาน ๆ )

ไม่ขึ้นรถ ไม่แวะที่ไหน เดินคุยกันไปเรื่อย ๆ (คุยเรื่องชาวบ้านทั้งน้าน)

และแล้ว...วันสุดท้ายของการเรียน ม.3 ก็มาถึง

นายณัฐศักดิ์ รับผลสอบ แล้วก็มาบอกลา ด้วยคำพูดสั้น ๆ ว่า

"เราจะไปเรียนต่อที่อื่นนะ เธอล่ะ" (ทองแดงอีกตามเคย)

"เราว่า เราก็จะต่อ ม.4 ที่นี่แหละ  เธอจะไปเรียนอะไรล่ะ"

"ความลับ ไว้วันที่ 30 เราจะบอก เราไปสอบไว้ ถ้าไม่ติด เราค่อยมาเรียนต่อที่นี่  เราไปละนะ "

พูดจบ ก็นายณัฐศักดิ์ก็ยัดซองจดหมายใส่มือ ยิ้มให้แล้วก็เดินจากไป

ปล่อยให้ Halfmoon ยืนเอ๋อ มองจดหมายน้อยฉบับนั้น อีกตามเคย (ที่จริง น่าจะชินได้แล้วเนอะ กับ นิสัยนายนี่)

คลี่จดหมายอ่าน ในจดหมาย เล่าถึงความประทับใจที่ได้รู้จักและคบหา คำอวยพรต่าง ๆ นานา

ทำเอา Halfmoon ยิ้มไม่หุบได้เหมือนกัน พร้อมทิ้งท้ายด้วย เบอร์โทร....

วันที่ 30  Halfmoon ตัดสินใจ โทรไปหาเพื่อจะถามผลสอบ

"เรารอเธอ โทรมาทั้งวันเลยะ" สำเนียงทองแดง ดังมาทางหูโทรศัพท์ ทำเอาคนฟัง ยิ้มหน้าแดง

"แล้วเป็นไง ติดไหม" เก๊กเสียงเรียบ ๆ  สุดชีวิต

"ติดสิ เราไปสอบสาธิตเกษตรฯ สายศิลป์ คำนวณ  รายงานตัววันที่ 5 นี้" ปลายสายแสดงอาการดีใจสุด ๆ

"ดีใจด้วยนะ โชคดีละกัน" เสียใจสิ เฮ้ออ ไม่ได้เรียนต่อ รร.เดียวกันนี่ แล้วไปซะไกลเลย แถวเกษตรแน่ะ

จากนั้น ข่าวคราวของนายณัฐศักดิ์ ก็หายเงียบไป....ไม่ได้โทรติดต่อกันด้วย เพราะเค้าเองก็ย้ายที่อยู่

มาเจอเค้าอีกครั้งในสภาพที่เกือบจำไม่ได้ เพราะเค้า "เซอร์ สุด ๆ " ในคราบของ นศ.คณะจิตรกรรม ศิลปากร

แล้วเราก็กลับมาคบกันได้พักหนึ่ง

 คราวนี้ halfmoon เองที่เป็นฝ่ายขอจากไป

เพราะรับความเป็น "ติสแตก" ของเค้าไม่ได้จริง ๆ แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่คุยกันได้ดีเสมอมา..

วันสุดท้ายที่ Halfmoon พบเค้า คือวันที่เค้ารับปริญญาโท สถาปัตย์ฯ ที่จุฬาฯ เมื่อปี 2546

จากนั้นก็ไม่ได้พบกันอีก ถึงจะติดต่อกันบ้าง แต่ก็ค่อยห่าง ๆ กันไป

เคย search หาเค้าด้วยชื่อเค้าใน Google ก็พบแต่ วิทยานิพนธ์ที่จุฬาฯของเค้า ไม่พบรายละเอียดอื่นใด

แต่คิดว่า เค้าน่าจะมีชีวิตการงานและชีวิตครอบครัวที่ดี

เพราะเค้าเป็นคนดี น่ารัก คนหนึ่ง ที่เข้ามาในชีวิตของ halfmoon

เหมือนกับที่ halfmoon ได้พบเจอและแต่งงานกับคนดี ๆ ไปเรียบร้อยแล้ว

(เฮอ...ว่าแล้วก็คิดถึง)

                    

"รัก(มั้ง) ครั้งแรก"  ในความทรงจำ (อันยาวเหยียด) ของ halfmoon ก็จบลงด้วยประการฉะนี้ ......

(ปรบมือ...ปิดม่าน)

ขอส่ง Tag ต่อให้

คุณวีริน http://www.oknation.net/blog/veerin

น้องแนนซี่  http://www.oknation.net/blog/neesinancy

พี่เหมียว http://www.oknation.net/blog/wassanok

ขอบคุณค่ะ

 

 

 

โดย HalfMoon

 

กลับไปที่ www.oknation.net