วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

{{.ความคิดถึง..เพิ่งรู้จัก..ถึงกับน้ำตาคลอเบ้า..}}..Father 2


ข้าพเจ้าไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลยว่า...

จะคิดถึงใครจนน้ำตาคลอ..พร้อมหยด..เช่นนี้

***

ขณะกำลังกินข้าวกลางวันวันนี้ ปล่อยความคิดล่องลอยย้อนไป…

***

....วันเวลาที่เคยทำงานให้บริษัทหนึ่ง..มีโอกาสได้สนทนากับ…

ท่านผู้อาวุโสท่านหนึ่ง โดยหน้าที่ก็เป็นหัวหน้างานข้าพเจ้านั่นเอง

ยามพักเที่ยง..วันนั้น ก็เหมือนเช่นเคย..หลังอาหารกลางวัน

ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ร่วมงานที่ดีต่อกันทำให้..

..ข้าพเจ้า...ถือวิสาสะ...

“คุณอาคะ..ในเมื่อก็ทราบว่าการสูบบุหรี่มันเป็นพิษต่อสุขภาพ

แต่ทำไมถึงยังสูบกันอยู่อีกล่ะคะ...”

คุณอามองหน้า...

“ก็เพราะติดน่ะสิ..มันติดนิสัยแล้ว..ไม่สูบก็หงุดหงิดน่ะ..”

“พ่อหนูสูบมาตั้งแต่วัยรุ่น จนเดี๋ยวนี้จะสูบไม่ไหวแล้ว

คราวก่อนไปหาหมอเอ็กซเรย์เจอจุดดำๆ จุดหนึ่งด้วย..”

***

    ความจริงหมอเคยบอกให้แกเลิกสูบนานแล้ว

       ลูกๆ เคยพูดกับแก แกตอบว่า...

“เลิกสูบน่ะ...อยากเลิกเมื่อไหร่แกก็เลิกได้..แต่..ไม่เลิก...”

***

คุณอาพูดขึ้นมา...”คุยกันทีไร ได้ยินพูดถึงแต่พ่อ..คงจะรักพ่อมากสินะ”

“...พูดขึ้นมามีเรื่องนินทาพ่อเยอะมังคะ คุยกันไม่กี่คำก็มักทะเลาะกันค่ะ

ความเห็นไม่ค่อยตรงกัน เถียงกันประจำ พ่อแกเป็นประชาธิปไตยสูง

ลูกๆ เลยติดเชื้อแกมาแรง”

   ***

    ขณะกำลังพิมพ์อยู่นี้..น้ำตามันรื้นขึ้นมาอีก...

        และแล้วมันก็หยดลงมาหลาย...แหมะ...

   ***

ข้าพเจ้าเข้าใจแล้วที่ท่านผู้อาวุโสพูดไว้ว่า..ข้าพเจ้านั้น...รักพ่อ…มาก...

.......คิดถึงพ่อจังเลย...ป่านนี้อยู่ที่ไหนน้อ..

..แหมะ.. แหมะ..

***

**

*

ข้อมูลเจ๊กน้อย

1.ขอเป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น.....ตอบ..Tag พ่อ จาก..คุณ Vickie   http://www.oknation.net/blog/YaiNid/2007/11/16/entry-1

โดย Yai_Nid

 

กลับไปที่ www.oknation.net