วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จันทราในพื้นผิวน้ำ


จันทราในพื้นผิวน้ำ

 

ค่ำลงทุ่งนาหลังบ้านหนีเข้ากลีบเมฆ

ฤดูหนาวพ่นสายหมอกม่านขาวแผ่ซ่าน

เราเดินผ่านบ้านของผู้สาวน้อยออกไป

เธอกำลังหาบน้ำไปรดผักสวนหลังบ้าน

 

ทุ่งหญ้าข้าวออกดอกสีเหลืองชูช่อ

รูปเงาจากรังสีดวงอาทิตย์วับไหว

ค่อยหายไปจากม่านนัยน์ตาของเรา

ขอบฟ้าทิศตะวันออกแผ่แสงเรืองรอง

เราเดินถึงฝั่งน้ำห้วยที่สงบนิ่งราวธารหิน

แวะใต้ร่มก้านเหลืองต้นเก่าที่สนิทสนม

ปลดแหออกจากถุงผ้าลาย,ผูกเพาแห*

ขณะสิ้นแสงสว่าง,เราก่อไฟฟืนควันกุ้มทีป

นั่งผิงอยู่คนเดียว,ขับเสียงลำผู้ไทออกมา

เหมือนย่ำไปบนทุ่งจักรวาลเพียงลำพัง ฯลฯ

 

จนมืดค่ำ,มวลดาวสะท้อนแสงพราวระยิบ

ดวงจันทราลอยพ้นปลายไม้ขึ้นมาสง่างาม

เรามัดสายข้องใส่เอว,จับเอาแหเดินตามตลิ่ง

แสงจันทร์อาบผิวน้ำบนพื้นทรายหาดวิบวับ

ฝูงปลาขาวสร้อยผุดงอมขึ้นมาออพื้นทราย

ตรงนั้นดวงจันทราลอยเด่นอยู่,จันทรามุดหนี!

เราเหวี่ยงวงแหลงไปอย่างรวดเร็ว,ซวดซ่า!

 

ค่อยดึงสายแหขึ้นมา,ดึงไปซ้ายแล้วไปขวา

ปลาในดิ้นดันแหดึกดัก,เต้นออกไปได้สามตัว

เมื่อยกแหขึ้น, ยวกน้ำล้างขี้ตมโคลน,เราตื่นใจ

ดวงจันทราติดแหของเราขึ้นมา,จันทราดิ้น!

 

เรากำแน่น,ปลดดวงจันทราใส่ข้อง,กลับบ้าน

พรุ่งนี้เราจะแบ่งดวงจันทร์ให้เครือญาติพี่น้อง

เป็นอาหารเช้าแสนอร่อยลิ้น,ทั้งนึ่ง,ทั้งลาบ ฯลฯ

 

* ผูกเพาแห หมายถึง ผูกลูกแห ดึงม้วนเข้าไปด้านในแห ระยะห่างจากปลายแหประมาณ ๑๐-๑๕ ตาแห

 

โดย ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม

 

กลับไปที่ www.oknation.net