วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...ณ บ้านเราเอง.....


ไม้จิ้มฟันอันที่หนึ่ง ไม้จิ้มฟันอันที่สอง ไม้จิ้มฟันอันที่สาม ไม้จิ้มฟัน........

เด็กน้อยตาสวยนั่งมองกล่องใส่ไม้จิ้มฟันในร้านก๋วยเตี๋ยวแห่งหนึ่ง ในระหว่างที่เธอกำลังนั่งร่วมโต๊ะกับบุพการี ร้านที่เธอนั่งอยู่ออกจะจอแจแน่นขนัดไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา ไม่ว่าจะเป็นวัยรุ่นหรือวัยดึก

ไม้จิ้มฟันอันที่ 10 ไม่จิ้มฟันอันที่ 11 ...........          ..............ไม้จิ้มฟันอันที่หนึ่ง ไม้จิ้มฟันอันที่ 2

เธอนั่งนับด้วยสายตา และบางครั้งการนับของเธอถูกขัดจังหวะด้วยอะไรบางอย่าง

"สั่งไรดีครับพี่"

"เอาหมี่เกี๊ยวที่ คุณเอาไร"

"เอา.....เส้นใหญ่ต้มยำละกัน"

ส่วนของเจ้าตัวเล็ก แม่ผู้ชุบเลี้ยงเธอมาแต่เด็กสั่งให้เรียบร้อย เป็นก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กไม่ใส่ผักไม่เอาเครื่องใน 

"ค่าเทอมเจ้าตัวเล็กนี่มาแล้วนะ"

"อืม"

"แล้วก็เราต้องซื้อเครื่องแบบตัวใหม่ด้วย"

"แล้วของเก่าละ"

"บางอันได้อยู่ แต่บางอันก็ต้องซื้อใหม่เพราะมันมีบางวิชาที่ลูกต้องใส่ชุดพละด้วยนะ"

ไม้จิ้มฟันอันที่ 30 ไม้จิ้มฟันอันที่ 31......

"สงสัยเราต้องประหยัดขึ้น เพราะตอนนี้อะไรก็แพง"

"แล้วพ่อจะให้ทำไง"

"ขึ้นรถเมล์เอาละกัน เพราะกว่าจะไปส่ง กว่าจะไปทำงาน มันคนละที่ เปลืองค่าน้ำมัน"

"แล้วแม่ละ"

"ที่ทำงานแม่กับเจ้าหนูมันทางเดียวกัน ของพ่อไกลตั้งรังสิตนะ"

"...."

"แต่ตอนนี้ค่าแท็กซี่กำลังจะขึ้นเป็น 40 แล้วนะ"

"ผลมันยังไม่สรุปไม่ใช่เรอะ"

"อีกอย่างมาม่ากำลังจะขึ้นราคาอีกต่างหาก"

"ก็นี่ไงเราต้องหาทางประหยัดค่าน้ำมัน หรือเธอมีทางที่ดีกว่านี้"

ผู้เป็นแม่มิได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม แต่แม้ปากไม่เอื้อนเอย แต่อีกฝ่ายก็รับรู้ว่าเธอไม่พอใจ .....แต่ทำอย่างไรได้ละ เพราะมันคือความเป็นจริง

...ไม้จิ้มฟันอันที่ 29 ไม้จิ้มฟันอันที่ 28 ไม้จิ้มฟันอันที่ 27 ......

"ก๋วยเตี๋ยวมาแล้วครับ"

ผู้เป็นพ่อทำท่าจะเอื้อมมือไปหยิบพวงเครื่องปรุง แต่ผู้เป็นแม่อาศัยว่าอยู่ใกล้กว่า ตักน้ำตาลและน้ำส้มเติมในชามอย่างไม่สนใจรสชาติที่อยู่ในชามแต่เดิม ผู้เป็นพ่อไม่ว่ากระไร

"รีบกินก่อนที่มันจะเย็นนะเจ้าตัวเล็ก เดี้ยวไม่อร่อย" ผู้เป็นพ่อกล่าวอย่างใจดี

หนูน้อยหยุดการนับที่ 6 แล้วหันมากล่าวอย่างเหม่อลอย "ค่ะ"

..กริ๊ง..................เสียงโทรศัพท์ของร้านดังลั่น............................

ผู้เป็นพ่อหันมองด้วยสัญชาตญาณ

         ...........................เปรี๊ยง!!!!!.............................

                เสียงปืนกัมปนาทดังแผดสะท้านร้านอาหาร...

..ผู้คนในร้านมองหาต้นเสียง และไม่ใช่ใคร เป็นเธอ..ผู้เป็นแม่ ที่ยกปากกระบอกมาทิศทางของผู้เป็นพ่อ....

ผู้เป็นพ่อล้มลง.......................และลุกขึ้นยืน พร้อมกับยกเก้าอี้ที่ตนนั่งฟาดเข้ากับกะโหลกของผู้เป็นแม่ เธอล้ม..เลือดทั้งคู่ไหลนองพื้นร้าน   คนในร้านดำเนินชีวิตต่อไป เหมือนมันเป็นหนึ่งในชีวิตประจำวัน

เหมือนกับว่ากำลังมองภาพสะท้อนที่ต่างกัดกินกันเอง...อย่างง่ายๆ

...........

 ไม้จิ้มฟันอันที่ 8 ไม้จิ้มฟันอันที่ 10 ไม้จิ้มฟันอันที่ 12 ไม้จิ้มฟันอันที่ .........

ไม้จิ้มฟันอันที่ 7 ไม้จิ้มฟันอันที่ 5 ไม้จิ้มฟันอันที่ 3 ไม้จิ้มฟันอันที่ 1 ไม้จิ้มฟันอันที่ 0....

...........

"น้องเก็บตังค์" ผู้เป็นพ่อกล่าว

เด็กในร้านพยักหน้ายึกยัก สักพักเดินมาที่โต๊ะ ยืนคิดเลขเพียงชั่วครู่ พร้อมบอกจำนวนเงินที่ต้องจ่าย

แล้วทั้งสามก็ลุกออกไป พร้อมกับรอยลากเลือดที่ยังไม่แห้งสนิทดีนัก........

เจ้าหนูน้อยเอามือของตนสัมผัสรอยแผลของพ่อและแม่ ..

"ทำไมคราวนี้มันไม่อร่อยเหมือนอาทิตย์ที่แล้วละคะ"

โดย room8

 

กลับไปที่ www.oknation.net