วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ผมและเธอ และผม (1)


1.

ผมเป็นผู้ชายที่ชอบการทำผม

ไม่ว่าจะทำสีผม  ดัดผม  ยืดตรง ลองมาหมดแล้ว

แต่ขอย้ำ  ผมเป็นผู้ชายนะครับ

 

ชั้นเป็นผู้หญิง  แต่เกลียดการทำผมที่ร้านเป็นที่สุด

เข้าร้านทำผมครั้งสุดท้าย ก็คงเกือบๆ 5 ปีแล้วมั้ง ที่ชั้นไม่เข้าใจก็คือ ทำไมมีแต่ผู้หญิงเข้าร้านทำผมกันนัก ถ้ามีคนแบบชั้นอยู่บนโลก ร้านเค้าคงเจ๊งแน่นอน

 

ผมเห็นเธอครั้งแรก แทบคะมำหงายหลังตึง

ผมเธอช่างดูเป็นธรรมชาติจัง

สงสัยคงไม่เคยรู้จักร้านทำผม

ผมว่ามันเกินไปนะ ผู้หญิงน่าจะรักสวยรักงามถึงจะถูก

(ผมคิดจะแนะนำเธอ  ให้ลองเข้าร้านทำผมร้านโปรดของผมดู แต่เราก็ไม่รู้จักกันนี่นา เข้าไปคุยด้วยคงแปลกๆ เค้าจะคิดว่าผมคิดอะไรกับเค้าหรือเปล่า ดีไม่ดีซวยอีก อย่าเลย ช่างเหอะ)

 

ชั้นอดไม่ได้ที่จะต้องนึกถึงผู้ชายคนนั้นและทรงผมของเขา

ชั้นว่าน่าจะเคยเจอเค้าไม่ต่ำกว่าสามครั้ง แต่ละครั้งผมเค้าไม่เคยเหมือนกันเลย จริงๆชั้นอาจจะเคยเจอเค้ามากครั้งกว่านั้นก็เป็นได้ แต่ใครจะไปจำหัวที่เปลี่ยนได้บ่อยเท่าที่ต้องการขนาดนั้นกันได้ล่ะ อีตานี่ ท่าจะแต๋วแน่เลย นั่นก็เลยเป็นจุดเริ่มต้นประโยคสนทนาแรกระหว่างเรา (เอ นี่ฉันอดไม่ได้ขนาดต้องไปหาเรื่องเขาก่อนเลยหรือเนี่ย)

“ท่าทางจะเป็นร้านทำผมเคลื่อนที่แฮะ” นั่นคือประโยคแรกที่หลุดจากปากฉันลอยๆ ขณะเราเดินสวนกันครั้งที่สี่

“อ้าว คุณ แล้วมันหนักหัวคุณนักเหรอครับ” นั่นเป็นประโยคของอีตานั่น สวนขึ้นทันควันเชียวนะ

“ขอโทษด้วยค่ะ ชั้นไม่ได้พูดกับคุณเสียหน่อย มารับไปเฉยเลย”

“คุณ ขอที อย่าหาเรื่องกันได้ป่ะ”

“อยากได้คำวิจารณ์เหรอคะ คุณก็ดูมีความมั่นใจดีนะ แต่ชั้นว่า คุณเปลี่ยนทรงผมคุณทุกวันแบบนี้ จำได้รึเปล่าว่าเคยทำอะไรกับหัวมาแล้วบ้าง”(ชั้นอยากบอกว่า หัวของเค้าเองมันคงจะจำตัวมันเองไม่ได้เป็นแน่ แต่ก็ไม่ได้บอก)

 

แค่บทสนทนาแรกระหว่างเรา ก็ทำเอาผมหมั่นไส้เธอเสียเต็มขีด  ระวังเถอะแม่คุณ  ผมแอบหยอดในวินาทีสุดท้ายขณะสวนกัน “คุณก็อุดหนุนร้านเค้ามั่งเหอะ ใจคุณคิดจะปล่อยผมเกะกะรุ่มร่ามอย่างนี้ตลอดไปรึไง”

ผมแอบยิ้มเยาะใส่เธอเป็นการลา ก่อนจะหันหน้าเดินต่อไปโดยไม่เหลียวมามอง

...จำเอาไว้นะ  ชั้นไม่มีทางลืมหนี้แค้นหนนี้แน่นอน นายเองก็ระวังเอาไว้ดีๆแล้วกัน

 

พอผมกลับถึงที่พัก  ลองเอาคำพูดเธอมานั่งนึกดู เอ...หรือบางทีเราน่าจะลองหาทรงที่มันเหมาะๆ แล้วอยู่กับมันสักอาทิตย์ ท่าจะดีไหมหว่า  แต่นึกอีกที เฮ้ย เรื่องอะไร ทำไมเราต้องเอาที่ยายคนนั้นพูดมาคิดตามด้วย เดี๋ยวยายนั่นได้ดูถูกเอาได้ เราต้องมีจุดยืนที่แน่วแน่ มั่นคงดั่งหินผาสิ ถึงจะถูก เออ เป็นเอามากคนเรา

 

ส่วนเธอผู้ไม่เคยหวั่นไหวกับคำพูดใดๆ ของใครก็ตาม แม้แต่เจ้านายเธอ เธอยังกล้าเถียง แล้วทำไม ถึงต้องเอาคำพูดของนายคนนั้นมาเป็นอารมณ์ด้วยนะ ทั้งวันวันนั้น เธอทำหน้าบูดเป็นตูดปลาหมึกใส่ทุกคนจนทุกคนขวัญหนีดีฝ่อ ว่ายายคนนี้จะวีนอะไรอีก แต่ก็ไม่มีอะไรมากกว่านั้น ทำงานไปเธอก็ครุ่นคิดอีก ไม่เห็นมีใครบอกชั้นมาก่อนเลยว่า ผมทรงนี้มันไม่ดีน่ะ ...แน่เลย ตานั่นจงใจแกล้งให้เราเสียความมั่นใจแน่นอน ชะ คิดเหรอว่าจะสำเร็จ เจ้าบ้าเอ๊ย เอ หรือไม่ตานั่นต้องมีเอี่ยวกับกิจการเสริมสวยบนหนังหัวแน่ๆ เชอะ แค่นี้คิดหรือว่าจะทำให้ชั้นไขว้เขว ไม่มีวันซะหรอก

โดย quintoki

 

กลับไปที่ www.oknation.net