วันที่ พฤหัสบดี เมษายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อัญเชิญบทร้อยกรองกล้วยไม้ในพระราชนิพนธ์


หลังจากเปิดความลับ(ที่ไม่ลับ) ด้วยเหตุเพราะถูกกระ TAG ให้เพื่อน ๆ สมาชิกโอเคเนชั่นรับทราบไปแล้ว  คราวนี้นาย BlueHill  นักเดินทางมือสมัครเล่น  ขอเปิดรังกล้วยไม้สุดรักสุดหวง ให้เพื่อน ๆ ได้ชมกันถึงรวงรังอันมัธยัสถ์ เนื่องจากมีบล็อกเกอร์หลายท่านถามไถ่กันมาว่า BlueHill คนหยาบกร้านสายลมแสงแดดนี่นะหรือ เป็นนักเลี้ยงกล้วยไม้  

         หลายคนไม่เชื่อ บางคนถึงกับอ้าปากค้างเมื่อได้ยินว่านาย BlueHill  นั้นรักกล้วยไม้ปานดวงใจ  รักเหมือนนักเดินทางไกลมองเห็นโอเอซิสกลางท้องทะเลทรายอันแร้นแค้น

       ถึงบุคลิกภาพดูเป็นคนหยาบกร้าน แต่หัวใจนั้นอ่อนปวกเปียกนะครับ ฮ่าฮ่าฮ่า

         นาย BlueHill เองเป็นนักเลี้ยงกล้วยไม้มือสมัครเล่น  มีตำราเลี้ยงกล้วยไม้หลายเล่มที่ผ่านสองตามาในรอบหลาย 10 ปี  แต่มีอยู่เล่มหนึ่งที่ชอบเป็นพิเศษ ชื่อ"ความผาสุข ฉบับกล้วยไม้ไทย" พิมพ์เมื่อปี 2542 โดยโรงพิมพ์ยูไนเต็ด โปรดักชั่น  เหตุที่ประทับใจเพราะหนังสือเล่มนี้มีพระราชนิพนธ์ของรัชกาลที่ 2 และรัชกาลที่ 5  ที่ทรงร่ายบทกวีชื่นชมความงามของกล้วยไม้ไทย ซึ่งแสดงให้เห็นว่า คนไทยนั้นปลูกกล้วยไม้กันมานมนานแล้ว

          จึงขออัญเชิญร้อยกรองพระราชนิพนธ์มาให้เพื่อน ๆ ชาวโอเคเนชั่น  ได้เห็นถึงพระอัจฉริยภาพ ด้านโคลงกลอนของกษัตริย์ไทยทั้ง 2 พระองค์

         เรื่องราวของกล้วยไม้ ได้มีบันทึกและร้อยกรองในพระราชนิพนธ์ และพระนิพนธ์ กล่าวถึงหลายตอน เช่น

ในพระราชนิพนธ์ รัชกาลที่ 2 เรื่อง "อิเหนา"

       "พิศพรรณรุกขชาติที่เชิงผา
ดาษดาดอกดวงพวงผล
เห็นกล้วยไม้ใกล้ทางเสด็จดล
ดอกโรยร่วงหล่นบนทราย..."

      "หอมกลิ่นดอกไม้ที่ใกล้ทาง
เหมือนกลิ่นสไบบางขนิษฐา..."

ในพระราชนิพนธ์ รัชกาลที่ 5 "ตามเสด็จไทรโยค"

       "ต้นกล้วยไม้เล่นใหญ่กันคราวนี้
อย่างที่มีน้อยจริงยิ่งนับถือ
ที่ดอกใหญ่สีชมพูดูถึงลือ
เขาอึงอื้อกันว่าได้อย่างใหม่มา

        รองลงไปดอกห่างอย่างสีขาว
ที่พวงยาวนั้นเป็นพื้นที่ดื่นป่า
เป็นติดแขวนประจำลำนาวา
ทั้งข้างหน้าข้างในไม่มีเว้น"

        "เข้าที่นอนนิ่งฟังน้ำหลั่งไหล
กิ่งกล้วยไม้แขวนตรงส่งกลิ่นหอม
ถึงมีทุกข์ปลุกปลื้มจนลืมตรอม
เหมือนขับกล่อมยวนใจให้ไสยา"

ในพระราชนิพนธ์ รัชกาลที่ 5 "นิราศกาญจนบุรี"

        "กล้วยไม้ไต่ไม้ค่าง     รัถยา
ส่งกลิ่นตลบมา                   เฟื้องฟุ้ง
กลกลิ่นขนิษฐ์นา                 รีรัตน์
หอมตลบอบมุ้ง                   รุ่งเช้ายังหอม "

             ในยุคหลัง ๆ ไม่นานมานี้ ก็มีบทร้อยกรองที่มีความหมายและไพเราะของอีกหลายท่าน เช่น หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล และศาสตราจารย์ระพี สาคริก  บิดาวงการกล้วยไม้ไทย 

          เอาไว้คราวหน้า เมื่อมีโอกาสจะขอนำกาพย์กลอนของทั้ง 2 ท่าน มาฝากเพื่อน ๆ กันครับ

...............................................

หมายเหตุ : ช่วงลองวีคเอนนี้ BlueHill ขอลาลมร้อนในเมืองกรุง มุ่งหน้าเข้าสัมผัสลมเย็น ณ ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ด้วยติดหมายไปทำกิจกรรมร่วมกับบริษัท ปตท.สผ. จำกัด  ขอฝากบล็อกให้เพื่อน ๆ ช่วยกันดูแลด้วยนะครับ
 

โดย BlueHill

 

กลับไปที่ www.oknation.net