วันที่ จันทร์ เมษายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แถกเหงือก...สุดท้าย..ขอปิดการรับการแถกเจ๊ ณ บัดนาว


ด้วยว่าน้อง เคนนี่ฮาสส์  น้องใหม่ เนชั่นบล็อก มาขอแถกเจ๊

เอาก็เอา เพื่อน้อง มิเช่นอาจจะมีคนโดนต่อไปมิจบสิ้น

แต่เจ๊ว่าการแถก ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ก็ดีนะ

เพราะทำให้ได้รู้จักบล็อกใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมาก

บางเจ๊ ก็ไม่เคยเข้าเลย พอเข้าแล้วติดใจในสำนวน

ติดใจในแง่คิด

ดังนั้น เจ๊จึงขอประกาศอำลาปิดรับการแถก ณ บัดนาว

คงเหลือไว้แต่การ แถกเหงือก ต่อไป

พร้อมด้วยเปิดเผยคนในดวงใจ ที่เจ๊ ปลื้มมั่กมั่กละกัน

ท่านแรก...แม่ของเจ๊

ผู้หญิงอะไรไม่รู้อดท้น อดทน .... มีน้ำใจกับทุกคนรอบด้าน...กตัญญู และกตเวทิตา

ทำกับข้าวอร่อยมากกกกกกกกกกก (อันนี้เจ๊ได้มานิดนึง)

ร้องเพลงเพราะมากกกกกกกกก

ฉลาดพูด (อันนี้เจ๊ผ่าเหล่าค่ะ พุดเดิ้ลเอย แจ๊คเอย บ๊อกเซอร์เอย ฯลฯ เต็มปาก)

มีคำคมให้สติลูกเสมอ เช่น วันที่เจ๊เกือบตายเพราะความรัก

โอ๊ย....โลกนี้ชั้นขาดเธอไม่ได้...แม่บอกว่า "คนเราไม่จากเป็น...ก็จากตาย"

...สว่างเลยค่ะ

ท่านที่ 2 อาจารย์มะลิฉัตร (หนูขอโทษค่ะจำนามสกุล แม่มะลิไม่ได้จริงๆ)

สอน COMPOSITION  ทฤษฎีสี

สมัยเรียนมหาวิทยาลัย  มีกฎอยู่ว่าถ้าตกซ้ำวิชาเดิม พ้นสภาพนิสิต

เจ๊ก็เป็นนิสิตที่เลวร้ายมาก ติด E ค่ะ หรือ F นั่นแหละ ในวิชาเดิมซ้ำ 2 ครั้ง ด้วยเหตุไม่เข้าเรียน (เมาตลอด)

พอ แม่มะลิ ทราบเรื่องตกใจ รีบโทรไปส่วนกลาง แกล้งถามว่าถ้านิสิตตกซ้ำเนี่ย มีทางแก้ไขอะไรได้ไหม

ปรากฎว่า...เพิ่งแก้กฎในปีที่เจ๊ตกซ้ำซาก...พอดี

พอแม่มะลิ วางหู เท่านั้นแหละแกเข้ามากอด แล้วก็ร้องไห้ ด้วยความเป็นห่วง (นิสิตแสนห่วยอย่างเจ๊)

ตอนนั้นน่ะยังเอ๋อๆ นะ ไม่สำนึกว่าเฉียดฉิวขนาดไหน

หนูขอกราบขอโทษ...ขออภัย แม่มะลิ ด้วยนะคะ

และอยากบอกว่า ทุกวันนี้ เสียงอาจารย์สอนยังก้องอยู่ในหัวหนูนะคะ โดยเฉพาะเรื่อง ริทึ่ม น่ะค่ะ

คนที่ 3 หม่ำ จ๊กมก

สารภาพค่ะ ดาราเข้ามาในออฟฟิศ หลายต่อหลายคน

แต่เจ๊เฉยๆค่ะ

แต่วันนั้นเจอ หม่ำ ตัวเป็นๆ โอ๊ย...เขินสุด ชอบมาก ปลื้มมาก ขอแตะหน่อยเงี้ย

น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คนที่ 4 พี่เต๋อ เรวัติ พุทธินันท์ ดูโรแมนติคเนอะ

สมัยยังผูกคอซองอยู่เล้ย...ก็ตั้งใจแล้วว่า

จะต้องหาแฟนแบบนี้ให้ได้

หรืออย่างน้อยแฟนต้องเล่นดนตรีได้  1 ชิ้น...เจ๊ก็ได้นะคะคู้นนน

คนที่ 5 เพื่อนรัก..นังต๋อง

สาวหมวย แห้ง แบน ยังก๊ะ กินธูปเป็นอาหาร  ทำงานเก่ง ฉลาด และอึด ขนาดฟุบคาคอมพ์มาแล้ว

เพื่อนสนิทประสาอะไรก็ไม่รู้ ปีนึงจะโทรหา กัน 3-4 ครั้ง บางปี โทรคุยกันครั้งเดียวเอง (ยังกะเช็งเม้งแน่ะ)

มันบอกว่า "ไม่รู้จะเล่าปัญหาให้แกฟังทำไม..ชีวิตแกเองก็ยุ่งอยู่แล้ว..ชั้นไม่อยากเอาความทุกข์ชั้นไปแบ่งให้แกอีก"

เจ๊เองก็รู้สึกอย่างนั้น... แม้ไม่ค่อยได้เจอกัน...บางปีไม่เจอกันเลย

แต่ความรู้สึกยัง เหมือนเดิม 

เพื่อนคนนี้แหละที่เจ๊จะทิ้งทุกอย่าง ถ้า นังต๋องเอ่ยปากขอความช่วยเหลือ

แฟน (เก่านะ) เคยถามว่า  "ถ้า แฟนกะต๋อง ตกหน้าผา เจ๊ยึดมือทั้งคู่ได้คนละข้าง

แต่ต้องปล่อยคนนึงเพื่อช่วยอีกคนนึงขึ้นมา จะเลือกใคร" (ถามติงต๊องเนอะ)

ตอนนั้นยังวัยใส  ตอบไปว่า "ปล่อยเธอไง ดึงต๋องขึ้นมา เพราะต๋องมันยังมีคนที่รักมันรออยู่"

แฟนเคืองค่ะ "แล้วเราล่ะ"

เจ๊ตอบทันที "อ้าว..เราก็โดดตามไปไง"

เอาล่ะ..อนุญาตให้ อ้วกกกกกกกกกกกกกกก

พอแล้วเนอะ...เหนื่อยอ่าน (เหนื่อยอ้วก) กันมั้ยเนี่ย

ยังมีอีกนะ..แต่เกรงใจน่ะ..เรื่องไร้สาระนะเนี่ย

ป.ล.ปิดการแถกแล้วจ้า

จุ๊บ จุ๊บ

โดย pookcl

 

กลับไปที่ www.oknation.net