วันที่ อังคาร มกราคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

"เขา" คือ ผู้เขียนบทชีวิตให้เรา


ชีวิต คือ นวนิยาย

ถ้าจะเปรียบชีวิตเรา เป็นเหมือนนวนิยายเรื่องหนึ่ง  ที่เราเป็นตัวเอกของเรื่อง โดยเร่ิมเริื่่องจากตอนที่เราเกิด  และจบเรื่องตอนที่เราตาย 

รูปร่างหน้าตา  ผิวพรรณของเรา  เสียงของเรา  ระดับสติปัญญาของเรา   สถานที่เกิด เวลาเกิด  พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด  พี่น้องร่วมท้องเดียวกัน   เพื่อนฝูงและทุกคนที่เราต้องเกี่ยวข้องสัมพันธ์ด้วย   เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝันในชีวิต   สิ่งเหล่านี้   "เขา"  กำหนดไว้ให้เราแล้ว  ซึ่งในส่วนนี้  เรากำหนดเองไม่ได้  เราเลือกเองไม่ได้

แม้เราอยากกำหนดให้เราเกิดมาสวย  เกิดมาหล่อ มีเสน่ห์  รูปร่างทรวดทรงสง่างาม  มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด   เกิดท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่ดี   ฯลฯ  แต่เราก็ไม่สามารถกำหนดสิ่งเหล่านี้ให้ตัวเราเองได้   "เขา"  เป็นผู้กำหนดไว้ให้เราตั้งแต่เริ่มต้นชีวิตเราแล้ว

นวนิยายชีวิตของเรานี้   เราไม่ได้เป็นผู้เขียนบทเองอย่างแน่นอนในตอนแรกๆ

เมื่่อตอนที่เราเกิด  เป็นจุดเริ่มต้นของนวนิยายเรื่องนี้   ซึ่งได้ถูกเขียนขึ้นมาทีละตอน  เป็นช่วงๆ   ไม่ได้เขียนไว้จนจบทั้งเล่มตั้งแต่แรก    นวนิยายชีวิต   จะถูกเขียนขึ้นมาทีละตอน  และปล่อยให้เรื่องราวดำเนินต่อไปเรื่อยๆ  โดยที่เรามีทางเลือกเสมอ   ว่าจะให้ "เขา"  เขียนตอนต่อไปให้เราเป็นอย่างไร   นับตั้งแต่วันที่เราจำความได้  และคิดได้  เราจะมีส่วนร่วมกับ "เขา"  ในการเขียนนวนิยายตอนต่อไปให้กับชีวิตเรา


"เขา" คือ ผู้เขียนบทนวนิยายชีวิตให้เรา นั่่นคือ   "เขา" ลิขิตชีวิตให้เรา

"เขา"  เพียงคนเดียวเท่านั้น  ที่เป็นผู้เขียนบทชีวิตให้เรา   เพียงแต่ เรา  มีส่วนร่วมอยู่บ้าง ถ้าคิดเป็นเปอร์เซ็นต์  คงประมาณได้สัก 5%  ที่เรามีส่วนร่วมในการลิขิตชีวิตของเรา  ในส่วน 5% นี้  คือ  การตัดสินใจทำอะไร ของเรา นั่นเอง

"เขา"  มีข้อเสนอ มีทางเลือกมาให้เรา   การที่เราตัดสินใจเลือก   ทำให้ "เขา"  นำข้อมูลจากการตัดสินใจของเรานี้  ไปเขียนบทชีวิตให้เราต่อ    ว่าเราต้องไปเจอะเจอกับเหตุการณ์อะไรในชีวิตอีก  จะโชคดีหรือโชคร้าย  จะสุข  หรือจะทุกข์   "เขา"  จะเขียนให้เราไปเรื่อยๆจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตเรา


อยากมีส่วนร่วมในการลิขิตชีวิตไหม

เด็กที่อายุต่ำกว่า 3 ขวบ  ยังจำความไม่ได้  ยังคิดไม่เป็น   "เขา"  จะเป็นคนลิขิตชีวิตให้ล้วนๆในตอนนั้น  ต่อมา เมื่อเริ่มคิดเป็นแล้ว  "เขา"  จะให้โอกาสเรามีส่วนร่วมในการลิขิตชีวิต   แต่ไม่ทั้งหมด  เป็นเพียงบางส่วนเท่านั้น    จนกว่าเราอาจจะเป็นอัลไซเมอร์  หรือ เสียสติ  หรือ หลง  เราก็จะสูญเสียการมีส่วนร่วมในการลิขิตชีวิต  "เขา" จะทำหน้าที่เขียนบทชีวิตเราไปเพียงลำพัง   โดยที่เราจะไม่มีส่วนร่วมอีกจนถึงวันตาย

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันของเรา   เราย่อมมีทางเลือกเสมอ    ถ้าเรามีโอกาสโกง  เราจะโกงไหม   ถ้าเรามีโอกาสเจ้าชู้  เราจะเจ้าชู้ไหม   ถ้าเรามีโอกาสจะช่วยเหลือผู้อื่น  เราจะช่วยเหลือไหม  ฯลฯ   สิ่งเหล่านี้  ได้ถูกบันทึกไว้ในจิตไร้สำนึกของเราเสมอ   แล้ว "เขา"  ก็เอาข้อมูลเหล่านี้  ไปเขียนบทชีวิตให้เรา  กำหนดความเป็นไปของเรา ในช่วงเวลาต่อไป

"เขา"  ผู้เขียนบท  ผู้กำหนดชีวิต  เป็นผู้ฉลาดปราชญ์เปรื่องเป็นเลิศ   เป็นผู้ทรงความยุติธรรมเป็นที่สุด  "เขา"  บอกว่า ทุกคนย่อมได้รับในสิ่งที่ตนสมควรได้รับเสมอ   ไม่มีใครเลยที่จะได้รับความไม่ยุติธรรมจาก "เขา"      เพราะเราทุกคนต่างก็มีโอกาส  จะให้ "เขา" เขียนบทชีวิตดีๆให้เราได้   ด้วยการเลือกทำในสิ่งที่จะให้ผลดีแก่เรา

สิ่งที่จะให้ผลดี  ทำให้ "เขา"  เขียนบทชีวิตให้เราเจอแต่สิ่งดีๆ  คือ   เราควรมีเมตตา   ปรารถนาจะให้ผู้อื่นมีความสุข  ถ้าเรามีใจเมตตา   "เขา"  ก็จะกำหนดให้เราเกิดมาและอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีแต่คนรักใคร่ใยดี  สมหวังในความรัก

เราควรมีใจเอื้อเฟื้อ  แบ่งปัน  สิ่งที่เรามี  แบ่งให้คนที่ขาดแคลนบ้าง   ถ้าเราเป็นคนใจดี  รู้จักแบ่งปันส่วนของเราให้ผู้อื่น  "เขา"  ก็จะกำหนดให้เราเกิดมาเป็นคนมีโชคดีอยู่เสมอ   หาเงินได้ง่าย  มีทรัพย์สินเพิ่มพูน

ถ้าเราชอบแนะนำ ให้ความรู้แก่ผู้อื่น  "เขา"  ก็จะกำหนดให้เราเกิดมาเป็นคนมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด

ถ้าเรามักประพฤติปฏิบัติตนอยู่ในศีลธรรมอันดี  "เขา"  ก็จะกำหนดให้เราเกิดมารูปงาม   

สิ่่งที่จะให้ผลร้ายแก่ชีวิตของเรา   ที่ "เขา"  จะเขียนบทชีวิตให้เราเจอแต่อุปสรรค   โชคร้าย   อกหัก รักคุด  ล้มเหลว   ทุกข์ใจ   เดือดร้อน ถูกทำร้าย ฯลฯ

ถ้าเรามีอคติกับผู้อื่น  ชอบยุยงส่งเสริมให้เกิดการแตกความสามัคคี  ชอบใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่น  ชอบประจานให้ผู้อื่นได้รับความอับอาย  หรือถูกประนาม  ฯลฯ   "เขา"  ที่นั่งบันทึกข้อมูลเหล่านี้อยู่ในจิตไร้สำนึกของเรา  ก็จะเขียนบทชีวิตให้เราถูกใส่ร้าย   อกหัก ผิดหวัง  อับโชค

ถ้าเราเป็นคนก้าวร้าว  ทารุณ โหดร้าย ชอบทำร้ายร่างกายหรือจิตใจผู้อื่น "เขา"  ก็จะเขียนบทให้เราเป็นคนขี้โรค  หรือมีอุบัติเหตุ  หรือพิการ   หรืออายุสั้น

ถ้าเราเป็นคนโลภ  หรือ  โกง  "เขา"  ก็จะเขียนบทชีวิตให้เราเป็นคนอัตคัดขัดสน  ทำมาหากินไม่ขึ้น  ชีวิตมีอุปสรรคทางการเงินเสมอ

ถ้าเราเป็นคนอิจฉาริษยา  ไม่ชอบเห็นใครได้ดีมีความสุข  "เขา"  ก็จะเขียนบทชีวิตให้เราเกิดมาต่ำต้อยน้อยหน้า   ไม่มีวาสนา

เหล่านี้้ เป็นต้น


ทำไม  คนบางคน  ทำชั่ว แต่ยังได้ดี

เราไม่รู้ว่า ในอดีตชาติก่อนที่เขาจะมาเกิดในชาตินี้ เขาทำความดีอะไรมาบ้าง กับใครบ้าง  ดังนั้น ความสัมพันธ์ที่มีมาแต่เดิม ทำให้เขาได้มาเกิดเป็นพ่อลูกกัน หรือเป็นเพื่อนรักกัน  หรือมีความสัมพันธ์กัน ได้มีส่วนช่วยเหลือเกื้อกูลกัน   เมื่อเพื่อนได้ดี  เพื่อนย่อมดึงเขาให้ดีตามไปด้วย  

หรือเขาอาจได้ดีด้วยตนเอง  เพราะเขาเคยสะสมความดีในเรื่องนั้นๆมาแต่อดึตชาติแล้ว

แต่สิ่งไม่ดีที่เขาทำในชีวิตนี้  เราอาจยังไม่ได้เห็น  เพราะกุศลในอดีตชาตินั้นใหญ่มาก   ยังใช้บุญกุศลของเดิมไม่หมด   ทำให้  "เขา"  ต้องเลื่อนการเขียนบทรับทุกข์น้ันออกไปอีก   เพราะบทบาทเดิมที่ดี ยังส่งผลอยู่

การเลื่่อนเวลาการชดใช้กรรมออกไป  จะทำให้เกิดดอกเบี้ย   ยิ่่งเนินนานไป   กรรมที่จะตามสนองยิ่งมีปริมาณมากขึ้นตามเวลาที่ยาวนานออกไปด้วย

มีเรื่องเล่ากันเปรียบเทียบเล่นๆ   แต่ได้สาระ ว่า    ณ ยมโลก  นายดำได้ถูกตัดสินให้ไปเกิดเป็นไก่  ออกไข่ให้นายขาวเอาไปกิน  และเอาเนื้อไปทำอาหาร  เนื่องจากนายดำเคยเป็นหนี้นายขาวอยู่ 100 บาท แล้วตายไปก่อน ยังไม่ทันได้ใช้หนี้    จึงต้องไปเกิดเป็นไก่ 10 ชาติ เพื่อออกไข่ใช้หนี้ให้แก่นายขาว

นายแดงได้ถูกตัดสินให้ไปเกิดเป็นควาย  ไถนา รับใช้นายเขียว โดยไม่ได้รับค่าจ้าง  และเอาเนื้อไปเป็นอาหาร เนื่องจากนายแดงเคยเป็นหนี้นายเขียวอยู่ 1000 บาท แล้วตายไปก่อน ยังไม่ทันได้ใช้หนี้  จึงต้องไปเกิดเป็นควาย 10  ชาติ ทำงานใช้หนี้ให้นายเขียว

นายโหน่งได้ถูกตัดสินให้ไปเกิดเป็นพ่อของนายหนุ่ย  เนื่องจากนายโหน่งเคยเป็นหนี้นายหนุ่ยอยู่ 10000 บาท แล้วตายไปก่อน ยังไม่ทันได้ใช้หนี้  ต้องไปเกิดเป็นพ่อที่ทำงานหนัก  อาบเหงือต่างน้ำ  หาเงินมาได้เท่าไร  นายหนุ่ยก็ล้างผลาญ   มีแต่เรื่องเสียเงินเสียทอง  หมดไปกับลูกล้างลูกผลาญคนนี้  เพราะมีหนี้เวรกันมา

ถึงตอนนี้แล้ว  คงรู้แล้วสิครับ ว่า "เขา"  คนนั้น  คนที่เขียนบทชีวิตให้เราคือใคร    บางคนอาจจะเรียกว่า "พระเจ้า"  ผู้มีพระเนตรทิพย์  เป็นผู้กำหนดชีวิตเราให้เป็นไปต่างๆนานา    บางคนอาจเรียกว่า "กรรม"  เป็นผู้ลิขิตชีวิตเรา   บางคนอาจเรียกว่า "พรหม"  ลิขิต   บางคนอาจเรียกว่า  "โชคชะตา"  บางคนอาจเรียกว่า "ฟ้าดิน" กำหนด  บางคนอาจเรียกว่า "สวรรค์"  มีตา   หรือจะเรียกว่าอะไรก็แล้วแต่   แต่สิ่งนั้น  คือ  "เขา"  ผู้ที่เก็บบันทึกข้อมูลของการกระทำของเราอยู่ตลอดเวลานั้น  มีอยู่จริง   และ  มีอำนาจจริง   อำนาจ ที่ไม่มีใครต้านทานได้เลยแม้แต่คนเดียว   และ  "เขา"  ให้ความยุติธรรมแก่เราทุกคน     โดยที่เราเอง มีโอกาส  ร่วม เขียนบท กำหนดชีวิตเราเองได้ด้วย  จากการเลือกทำอะไร  หรือเลือกที่จะไม่ทำอะไร   ซึ่งจะเป็นผลต่อชีวิตเราทั้งนั้น

ยินดีต้อนรับทุกความคิดเห็นนะครับ

-------------------------------------------------------------


โดย pimahn

 

กลับไปที่ www.oknation.net