วันที่ พุธ มกราคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คนเลี้ยงแพะกับลูกเสือ


โดย พันเอก (พิเศษ) นวม สงวนทรัพย์

บรรพกาลนานมาแล้ว

รุ่งอรุณวันหนึ่ง “แม่ พ่อไปป่าละนะ” เสียงสามีคนเลี้ยงแพะร้องตะโกนบอกภรรยาผู้กำลังทำงานอยู่ในบ้าน “อย่าลืมดูฝูงแพะให้ดี พ่อจะรีบเข้าป่าไปตัดไม้มาทำคอกแพะ และก็จะรีบกลับบ้านโดยเร็ว”

“พ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงทางบ้าน” เสียงภรรยาร้องตอบสามี
คนเลี้ยงแพะขับเกวียนเทียมโคเดินทางเข้าป่าตัดไม้ในป่า เพื่อนำมาทำเป็นคอกแพะ บรรทุกเกวียนเต็มเล่มเกวียน ระหว่างทางที่คนเลี้ยงแพะขับเกวียนมุ่งหน้ากลับบ้าน ได้พบลูกเสือน่ารักหลงพ่อแม่เดินอยู่ตัวเดียวในป่า

คนเลี้ยงแพะจับลูกเสือพาขึ้นเกวียนนำมาเลี้ยงไว้ คนเลี้ยงแพะเป็นคนฉลาดเฉลียวพอสมควร สามารถฝึกสอนลูกเสือให้สามารถเที่ยวไปขโมยลูกแพะของชาวบ้านอื่นที่เลี้ยงแพะเช่นเดียวกับตน มาให้แก่ตนทุกคืน

เมื่อได้รับการฝึกสอนจนเกิดความชำนาญแล้ว ลูกเสือยามดึกสงัดจะออกจากบ้านคนเลี้ยงแพะเข้าไปลักลอบคาบลูกแพะจากคอกของคนอื่นๆ มาให้เจ้าของทุกคืน
“เจ้าเก่งมาก แมวน้อยของพ่อ” คนเลี้ยงแพะกล่าวชมชาย
“เอ้า เอารางวัลของเจ้าไป” กล่าวจบคนเลี้ยงแพะก็โยนก้อนเนื้อสดก้อนหนึ่งให้ลูกเสือ
กาลต่อมา เมื่อลูกเสือเติบโตมากขึ้นๆ คืนใดขโมยลูกแพะมาได้ 2 ตัว จะกินเสียกลางทางตัวหนึ่ง คาบกลับมาบ้าน มอบให้คนเลี้ยงแพะเพียงตัวเดียว
... เสือก็ย่อมเป็นเสือ ... คืนใดเสือขโมยลูกแพะชาวบ้านไม่ได้เลย คืนนั้นเสือจะขโมยแพะของนายตนกินเสียทุกคืนไป !

นิทานคติ

“การแสวงหาผลประโยชน์ในทางทุจริต ย่อมยุติลงด้วยความเดือดร้อนเสมอไป”



.............. เอวัง ..............

โดย trmoorati

 

กลับไปที่ www.oknation.net