วันที่ พฤหัสบดี มกราคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นี้หรือ...สังคมการศึกษาของไทย


วันนี้มาอัพเดตบล๊อคด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างจะเป็นด้านลบนะค่ะ

เรื่องมันมีอยู่ว่า วันนี้สอบคณิตศาสตร์ธุรกิจที่คณะค่ะ โอมก็เตรียมตัวมาพอสมควร ( ระยะเวลา 3 ชม. เมื่อคืน )

เพราะว่าโอมเองมีพื้นฐานทางคณิตศาสตร์มาเยอะพอสมควรแล้วค่ะ อธิบายที่มาที่ไปก่อนนะค่ะ  คือว่า--------->

ปัจจุบันโอมเรียนอยู่ที่ รร.ดนตรีแห่งหนึ่ง ขอไม่ระบุชื่อนะค่ะ ที่นี้มีทั้งเด็กที่เคยเรียนระดับม.ปลายข้างนอกมาก่อนแล้วมาสอบป.ตรีกะเด็กที่เรียนมาตั้งแต่ม.4อยู่แล้ว เรียนรวมกันนะค่ะ ตอนสมันโอมเรียนที่ราชินีโอมเรียนแผนวิทย์ค่ะ เลยค่อนข้างมีพืนฐานทางการคำนวณ แล้วตอนเข้ามาเรียนที่คณะนี้ แขนงวิชาที่โอมเรียนต้องมีเรียนเลขด้วย ------------------------------------------>

ค่ะ   คราวนี้ เด็กที่นี้หนูขอพูดตามตรงเลยนะค่ะ ว่ามีหลายแบบ ทั้งที่ไม่เข้าใจ คิดไม่ทัน แต่ก็ยังขยัน พยายามศึกษาค้นคว้าเอง ก็มีค่ะ แต่มีน้อยมาก ส่วนพวกที่รอให้คนเอาอาหารมาป้อนนี้ เดินกันเกลื่อนกลานเลยค่ะ

ตอนเรียน ก็เข้ามาเรียนนะค่ะ แต่ก็คุยเล่นหลับ แบบนี้อย่าเข้ามาน่าจะดีกว่านะค่ะ เวลาไม่เข้าใจอะไร ก็ไม่รู้จักอ่านทำความเข้าใจเอง ต้องรอให้มีการสอบถึงจะทำค่ะ พอถึงเวลานั้น มันก็ไม่ทันแล้วหนร่ะสิค่ะ แล้วทำไงดีหล่ะ ชิหายและ กรุของลอกเลยรึกัน แทนที่อาจารย์จะลงโทษ กลับปล่อยให้ลอกอีก อะไรว่ะ แบบนี้ก็ไมยุติธรรมกับคนที่อ่านมาหน่ะสิ กรุหล่ะ อุตส่าห์อ่านมาเอง ทำเอง ไม่ลอกใคร มีความซื่อสัตย์ มีคนลอกกันเยอะแทนที่อ.จะกาหัวกระดาษกลับปล่อยอีก แบบนี้ พวกที่อ่านมาเองก็จะอ่านมาทำไมหล่ะ ถึงเวลา ทำไม่ได้ก็ลอกก็ได้ ชิลๆ ไม่เดือดร้อนอะไร 

เป็นเพราะอะไรหล่ะค่ะ ก็เพราะ สมัยนี้ เค้าวัดค่าของคนไว้ที่ตัวเลข คนเก่งคือคนที่ได้คะแนนสูงๆ คนรวยคือคนที่มีอำนาจในสังคม เลขของคะแนน เลขของเงิน จนลืมมองว่า การศึกษาที่แท้จริงคืออะไร เรามาเรียน ไม่ได้มาเอาตัวเลข กระบวนการคิดมีฃันควรเป็นที่ว่า เรามาเรียนเพื่อหาความรู้ พอเรามีความรู้ เราสอบ เราจึงได้คะแนนดี แต่เด็กสมัยนี้ ( รุ่นข้าพเจ้าเนี้ยหล่ะค่ะ ) มันไม่คิดกันหรอกว่า จะได้ความรู้กันเท่าไหร่ พอเข้าเรียน ก็ร้องขอแต่จะให้อ.ปล่อยพักเร็วๆ ทั้งๆที่ยังไม่ได้เรียนอะไรเท่าไหร่เลย รู้แต่ว่า ต้องให้ได้คะแนนเยอะๆเท่านั้น ลอกได้เป็นลอก กระบวนการคิดเลยเปลี่ยนไปเป็น เรามาเรียนไม่เรียน เราสอบ เราต้องได้คะแนนดี ลืมไปว่าตัวเองต้องมาเพื่อศึกษา

คนดี คนซื่อสัตย์ ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ในสังคมไทยค่ะ สมัยนี้ ต้องคนที่รู้จักเอาตัวรอด เห็นแก่ตัว แก่พวกพ้องค่ะ ถึงจะอยู่ได้อย่างสุขสบาย นอกนั้น ต้องกระเสือกกระสน ดิ้นรนอยู่ให้ได้ในสังคมแห่งการเอารัดเอาเปรียบ การเอาตัวรอด ไร้ความยุติธรรม นี้หรือประเทศที่เรียกว่ากำลังพัฒนา ประเทศประชาธิปไตย แค่ความยุติธรรมในห้องสอบยังไม่มีเลย

นี้นะหรือ การศึกษา ระดับมหาลัยแล้วด้วยนะค่ะ อีกไม่ถึงสี่ปี ต้องมีนักศึกษาไร้ประสิทธิภาพจบการศึกษาไปไม่น้อยกว่าครึ่งรุ่น แผ่นดินไทยอ่อนปวกเปียกลงทุกวันก็เพราะแบบนี้ด้วยแหละค่ะ

มามุ่งเป้าไปที่ระบบการศึกษามากขึ้นนะค่ะ

สมัยที่โอมเรียนรร.สามัญ โอมไม่เคยเรียนพิเศษ จนโอมเรียนม.4 เนื่องจากตอนนั้น หวังจะเข้าคณะแพทย์ค่ะ เลยคิดว่าต้องรีบสะสมคะแนน ก็เลยไปเรียนพิเศษ เรียนได้เทอมเดียว ก็ซาโยนาระเลยค่ะ ไม่ไหว คนเยอะ เลิกก็ดึก แถมก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าแปลกใจน่าสนใจไปมากกว่าการเรียนที่ห้องเรียนเลย โอมเลยไม่กลับไปเรียนอีก คะแนนโอมก็ไม่ได้ตกต่ำอะไร มันน่าคิดนะค่ะ ว่าทำไม เด็กไทยถึงต้องไปเรียนพิเศษกันมากมายขนาดนั้น ก่อเกิดปัญหาการจราจรแทบสยามทุกวี่วัน มีคนบอกว่า เป็นอ.เก็บความรู้ไว้สอนพิเศษ โอเคค่ะ นั่นส่วนนึง

แต่ตัวการสำคัญแท้ที่จริงแล้ว มันคือ เด็กไทยเรา ขี้เกียดค่ะ

พอเจอเรื่องอะไร ไม่เข้าใจก็ ครวญครางปางตาย ไม่เข้าใจๆ ไม่เข้าใจแล้วทำไมไม่อ่านทำความเข้าใจเองหล่ะ ต้องให้ฝรั่งเค้าด่าเราว่าไอ้...ไปถึงไหน ขี้เกียดหล่ะสิ เลยไปเดือดร้อนพอแม่อีก ต้องเอาตั้งค์มาปรนเปรอความขี้เกียดของลูก

การเรียนพิเศษ ก็เหมือนการมีคนมาป้อนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ต้มเสร็จแล้วเข้าปากให้เรากิน ของง่ายๆมันยังไม่กินเองเลย ต้องให้ชาวบ้านมาต้มให้เสร็จก่อนแล้วก็ป้อน ถึงจะกิน

โดย จันทรกลา

 

กลับไปที่ www.oknation.net