วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อย่าปล่อยหนูให้โดดเดี่ยวเดียวดาย


อย่าปล่อยหนูให้โดดเดี่ยวเดียวดาย

@...ในยุคสังคมปัจจุบันที่แข่งกันทำมาหากิน

 แข่งกับเวลา  ทำงานกันตัวเป็นเกียว..หัวเป็นน็อต

บ้างอยู่ห้องเช่าเล็กๆ...บ้างอยู่บ้านหลังใหญ่ๆ

สิ่งหนึ่งที่คล้ายๆกัน  ที่สามี-ภรรยาแต่ละคู่ต่างออกไปทำมาหากินกัน

เมื่อมีลูก  ปัญหาตามมาคือไม่มีใครเลี้ยงลูก

คนที่มีเงินทองก็จ้างคนเลี้ยงเด็ก

แต่หลายๆคู่ส่งให้ตายายเลี้ยงที่บ้านนอก 

 นานๆจะมีโอกาสไปเยี่ยมเยือนสักครั้ง...

@...สาเหตุหนึ่งในเทศกาลปีใหม่ที่ผ่านมา

ที่ครอบครัวเราเดินทางขึ้นภาคเหนือ ไป จ.น่าน

เพราะขึ้นไปรับหลานสาว ( น้องปีใหม่ )

ซึ่งมาอยู่กับคุณย่าได้ 2 เดือนแล้ว

( ก่อนหน้านี้อยู่ จ.น่าน และคุณย่าพามา อ.เด่นชัย ได้1 เดือนแล้ว )

ด้วยความคิดถึงของพ่อ - แม่ -คุณตา จึงตั้งใจไปรับกลับมา

แม้จะเป็นปัญหาในการดูแลก็ตาม...

@..แม้แค่ 2 เดือนที่ห่างพ่อ-แม่มา...แต่เด็กวัย 2 ขวบ

ซึ่งเป็นวัยกำลังหัดพูด  หัดจำ..

..พอจะจดจำอะไรได้บ้าง  ก็ถูกจับโยกย้ายไปซะที่อื่นอีก...

............................................................

@.เรามาดูพฤติกรรมของน้องปีใหม่

กลับมาเจอพ่อ-แม่อีกครั้ง หลังจากกันมา 2 เดือน

...........................................................................

@...หน้าตายังตื่นผู้คน

@...ยังงงงง.หรืองอนอยู่ไม่รู้

@..ยังติดคุณย่าอยู่....

@...ยังไม่กล้าเข้าใกล้แม่...

@...ขนาดคุณตาเอามาอุ้มยังบึ้งตึง 

ทั้งๆเมื่อก่อนนั้นตื่นมาก็เรียกหาคุณตาก่อนใครเลย

@...ขนาดคุณแม่อุ้ม...ยังแก๊กหน้าบึ้งอยู่เลย...

@...พอเริ่มหยอกล้อ..เริ่มมีปฏิกิรริยาแล้ว...

@....เอ้า...นี่แน่....

@...จ๊ะ...เอ๋...ฮาฮาฮา

@...เริ่มยิ้มได้แล้ว...

@...แต่ไม่นานก็กลับมาบึ้งตึ่งอีกครั้ง...

@...หยอกล้อที..ก็ยิ้มแย้มที...

@...เอ้า..ชูมือขึ้นหน่อยซิ...

@...เอ้า...ลุง- ป้า และคุณตาไปก่อนนะ..พรุ่งนี้เจอกันที่ จ.น่าน

@...พอคุณแม่แหย่..ว่าพ่อ-แม่จะไปแล้ว...

แค่นั้นแหละ...ร้องไห้โฮเลย

นึกว่าจะทิ้งหนูอีกแล้ว...

@..เช้าวันใหม่เจอกันที่ จ.น่าน พามาเที่ยวดอยภูคา

ยิ้มแย้มมีความสุข

เริ่มจำได้แล้วว่าใครคือพ่อ-แม่...

@...แม้อยู่คนเดียวก็มีความสุขเล็กๆ...

@..เดินตัวปิวเลย...

@...เดินเก่งนะเนี๊ยะ...

@..เฮ้...หนูขึ้นมาได้แล้ว....

@...ภาพแห่งความสุข...

@...เดินๆๆๆๆๆๆๆ.......

@...เอ๊ะ....นี่อะไร....

@...ลงจากดอยก็มาหอศิลป์ริมน่าน..ที่อยู่แถวบ้านหนูเอง

 ( บ้านไร่ไพรวัลย์ )

องค์พ่อจตุคามให้พรหนูเป็นเด็กดีนะค่ะ...

@...หนูเป็นสาวน่านค่ะ....

@...หน้าวัดพระธาตุแช่แห้ง

หนู..จ๊าบไหมค่ะ...

@...คุณแม่คา...หนูปวดขาจัง

@...เอ้า..ไหนหุ่น..ไหนคนค่ะเนี๊ย...

แม่ลองชุดและจับใส่ให้หนูเลย...

@...ฮะโหล..โอเคเนชั่นเหรอค่ะ...โอเคไหมค่ะ...

@..หนูให้คุณย่า 1 ชิ้น

วันนี้วันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่

อีกไม่นานจถึงวันเกิดหนูแล้ว....

@...เอ้าชนแก้ว..บ่ายโมงกว่าๆวันที่ 1 มค.2551

ครบรอบวันเกิดหนู 2 ขวบแล้ว...

@...ปล่อยผมลงมา..ปืดหัวล้าน...ฮิฮิฮิ...

@..นี่แน่..เห็นไหมว่าหนูผมบาง...หัวล้านเลย...ฮิ

@..เอาหน้ากาก..มาปิดหัวล้านซะเลย...ฉลาดไหมเรา....555

@...แม้ชุดนี้จะคัน..แม่ก็จับหนูเป็นสาวดอยซะนี่....

@...มีความสุขจัง...คุณพ่อ...

...............................................................................................................

@...ครับ...ทั้งหมดนั้น...กว่าจะยิ้มออกได้

ต้องย้อนกลับไปดูภาพแรกๆนั้นจะรู้ซึ้งถึงอารมณ์เด็ก

อย่าปล่อยหนู..ให้อยู่โดดเดี่ยวเดียวดายอีกนะค่ะ...

.............................................................................................................

ถามยาย
พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

Dm(ดนตรี.....)
นับตั้งแต่เธอจำความได้ก็ไม่เห็นหน้าพ่อและแม่
เด็กหญิงคนนี้เธอเป็นเด็กกำพร้า
พ่ออยู่แห่งหนใด แม่อยู่แห่งหนใด
เก็บคำถามนี้ไว้ในใจตลอดมา
เด็กหญิงเธออยู่อยู่ไปแต่ในหัวใจเธอป่วนปั่น
ก็เพื่อนพ้องเขาครบครอบครัว อบอุ่นนัก
จึงเริ่มเฝ้าถามยาย พ่อแม่หนูอยู่ไหน
เหตุไฉนเขาไม่สนใจส่งข่าวมา...
ได้ฟังคำตอบจากยายเด็กผู้หญิงก้มหน้าร้องไห้
พ่อกับแม่เขาทิ้งเจ้าไป ตั้งแต่เกิดมา
รับเอาไว้ไม่ไหว เริ่มคบเพื่อนวายร้าย
อบอุ่นใจแม้เพียงชั่วคราวก็เห็นดี
เด็กหญิงเธอเริ่มสาวแล้ว
เริ่มคบเริ่มรักเพื่อนชาย
ไม่รู้เขาหมายอย่างเดียวก็คือความสาว
ทอดกายให้เขาเชยชมพอสมใจเขาตีจาก
คิดได้ก็สายเกินไปเขาไม่กลับคืน
(ดนตรี.....)
หลานยายจากไปหลายเดือน
ก็หวนคืนกลับมาใหม่
ทิ้งลูกน้อยเอาไว้ให้ยาย แล้วหลบหาย
เตรียมคำตอบเอาไว้ พ่อแม่เหลนอยู่ไหน
คำตอบนี้เก็บไว้กับยายตลอดมา
เตรียมคำตอบเอาไว้ พ่อแม่เหลนอยู่ไหน
คำตอบนี้เก็บไว้กับยาย ตลอดมา..

เพลง....ถามยาย...../...คำภีร์

( เพลงประกอบอาจจะไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องโดยตรง

แต่คงจะสื่อถึงลูกหลานที่มาอยู่กับ ปู่ ย่า ตา ยาย

แทนพ่อแม่ที่ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพได้นะครับ )

โดย ความทรงจำเก่าๆ

 

กลับไปที่ www.oknation.net