วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เขานัดหมายไว้กับนางฟ้า


วันหนึ่งฉันเดินทางไปบ้านนักดนตรี  ไปในวันที่มีความสำคัญกับเขามาก  เป็นวันที่เขาจะเดินทางไปป่าช้า เพื่อเล่นกีตาร์และร้องเพลงที่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งต้นหนึ่ง ในทุก ๆ ปีเขาจะทำเช่นนั้น นี้เป็นปีที่ 7 

                 เป็นนัดหมายของนางฟ้าในใจเขา

                 แรกตั้งใจว่าจะไปที่ใต้ต้นไม้นั้นด้วย นัดกับแสงดาว  ศรัทธามั่นเอาไว้ แต่มัวโอ้เอ้อยู่กับเพื่อน ๆ จึงไปไม่ทัน

                  เขาบอกว่า กำลังทำเพลงชุดใหม่ “นางฟ้าสีขาวกับรอยเท้าพระจันทร์”

             นางฟ้าคือลูกสาวตัวน้อยของเขาที่จากไปเมื่อเจ็ดปีผ่านมา  และวันที่ 29 ธันวาคม ของทุกปี  เขาจะร้องเพลงที่ใต้ต้นไม้ซึ่งมีเถ้ากระดูกของลูกสาวอยู่ที่นั่น 

  

            เพลงแรกที่เขาเปิดให้ฟังชื่อ "เพลงกุหลาบ" ฉันพยายามก้มหน้าฟังให้จบ ไม่อยากให้ใครเห็นว่าน้ำตาไหล จึงเดินเข้าห้องน้ำไป แต่ปรากฏว่าเมื่อเข้าไปในห้องน้ำ เกิดร้องไห้จริงจังขึ้นมาอย่างหยุดไม่ได้

               ฉันไม่ได้เศร้ากับเรื่องราวของเขา แต่เศร้ากับเรื่องของตัวเอง มันอัดอั้นอยู่ก่อนหน้านั่นแล้ว ตั้งแต่เขาบอกว่าไปร้องเพลงให้ลูกสาวฟังทุกปี ร้องเพลงที่เขาชอบ ๆ บางครั้งก็แทบจะร้องไม่จบ

                ฟังพ่อพูดเรื่องลูกสาว แล้วฉันคิดถึงพ่อของฉันเหลือเกิน

                พลันฉันคิดว่าพ่อจะคิดถึงฉันไหม ถ้าฉันตายไปก่อน พ่อฉันจะเป็นอย่างไร พ่อฉันไม่ร้องเพลงไม่เล่นดนตรีแต่พ่อเป็นชาวสวน พ่อจะปลูกผักให้เรากิน พ่อชอบซื้ออาหารมาฝากลูก ไปไหน ๆ พ่อไม่เคยลืม  

                เดือนต่อมา 29 มกราคม ฉันได้พบเขา “สุวิชานนท์  รัตนภิมล”  เขายื่นซีดีให้หนึ่งแผ่นความจริงฉันอยากจะช่วยอุดหนุนเขา เพราะเขาแต่งเพลงเอง ร้องเอง ออกทุนทำเทปเอง

                   กว่าคนเขียนหนังสือคนหนึ่งจะเก็บเงินจากงานเขียนมาทำเทป  เรียกว่าทุ่มหมดทั้งใจ ไม่รักจริงทำไม่ได้

                  วันนี้ ฉันนำมาฝากเพื่อน ๆ ผู้อ่านโอเค ฟังเพลง กุหลาบ เพลงที่ทำให้สติแตกมาแล้ว

เพลง กุหลาบ (The Rose)
คำร้อง-ทำนอง สุวิชานนท์ รัตนภิมล

ยามเย็นปิดดวงตา สิ้นหวัง ไม่เห็นหนทางข้างหน้า
พูดจากันในเสียงร้องไห้ ฟูมฟาย
มือปิดหน้า ฮือฮือ มองที่รักปิดตาจากไปแล้ว
ฮู้ฮู ฮู้ฮู …
นกดำบินกลางคืน มืดแล้ว ประตูบ้านยังเงียบงัน
ข้ามประตูบ้านมาแต่เช้า ยามบ่าย
ไม่เห็นประตู ฮู้ฮู มองที่รักปิดตาจากไปแล้ว
จะข้ามคืนนี้ คืนอันยาวนาน ยาวนาน
ข้ามคืนนี้ ความมืดปิดทางไว้ทุกทาง
ทุกประตู เธอมองจ้องมา
เหมือนทุกประตู เห็นเธอยืนอยู่ตามลำพัง
ลำพังเธอร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้
เธอร้องไห้ ฮื้อฮือ เราร้องไห้
อยากนอนปิดดวงตา หลับแล้ว อย่าตื่นขึ้นมาอีกเลย
สู้หน้ากับแดดเช้าได้อย่างไร หัวใจ
แหลกเหลวแล้ว ฮื้อฮือ มองที่รักปิดตาจากไปแล้ว

โดย แพรจารุ

 

กลับไปที่ www.oknation.net