วันที่ พุธ เมษายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ดอกไม้ของน้ำใจ (สาว สาว สาว)


อัลบั้ม             ดอกไม้ของน้ำใจ

ปีที่ออก           2533

สังกัด             รถไฟดนตรี

หน้าหนึ่ง: ดอกไม้ของน้ำใจ/มีแต่เสียใจ/ไม่รู้ใจ/ลบไม่ออก/ลุยต่อไป

หน้าสอง: เบื่อแล้ว/เจ็บกว่านี้มีไหม/ตามเคย/เมื่อไรจะรู้/เจ็บก็ดี

อำนวยการผลิต: ระย้า

สาว สาว สาว ปิดท้ายทศวรรษที่ 80 ด้วยการเป็นตัวแทนของประเทศไทยเข้าร่วมงาน
Tokyo Music Festival ที่ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดย 2 ปีก่อนหน้า
อัญชลี จงคดีกิจ และ ปั่น เป็นตัวแทนเข้าร่วมตามลำดับ งานนี้เป็นมหกรรมดนตรีแลกเปลี่ยน
ทางวัฒนธรรม พวกเธอนำเพลง "ฉันบอกเธอเอง" จากอัลบั้ม ว้าว...ว ! ซึ่งเป็นชุดล่าสุดใน
ขณะนั้น ขึ้นโชว์บนเวที เรื่องขำ ๆ ของสามสาวในเฟสติวัล
สาวแอมเขียนไว้ให้อ่าน 2 บท
ในหนังสือของเธอเรื่อง "
เรื่องของแอม"

"Hana" เป็นเพลง finale ที่ใช้ปิดงานโดยศิลปินของแต่ละชาติต้องร่วมร้องเพลงนี้ด้วยกัน
เพลงนี้แต่งโดย
Shinji Tanimura (อดีตวง Alice) เจ้าของเพลง Subaru ที่โด่งดังไปทั่วเอเชีย
รวมถึงบ้านเราด้วย ด้วยความประทับใจในบทเพลงนี้สามสาวจึงนำมาบรรจุอยู่ในอัลบั้มและใช้
เป็นชื่อชุดด้วยโดยแต่งเนื้อร้องไทยเพิ่มเติมและร้อง
repeat เนื้อญี่ปุ่น เพลง "ดอกไม้ของน้ำใจ"
กลายเป็นเพลง finale ของพวกเธอไปในตัว เพราะอัลบั้มชุดนี้เป็นการสิ้นสุดการเดินทางบน
ถนนสายดนตรีของ "
สาว สาว สาว" อย่างไรก็ดีเพลงอื่น ๆ ในชุดค่อนข้างอ่อนทั้งนี้อาจเป็นเพราะ
รถไฟดนตรีขาดทีมแต่งเพลงที่จะมาสนับสนุนแนวเพลงให้เข้ากับยุคสมัย ปัจจุบันรถไฟดนตรี
ก็เน้นไปจับตลาดเพลงเพื่อชีวิตกลุ่มเล็ก ๆ ไม่ได้มีผลงานเพลงป๊อปที่โดดเด่นแต่อย่างใด

แอม แหม่ม ปุ้ม ใช้เวที 7 สี คอนเสิร์ต ในการอำลาแฟนเพลงของพวกเธอ ปัจจัยสำคัญที่ทำให้
พวกเธอยุติบทบาทของวงก็คือ "
เวลา" ที่ต้องเลือกระหว่างการศึกษากับงานซึ่งเริ่มไม่ลงตัว
และอีกปัจจัยหนึ่งก็คือทั้งสามสาวถึงจุดอิ่มตัวในบทบาทนี้แล้ว พวกเธอมีอัลบั้มเพลง 10 ชุด
(ไม่รวมบันทึกการแสดงสด) ซึ่งถ้าไม่มีฐานแฟนเพลงกลุ่มหนึ่งสนับสนุนอย่างต่อเนื่องคงไม่ได้
ออกผลงานอย่างสม่ำเสมอ แม้ว่าความนิยมในช่วงหลังจะลดลงแต่วงการเพลงก็ยังคอยติดตามว่า
ผลงานใหม่ ๆ ของพวกเธอจะเป็นอย่างไร การได้รับเชิญเข้าร่วมงานดนตรีที่โตเกียวเป็นการการันตี
ถึงความ "ป๊
อป" ของพวกเธอได้เป็นอย่างดี



มีความคิดจะกลับไปเป็น สาว สาว สาว อีกไหม

ปุ้ม - (ยิ้ม) "คำถามยอดฮิท"

แอม - "เชื่อมั้ยตัว ถ้าเราจัดอะไรสักอย่างหนึ่งนะ บัตรจะต้องหมดเกลี้ยง ไม่มีเหลือ ส่วนตัวนี่ก็คิดนะคะ แต่ยังนึกไม่ออกว่า..."

ปุ้ม - "มันจะลักษณะไหน"

แอม - "สมมติว่าเราไม่พูดถึงเรื่องบริษัท อาจจะเป็นไปได้ก็ได้ เพราะถ้าเราขอกันจริงๆ เขาก็คงยอม เพราะเราทำอะไรการกุศล เขาคงไม่ว่าหรอก แต่ทีนี้รูปแบบของเพลงที่จะร้อง"

แหม่ม - "เพราะว่าทุกคนตอนนี้มันแบ่งแยกกันอย่างเห็นได้ชัดแล้วไง การที่จะมาแจมกันสามคนให้มันเป็นตัวนี่..ยังไงเหรอ"

แอม - "แล้วแน่นอน ถ้ารวมกันปุ๊ป สมมติเป็นคอนเสิร์ท คนต้องอยากฟังเพลง "สาว สาว สาว" เราต้องร้องเพลงเก่าแน่นอน ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเราจะร้อง "ประตูใจ" ตอนนี้ performance จะเป็นยังไง ใครช่วยคิดให้ที่สิว่ามันจะเป็นยังไง มันจะมีข้อขัดแย้งคือ หนึ่ง-คนฟังดั้งเดิมอยากฟัง original อยากฟังเหมือนเดิม อีกอันหนึ่งคือคนร้องเหมือนเดิม-ร้องไม่ได้แล้วนะ เต้นไม่ได้แล้วนะ อาย ทำไม่ได้ ที่นี้พอเป็น arrange ใหม่ คนฟังดั้งเดิมจะเอามั้ย perform จะเอายังไงบนเวที่ ยังนึกไม่ออกค่ะ"

แหม่ม - "เก็บภาพเก่า ๆ ไว้ดีกว่าค่ะ ให้มันอยู่ในใจ ไม่ใช่ในใจคนฟังอย่างเดียว อยู่ในใจเราด้วย"

ช่วงหนึ่งของการสนทนาระหว่างนิตยสารสีสันกับพวกเธอในปี พ.ศ. 2542

โดย kilroy

 

กลับไปที่ www.oknation.net