วันที่ อังคาร กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...ลูกยางพารา *


พิศน้ำค้างปลายหญ้าพาใจเศร้า

หยาดแรกเช้าฝนโปรยให้โหยหา

คิดถึงบ้านกลางสวนยางพารา

ป่านนี้หนาจะเหน็บหนาวร้าวปานใด

ต้นยางชื้นพ่อคงช้ำระกำเศร้า

แม่มองเงาเค้าฝนก่นร่ำไห้

ฝนละลายรายได้ลอยหายไป

น้ำตาไหลร่วงตกอกต้นยาง

ชีวิตดั่งละครถึงตอนเศร้า

น้ำยางเคล้าน้ำตาพร่าสวนกว้าง

ธรรมชาติชี้ชะตาล้าหนทาง

ชาวสวนยางสะอื้นรับคำบัญชา

.............

คิดถึงคำพ่อแม่สอนก่อนลาเรียน

จงตั้งใจหัดเขียนเพียรศึกษา

ถึงตัวพ่อแม่ต่ำต้อยด้อยวิชา

ลูกคนสวนยางพาราต้องก้าวไกล

...........

ขอบคุณภาพและเพลงจากอินเตอร์เน็ต

“ ดั่งต้นยางต่ำเตี้ยเรี่ยหลังคา

ลูกของยางพาราก็ตกไกล “

โดย ดาวปลาตะเพียน

 

กลับไปที่ www.oknation.net