วันที่ อังคาร กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

~+จากใจ..จากไดอารี่+~


~+จากใจ....ไดอารี่+~

เธอเก็บฉันเข้าลิ้นชัก

ไฟดับลง...เธอคงจะนอนหลับ

เฮ้อ...นึก ๆ แล้วก็อดอิจฉาวันแห่งความสุขของเธอไม่ได้

อีกสองวันซินะ ที่เธอจะสวมชุดเจ้าสาวสะอาดตา วิวาห์กับชายหนุ่มคนนั้น...

ชายหนุ่มคนนั้น...ฉันเองรู้จักเค้าดีพอ ๆ กับเธอนั่นแหละ

ก็ตั้งแต่รู้จักกันมา เธอเองล่าเรื่องของเธอ...กับเค้า ให้เราฟังทุกเรื่องนี่นา

นั่นไง...รอยบุบตรงมุมตัวฉัน

เธอนั่นเอง ที่จับฉันขว้าง จนไปกระทบกับฝาผนังเข้าอย่างแรง

มันเกิดขึ้นในวันที่เธอกับเค้าทะเลาะกัน และเธอแค่เล่าให้ฉันฟังแค่ไม่กี่คำ

แล้วก็เธอนั่นเอง ที่หยิบฉันขึ้นมา...แล้วก็เล่าเรื่องเศร้า ๆ ให้ฉันฟังต่อไป

 

วันนั้น...ขณะที่ฉันฟังเธอเล่าเรื่องสนุก ๆ อยู่เพลิน ๆ

อยู่ๆ  ตัวของฉันก็เปียกปอน ทำเอาฉันหนาวสั่น

เธอรีบหาผ้านุ่ม ๆ มาซับตัวฉันอย่างเบามือ จนฉันรู้สึกอุ่นขึ้น..เคลิ้มจะหลับแล้วเชียว

แต่พลันเหลือบไปเห็นเธอเก็บเศษแก้วที่แตกบนพื้น

อ่ะ....เพราะวันนี้เธอสนุกมากไปนั่นเอง ไม่ทันระวัง มือเธอจึงปัดแก้วน้ำหกพอดีที่ตัวฉัน

แล้วแก้วใบนั้นก็กลิ้งจนตกลงบนพื้นแตกกระจาย.....เฮ้อ

สักหกเดือนที่แล้วได้..วันนั้นดึกแล้ว

เธอโผเข้ามาหาฉันทันทีที่เข้าห้อง

น้ำตานองหน้า...แล้วก็เล่าเรื่องราวแห่งความวุ่ยวายในที่ทำงาน

จนทำให้เธอรู้สึกกดดัน จนทำงานผิดพลาดและถูกตำหนิ

วันนั้น ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอ...ฟังเรื่องราวที่เธอเล่า พร้อมคราบน้ำตา

จนนาฬิกาบอกเวลาตีสี่ เธอจึงค่อย ๆ จบบทสนทนา

ท่าทางเธออ่อนแรงเหลือเกิน...เธอเองก็บอกกับฉันเช่นนั้น

คืนนั้นฉันนั่งมองเธอฟุบหลับอยู่ตรงหน้าฉันนั่นเอง

ฮ้อ...นึก ๆ แล้วก็อดใจหายไม่ได้

เพราะไม่รู้ว่า หลังจากที่เธอแต่งงาน เราจะได้พบเธอบ้างไหม

ชีวิตหลังการแต่งงาน คงทำเอาเธอวุ่นวายน่าดู...เธอคงไม่มีเวลามาพบฉันหรอก

เอาล่ะ...เวลาอีกสองวันที่เหลือ หากเธอไม่ยุ่งเกินไปนัก เธอต้องมาพบฉัน

สองวันนี้ ฉันจะฟัง...ฟังทุกคที่เธอเล่า

เพราะสองวันนี้ อาจเป็นสองวันสุดท้ายที่เราจะได้พบกัน

............................................

หนึ่งอาทิตย์แล้วสินะ..หลังจากเธอแต่งงาน  ฉันไม่ได้พบกับเธอเลย

คิดถึงเธอจัง....

.

.

.

ไดอารี่ เพื่อนรัก...

ฉันขอโทษที่ไม่ได้มาพบเธอเสียหลายวัน..หวังว่าเธอคงเข้าใจและให้อภัยฉัน

เธอคิดถึงฉันไหม? ฉันคิดถึงเธอนะ แต่ช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันยุ่งมาก จนไม่อาจมาพบเธอได้

วันนี้ทุกอย่างเริ่มเข้าที่ เข้าทาง ฉันจึงมีเวลาว่างมาหาเธอ

ได้อารี่เพื่อนรัก...เธอเบื่อฉันไหม ที่ฉันชอบเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้เธอฟัง

เธออย่างเพิ่งเบื่อฉันนะ และเธอจงอย่ากังวลว่าฉันจะทิ้งเธอ

เธอคือเพื่อนรักของฉัน   ฉันไม่มีวันที่จะทิ้งเธอไปเด็ดขาด

.................................

ฉันค่อย ๆ ลืมตามองหน้าเธอ...เธอยิ้มให้ฉัน

เธอกลับมาแล้ว เธอกลับมาหาฉัน เธอไม่ทิ้งฉันไป!!!

หน้าตาเธอดูสดชื่นแจ่มใสดีจัง  เห็นอย่างนี้ฉันก็ดีใจที่เธอมีความสุข

.

.

.

เท่านี้เอง...ความปรารถนาของฉัน

ฉันยินดีรับฟัง ทุกเรื่องราวที่ออกมาจากความรู้สึก

ไม่ว่า สุข เศร้า เหงา รัก

ฉันยินดีรับฟัง

เธอจงจำไว้...วันใดเธอเศร้า 

เธอยังมีฉัน...มีไดอารี่

เธอจงจำไว้...วันใดเธอเหงา

เธอยังมีฉัน...มีไดอารี่

และ

เธอจงจำไว้...วันใดเธอท้อ

เธอยังมีฉัน...มีไดอารี่

ขอบคุณเพลงเพราะ ๆ จากอินเทอร์เนต

โดย HalfMoon

 

กลับไปที่ www.oknation.net