วันที่ พุธ กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ยิ่งฟ้ามหานที...จบแล้วจ้า


จบฉบับนี้พอดีเลยค่ะ....ต่อเลยนะคะ

     หลังจากเจ้าคงรัฐแฟนเก่าบุกมาปล้ำกำไลแก้ว และทำร้ายแม่ของเธอด้วยในตอนที่แล้ว...เพื่อนบ้านก็เข้ามาช่วย โดยบอกว่าที่ไม่ได้มาช่วยแต่แรกเพราะว่าเคยเห็นผู้ชายคนนี้เข้าออกบ้านนี้บ่อย ๆ คิดว่าเป็นเพื่อนกัน แต่ฟังดูชักไม่ค่อยดีเลยมาดู...เจ้าชายชั่วก็หนีไปได้โดยมีแม่ตามมาขอโทษในภายหลัง โดยไม่หลงเหลือคราบของหญิงที่เคยวางท่าเย่อหยิ่ง และสัญญาว่ารับรองจะไม่ให้ลูกชายมายุ่งวุ่นวายกับกำไลอีก ตอนแรกทางบ้านกำไลแก้วไม่ยอมแต่สุดท้ายแม่ก็บอกว่า "ฉัน ยก โทษ ให้" และบอกกำไลว่า"สงสารเขา คนเป็นแม่รักลูกเหมือนกันทั้งโลก เธอรู้...ที่ลูกเป็นอย่างนี้ตัวเองมีส่วนอยู่...แม่ทุกคนรู้หมือนกันว่า ตัวเองพลาดพลั้งไปตรงไหน อย่างไร"....สุดท้ายกำไลแก้วก็ได้ใช้ชีวิตร่วมกับอมาตย์ ผู้ชายที่มีน้ำใจให้หล่อนอย่างเหลือล้น มีแต่ความจริงใจไม่เสแสร้งแกล้งทำ....

     กำไลแก้วนึกถึงคำพูดของเพื่อนของแม่ที่ว่า "พระคุณของพ่อแม่ยิ่งใหญ่ ยิ่งกว่าแผ่นฟ้า ผืนน้ำ หล่อนและพี่อมาตย์ตั้งใจไว้แล้วว่าจะทดแทนพระคุณของท่านตลอดไป.....

......โล่งอก....จบแบบยิ้มได้....หาอ่านย้อนหลังได้ที่ห้องสมุดใกล้บ้านนะคะ...

     สำหรับตัวข้าเจ้าเอง หลังจากอ่านเรื่องนี้จบแล้ว มีความตั้งใจอย่างมากว่า เมื่อรวมเล่มข้าเจ้าจะไปซื้อมาเก็บไว้เมื่อลูกสาวโตขึ้น จะให้เขาอ่านเพื่อเป็นการวางแนวทางชีวิต ที่งดงาม ถูกต้อง สำหรับลูก นอกจากนี้สิ่งที่ข้าเจ้ายังคงตั้งมั่นไม่เปลี่ยนแปลงก็คือ การตอบแทนบุญคุณของบุพการี ที่ท่านได้ทุ่มเทแรงกาย แรงใจ ดูแลเรามาจนถึงป่านนี้ หากแม้นไม่สามารถปรนเปรอท่านด้วยทรัพย์สินเงินทองได้ แต่ข้าเจ้าจะปรนเปรอท่านด้วยแรงกาย แรงใจ ของข้าเจ้าเอง ไม่ให้ขากตกบกพร่องไปได้แม้แต่น้อง.....ทำไงได้ล่ะเจ้า.....ข้าเจ้าอ่านนิยาย....ข้าเจ้าก็อยากเป็นนางเอก....อิ...อิ....นางเอกต้องเป็นคนดี....ใช่ไหมคะ

โดย จิตราภรณ์

 

กลับไปที่ www.oknation.net