วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แด่หนุ่มสาวหายไปไหน


คนหนุ่มสาวไม่มีวันสูญหาย

1.

คนหนุ่มสาว

ย่อมมีบาทก้าวที่กล้าหาญ

พุ่งทะยานด้วยความทระนงมุ่งมั่น

ด้วยจิตวิญญาณ์ชาติพันธุ์, เสรีเริงฝ่าฟัน

ในทะเลสังคมชนชั้น,คลื่นแฝงรุกกีดกันกั้นใจทลาย

แม้อ่อนล้าเหนื่อยหน่าย,อย่าพ่ายจงโหมแรงรุก ฯลฯ

2.

คนแสวงหา,หนุ่มสาว

ย่อมจะมีบาทก้าวกล้าแกร่ง

ทุ่มสุดฟ้าด้วยดวงใจใฝ่ที่หมาย

เราและเธอต่างรุกหาญกล้า,ดวงตาประกาย

ด้วยไฟฝันแห่งรักเพริดพราย,พริ้มเพรา

สู้สุดพลังทั้งใจ ฯลฯ

3.

อย่าหนีหน้า, คนหนุ่มสาว

แต่ละคน, จึ่งวาดบาทก้าวแสนงามล้ำ

วาววามดั่งเพชรละอองเก็จก่องใส

ลุกขึ้น,ยิ้มแล้วยื่นมือ, เมื่อล้มร่างลงอย่าสิ้นใย

จงก้าว, กำหมัดให้แกร่งขึ้นไว้ด้วยใจเธอ

ด้วยดวงใจใฝ่นำศรัทธา ฯลฯ

หมายเหตุ :

คนหนุ่มสาวของแต่ละยุคสมัยคือใคร มาจากไหน คิดฝันอย่างไร, แตกต่างกันไหมในบริบทของสังคมประวัติศาสตร์ ชาติพันธุ์ การเมือง และการต่อสู้เกี่ยวกับการมีอยู่เพื่อจะมีความหมายและมีคุณค่าในภาวะอันเป็นนิรันดร์ นี่คือวาทกรรมที่เป็นได้ทั้งคำถามและคำตอบในชุดเดียวกัน

คนหนุ่มสาวคือใคร นิยามที่แท้จริงของความเป็นคนหนุ่มสาวคืออะไร เขามีจิตวิญญาณเยี่ยงนกอิสระหรือนกในกรงขัง เขาคิดจะทำอะไร เพื่อสิ่งใดกันแน่ คนหนุ่มสาวสับสนและมุ่งเดินไปในทิศทางที่ผิดพลาดหรือถูกต้อง คนหนุ่มสาวมีแนวคิดเกี่ยวกับอุดมคติเพื่อชีวิตและสังคมหรือไม่ จากอดีตถึงปัจจุบัน คนหนุ่มสาวยังคงมุ่งหมายและใฝ่ฝันถึงความงดงามของสังคม,ถึงวิถีชีวิตมนุษย์ที่พอเพียงแบ่งปัน, เขายังฝันถึงความงามของสรรพสิ่งในธรรมชาติ ความงามของพืชพันธุ์และสัตว์ท้องถิ่น, เขายังซาบซึ้งตรึงใจในแบบแผนประเพณีเก่าแก่และจิตวิญญาณของความเป็นพื้นบ้านพื้นเมืองหรือไม่, คนหนุ่มสาวเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง,คนหนุ่มสาวละทิ้งคุณค่าที่แท้จริงหรือไม่ ฯลฯ

ข้าพเจ้าคือคนหนุ่มสาวของยุคสมัยหรือไม่,ข้าพเจ้าทำอะไรบ้างในทศวรรษที่ล่วงผ่านมา,ในทศวรรษที่สับสนปนเปของวัฒนธรรมการคิดและการผลิตวัตถุนิยมเชิงบริโภค, ข้าพเจ้าเป็นคนหนุ่มสาวที่เป็นส่วนหนึ่งของการทำลายล้างหรือหวงแหนทรัพยากรธรรมชาติ ฯลฯ

แน่นอน, คนหนุ่มสาวเช่นข้าพเจ้า,มีสำนึกและมีความหมายต่อการขับเคลื่อนทางประวัติศาสตร์หรือไม่ เพียงใด,ข้าพเจ้าในร่างและจิตวิญญาณของความเป็นคนหนุ่มสาวมีความจำเป็นที่จะต้องเข้าไปเกี่ยวข้องหรือวิพากษ์การเมืองและสังคมในระบอบประชาธิปไตยของประเทศนี้หรือไม่?

ข้าพเจ้าคือใครกันแน่ ข้าพเจ้ามีความจำเป็นที่จะดำรงอยู่ในสายธารของประวัติศาสตร์วรรณกรรมและศิลปะ รวมทั้งศิลปะแขนงอื่น ๆ ที่เจริญรุ่งเรืองขึ้นมาอย่างเอกอุด้วยอานุภาพของกลวิธีทางธุรกิจทุนนิยมหรือไม่,ข้าพเจ้าจำเป็นอย่างยิ่งที่จะเป็นผู้เสพหรือเป็นผู้สร้าง,หรือข้าพเจ้าเป็นเพียงนักสร้างวาทกรรมที่เบาหวิวต่อศีลธรรมและความชอบธรรมในทางสังคมและก็เป็นนักบริโภคนิยมเพื่อตัวเองและคนรอบข้างอย่างสุดขั้ว ไร้ค่า และจับจ้องอย่างหื่นกระหายและเห็นแก่ตัวเท่านั้น!  ฯลฯ

 

โดย ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม

 

กลับไปที่ www.oknation.net