วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คำสาบ


ผมไม่ใช่อัศวิน...ผมเป็นธรรมดา...ผมแค่อยากคุยกับนางฟ้า

แต่นางฟ้าก็ยังเป็นนางฟ้า...

สายตาที่มองข้ามและไม่คิดที่จะเหลียวมองมาแม้แต่ความรู้สึก...

การตอบรับพยักหน้าพอเป็นพิธีว่ารับรู้...การทักทายที่เสแสร้ง

สายตานางฟ้าจับจ้องมองแต่อัศวินผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น

ท่ามกลางเสียงเพลงร็อคแอนด์โรลระหว่างนางฟ้ากับอัศวิน

คนธรรมดาอย่างผมได้แต่ยืนเฉย...

ไม่กล้าแม้แต่จะทักหรือเหลียวมองบุคคลทั้ง 2

ได้แต่ทรมานกับการข้ามวันในแต่ละคืนที่โหดร้ายกับความรู้สึกที่เจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา

และตลอดไป.....

จวบจนนางฟ้าและอัศวินเดินย่างก้าวเข้าสู่วิหารศักดิ์สิทธิ์ไป

โดยไม่เหลียวหลังหันกลับมามองรอบตัวและคนธรรมดาอีกเลย

ผมได้แต่เพียงคิดเท่านั้น..ร่างกายมันเริ่มขยับไม่ได้...มันชา...

อืม..คงเป็นเพราะบาดแผลที่เคยเจ็บตรงบริเวณอกด้านซ้าย

มันเริ่มมีเลือดไหลออกมาอีกครั้ง....

และถ้าผมเป็นอัศวินได้ในตอนนี้...

ผมคงได้เป็นเพียงอัศวินดาบหักที่ต้องคำสาบให้ไร้รักไปอีกยาวนานเท่านั้น...

โดย กระถางธูป

 

กลับไปที่ www.oknation.net