วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เหมือนว่ามาอยู่ตรงนั้นนานแล้ว


อย่าเกลียดคำถามนั้นเลย!
เพราะอย่างไรก็ต้องถาม เป็นคำถามที่เคยได้ยิน
แต่อาจไม่ใช่เราที่เคยถาม อาจเป็นคำถามไม่รื่นหู หรือหวานเท่าที่เคยหวานอยู่.. ถ้าเคยได้ยิน
อาจจะรู้สึกดี ...

ฉะนั้น วลีที่จะกล่าว อาจใช่หรือไม่ใช่ก็ได้ ซึ่งต้องถามอยู่ดี!!
เพราะเป็นตั้งใจกับการได้พบเจอซึ่งกันและกัน

"รู้ ..."

"...เข้าใจ "

และอยากให้เข้าใจด้วย ที่ต้องย้ำว่าต้องการถาม
.....
ขอโทษ! ...ในบางสิ่งบางอย่าง
ถ้าโกรธก็อย่าโกรธมาก ถ้าเคืองก็อย่าเคืองนาน
ขอจงได้โปรดเห็นใจและเข้าใจเอามากๆ !!
ว่าความเป็นเธอก็จุดเชื้อไฟในหัวใจของทุกอารมณ์ที่ทำให้เป็นเช่นนั้น
......
เหมือนหวังมาตั้งแต่ต้น แต่อย่ากลัวว่าจะไม่ถาม
อาจยังไม่ใช่เหตุ ใช่เวลา ใช่ความเหมาะ
แล้วจะถามให้ทะลุปรุโปร่ง
อย่าหวั่นว่ามีหลายคำถาม
เพราะมีเพียงคำถามเดียว
อย่าโกรธเลย ที่ยืดเยื้อมาปานนี้ ทำให้ต้องทนมานาน เหมือนการมาแล้ว จะไม่มีวันย้อนกลับคืน
และไม่มีก้าวหน้า
 

....
อย่าถามเลยว่าเพราะอะไร
เพราะมันเป็นหน้าที่อันชอบ อันควร ที่เราจะรุกถาม !
โดยจะรู้ว่าจะไม่ได้รับการโต้ตอบ หรือตอบโต้ก็ตาม
อาจเสียเวลากับคำถามเดียว และต้องเสียเวลาแห่งการเผชิญหน้า


....
อาจต้องทำให้เผชิญหน้ากับวันคืนเดิมๆ สายลมทิศเดิมๆ
แต่ทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงแตกต่างใจ !
....
ใช่ยั่วยุให้เกิดคำถาม ใช่พยายามให้เสียศรัทธา ...
แม้ว่ากาลที่ล่วงมา เหมือนจะมา ยังไม่มา หรือยังอยู่ แถมยังคิดถึง แต่ยังเหมือนเดิม คือการหลงไปในกาลเวลาไม่อาจลืม?

* บางอารมณ์ ที่ไม่กล้า ทั้งที่ใจบอกกล้า และกล้าไปทำไม???
30 มิ.ย. 48

โดย Nity

 

กลับไปที่ www.oknation.net