วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หน้ากากของฉัน...


สองวันที่แล้วได้ฟังเพลง ๆ หนึ่งของคุณ แอม เสาวลักษณ์

ชื่อเพลง "หน้ากาก"  เพลงใหม่ จากอัลบั้ม Any Amp

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะบรรยากาศยามค่ำคืน
หรือเป็นเพราะความรู้สึกจริง ๆ ในหัวใจของฉัน
ที่ทำให้ฉันเสียน้ำตามากมายให้กับเพลงๆ นี้
ทั้งๆ ที่เพิ่งได้ยินเพลงนี้เป็นครั้งแรก

หน้ากากที่ฉันใส่อยู่ตอนนี้
ทำให้ฉันรู้สึกเหนื่อยทุกทีที่ต้องถอดมันออก
ฉันถอดมันออก...ยามค่ำคืน...ที่ฉันอยู่ตามลำพัง

หน้ากาก....ของผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ดูเหมือนจะเข้มแข็งทั้ง ๆ ที่ใจเจ็บปวด
หน้ากาก....ของเภสัชกรที่พร้อมจะให้บริการคนไข้ด้วยรอยยิ้มและความเต็มใจ
หน้ากาก....ของผู้หญิงต๊อง ๆ คนหนึ่งที่เอาแต่หัวเราะ เวลาที่อยู่กับเพื่อน ๆ
หน้ากาก....ของผู้หญิงคนหนึ่งที่พร้อมจะเป็นผู้ฟังที่ดี  ให้กับเพื่อน ๆ ที่ทุกข์ใจ
หน้ากาก....ของผู้หญิงคนหนึ่งที่พยายามทำตัวให้เข้มแข็ง  ยามที่ต้องเผชิญหน้า
                 กับแม่  ผู้หญิงคนที่ฉันแคร์มากที่สุด

"แม่"  ผู้หญิงคนที่ฉันรักมากที่สุดในโลก

ฉันเคยถอดหน้ากากออกตอนที่อยู่กับแม่
ถอดออก....ตอนที่ฉันกำลังเจ็บปวดกับความผิดหวังที่เพิ่งผ่านเข้ามา
ฉันกอดและร้องไห้กับแม่โดยไม่อายใคร
ตอนนั้นฉันรู้สึกเหมือนได้ระบาย

แต่...หลังจากนั้น  แม่ของฉันกลับทุกข์ยิ่งกว่าฉันเสียอีก

ทำให้ตอนนี้  ฉันบอกกับตัวเองเสมอว่า
"ฉันจะไม่ถอดหน้ากากตอนที่อยู่กับแม่อีกแล้ว"

ฉันไม่อยากให้แม่มาทุกข์เพราะเรื่องของฉันอีกแล้ว
ฉันพยายามทำให้เหมือนว่าฉันเข้มแข็งกับเรื่องพวกนี้
แต่ดูเหมือนแม่จะดูออก....

แม่คอยเอาใจใส่ฉันมากขึ้นกว่าเดิมอีกหลายเท่า
บางครั้งมันดูมากเกินไป...
จนคนอื่นมักพูดเสมอว่า "แม่รักฉันมากกว่าลูกอีกสามคน"
บางครั้งฉันก็กลัวพี่กับน้องของฉันจะโกรธและน้อยใจ
จนตอนนี้ฉันจึงต้องยิ่งใส่หน้ากาก....

เพื่อปิดบังความเจ็บปวดของฉัน
เพื่อให้แม่เห็นว่าฉันแข็งแรงดีแล้ว
เพื่อให้แม่ลดความเป็นห่วงในตัวฉัน
เพื่อให้ฉันดูเข้มแข็งเวลาเผชิญหน้ากับคนอื่นในโลกใบนี้

สองคืนที่ผ่านมา....

ฉันถอดหน้ากากออก....และได้ดูมิวสิกวิดีโอเพลงนี้
บาดลึกลงในใจของฉันจริง ๆ
น้ำตาพรั่งพรูออกมาจากหัวใจของฉัน

อยากถอดหน้ากากออกจัง....

หน้ากาก

เคยไหมที่ต้องทน กับการปั้นหน้าเอาไว้
อึดอัดแทบจะตาย ต้องคุยต้องเจรจา
ฝืนยิ้มหัวเราะกันไป ไม่ให้ใครๆ รู้ว่า
ที่จริงที่แท้น้ำตาตกใน

ไม่รู้ใครเป็นคน กำหนดกฎเกณฑ์เอาไว้
ยิ่งเข้มแข็งเท่าไหร่ ยิ่งดูไม่ธรรมดา

ทั้งๆ ที่ทุกข์ประดัง แต่กลัวจะเสียหน้า
ต่างคนต่างใช้หน้ากากเข้าหากัน

รู้ไหมว่าเหนื่อยแค่ไหน รู้ไหมว่าฝืนใจ
ที่ต้องทำเหมือนแข็งแรงเข้าไว้

อยากมีใครซักคน ให้ฉันได้ซบตรงไหล่
กอดคอร้องไห้ ได้โดยไม่อาย

ทั้งๆ ที่ทุกข์ประดัง แต่กลัวจะเสียหน้า
ต่างคนต่างใช้หน้ากากเข้าหากัน

รู้ไหมว่าเหนื่อยแค่ไหน รู้ไหมว่าฝืนใจ
ที่ต้องทำเหมือนแข็งแรงเข้าไว้

อยากมีใครซักคน ให้ฉันได้ซบตรงไหล่
กอดคอร้องไห้ ได้โดยไม่อาย

อยากมีใครซักคน ให้ฉันได้ซบตรงไหล่
กอดคอร้องไห้ ได้โดยไม่อาย

เมื่อวันที่เสียน้ำตา จะมีซักคนไหม
ให้กอดให้ซบ ได้โดยไม่ต้องอาย

ร้องโดยไม่อาย

โดย Thelittlepharmacist

 

กลับไปที่ www.oknation.net