วันที่ พุธ กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

:::มาตุภูมิ:::


 
...มาตุภูมิ...

                                                               แทนคุณแทนไท


..มกราคมที่แสนรัก…

ทำไมความเป็นคุณในปีนี้ จึ่งเปล่าว้าง และร้างดายนักนะ
คุณสังเกตุตัวเองหรือไม่ คุณซูบเซียว และเหม่อลอยบ่อยจนเกินไปแล้วกระมัง

คุณเป็นอะไรไปหรือมกราคม ?

มีสิ่งใดทำให้วิตก ? ฤากังวลอยู่กับปรารถนาใดหนอ !
...
ที่จริงแล้ว...
ยามนี้ คุณไม่น่าพาตัวเองมาซุกตัวอยู่ในท้องทุ่งทะเลสีครามเช่นนี้

ท้องทุ่งซึ่งปล่าวดาย และไร้ความรู้สึกอันศิวิไลซ์ใดโดยสิ้นเชิง

ไม่มีอะไร... ให้หัวใจคนเปล่าว้าง และร้างดาย ได้ควรสัมผัสเลย
...
มกราคม....
อย่าด่วนหาว่าผมใจชืด ขับไล่สหายจากสายลมหนาวอย่างแล้งน้ำใจเช่นนี้เลย
ผมมิเคยคิดอะไรเช่นนั้น
...
สองสามวันก่อน
วันที่ลมหนาวกระซิบบอกแสงดาวที่ผืนน้ำฝั่งโน้น

บอกประสงค์ของคุณ ถึงความปรารถนา
ว่า “มกราจะเยือน” จะมาเยือนทะเลสีน้ำเงินฝั่งนี้ในอีกไม่กี่วันนั้น

เป็นประสงค์ที่ผมตั้งหวัง และรอท่าอยู่ทุกขณะของความคะนึงถึง
...
มกราคมที่รัก... คุณก็รู้ว่าทะเลสีน้ำเงินรักคุณแค่ไหน
“มาตุภูมิ มิเคยคิดผลักไส ลูกแห่งท้องทะเล”

แต่ไยเล่ามกราคม
ไยคุณถึงกลับมาเยือนผม ด้วยความเปล่าว้าง และร้างดายเช่นที่เป็นนี้

คุณเห็นผืนทรายเบื้องหน้า และแผ่นฟ้าเบื้องโพ้นหรือไม่
คุณทักทายสหายผู้รอการกลับมาของคุณบ้างหรือยังหนอ

ชัดว่าเปล่าเลย
สิ่งที่แสดงชัด กำลังทำให้ใครเหล่านั้น
ถึงนึกน้อยใจ แต่ไม่เท่าที่ห่วงใย
แหละตระหนกในความเป็นคุณในยามนี้เป็นหนักหนา

คุณเหม่อลอย และเปล่าว้าง อยู่ลำพังเช่นที่เป็นมากี่กาลแล้ว
...

มกราคม...
มาตุภูมิมิเคยคับแคบเกินไปสำหรับลูกทะเล
แล้วลูกทะเลหละ คับแคบสำหรับความรักของทุ่งทะเลเกินไปหรือเปล่าหนอ ?
...
สำหรับผม
แม้นถึงว่าทุกข์ทรมาแห่งคุณ... “หนักหนา สาหัส” เกินกว่าจะบอกกล่าวเล่าให้ใครฟัง

ไม่เคยเป็นอะไร  เกียรติในความไว้วางใจและเสรีในทัศนะแห่งคุณ เราเคารพเสมอ

ถ้าจะหวังอะไรก็มีเพียงว่า...
ทะเลสีน้ำเงินในนามแห่งมาตุภูมิ
“ขอโอบกอดมกราคมด้วยความรู้สึกที่แสนรัก และห่วงใยจะได้ไหม”

ปล่อยทรมาให้ทะเลสีน้ำเงินซึมซับ บ้างเถิดมกราที่แสนรัก
ได้ไหมมกรา..
เพราะนอกจากทะเลสีน้ำเงินแล้ว
โน่น... ผืนทรายเบื้องหน้า และแผ่นฟ้าเบื้องโพ้น ก็กำลังรอฟังคำตอบแห่งคุณ

...
มกราคมที่แสนรัก…
มิเป็นอะไรเลย
ที่ความเป็นคุณในปีนี้ อาจเปล่าว้าง และร้างดาย

มาตุภูมิแห่งคุณ ปรารถนาเพียงแววตาแห่งความทรมานั้น
จะเรืองหวัง และส่องพลังบ้าง ในยามเราสัมผัสกัน

 


อย่างน้อย เวลานี้ในปีหน้านั้น
ทะเลสีน้ำเงิน ผืนทรายเบื้องหน้า และแผ่นฟ้าเบื้องโพ้น จะยังเปี่ยมหวัง
...

เปี่ยมหวังว่า มกราคมที่แสนรัก จะกลับมาเยือนเรา แหละพร้อมหน้ากันอีกครั้ง

อีกครั้ง...  ด้วยบริบทที่เปลี่ยนไป
...
กอดผมซิ “มกราคม”
กอดทะเลสีน้ำเงิน ผืนทราย แหละแผ่นฟ้า

"โอบกอดมาตุภูมิ"

ทะเลสีน้ำเงินในนามแห่งมาตุภูมิ...
"กำลังโอบกอดคุณ"

ดีใจนะ ที่คุณกลับมา


จากทะเลสีน้ำเงิน / แทนคุณแทนไท

โดย แทนคุณแทนไท

 

กลับไปที่ www.oknation.net