วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องเล่า อย่าเห็นกันดีกว่า


เรื่องเล่า


อย่าเห็นกันดีกว่า


(Based on the true story)




หลังจากจบมัธยมศึกษาตอนปลาย เทพและณัฐพรต่างก็ต้องเตรียมตัวสอบเอ็นทร้านซ์เข้ามหาวิทยาลัย เทพเรียนเก่งกว่าณัฐพร  เขามักชวนเธอไปติวข้อสอบที่บ้านเสมอ


ตามประสาวัยรุ่นหนุ่มสาว  เมื่อมีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกันตามลำพังสองต่อสอง เทพก็มักจะอดใจไว้ไม่ได้


"พร  ผมรักพรนะ  ผมขอเถอะ  เมื่อไรจะยอมเป็นของผมเสียทีนะ  พรจะหวงเอาไว้ให้ใคร  เชื่อผมเถอะ  ชาตินี้ผมคงรักใครไม่ได้อีกแล้ว  ผมรักพรคนเดียว   เมื่อเราเรียนจบ  เราจะแต่งงานกัน"  เทพไม่เพียงแต่พูดคำหวาน  สองแขนก็รวบเอาตัวสาวเจ้ามากอดไว้   ปากก็พร่ำรำพันคำรัก


ไม่มีผู้ใหญ่อยู่บ้านเลยวันนี้   เป็นโอกาสที่เทพจะตามใจตัวเองได้  ณัฐพรสาวน้อยยังไม่เคยมีใครมาถูกเนื้อต้องตัว   ประกอบกับความรักที่มีต่อเทพ  เธอก็ใจอ่อนกับเขา   


มันเป็นครั้งแรกที่เธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ชาย   ณัฐพรมีแต่ความเจ็บปวด  ไม่ได้รู้จักกับความสุขในรสสัมผัสของเทพเลย  ส่วนเทพเองก็ยังไม่ประสีประสาเรื่องผู้หญิง  เขาก็ไม่ได้สร้างความประทับใจในรสสัมผัสให้กับณัฐพร   เขาเป็นฝ่ายปลดเปลื้องอารมณ์ใคร่อยู่ฝ่ายเดียว


ผลการสอบเอ็นทร้านซ์  ทำให้ณัฐพรรู้ว่า เธอสอบติดคณะครุศาสตร์   ส่วนเทพสอบติดคณะแพทยศาสตร์    ทั้งสองคนยังคงเป็นคู่รักกัน  และพบกันอยู่เป็นประจำจนกระทั่งจบการศึกษา


"พร  เราคงยังแต่งงานกันไม่ได้หรอกนะ  พรรอหน่อยเถอะ  พ่อแม่ผมเขาไม่ชอบลูกข้าราชการ  เขาบอกว่า  ลูกข้าราชการน่ะ  เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ   เขาอยากได้ลูกคนจีนด้วยกัน  ขยันทำมาหากินมากกว่า   พรคงต้องพยายามชนะใจพ่อแม่ผมให้ได้ก่อน"    นั่นคือเหตุผลที่เทพบอกให้ณัฐพรรอ


"แล้วถ้าพรทำดีกับพ่อแม่ของเทพแล้ว   เขาก็ยังไม่ชอบพร  จะให้พรทำยังไงล่ะคะ"  ณัฐพรถามแย้ง


"เราคงต้องรอ    รอจนกว่า.....ไม่มีพ่อแม่แล้ว  เราค่อยแต่งงานกัน   พรเชื่อใจผมนะ   ทะเบียนสมรส   เป็นแค่กระดาษใบเดียว   ถ้าใจไม่รักกันจริง   ทะเบียนสมรสก็ไม่มีประโยชน์หรอก"  เทพบ่ายเบี่ยงเรื่องการแอบไปจดทะเบียนสมรสกับณัฐพร



เวลาผ่านไปอีกหนึ่งปี   เทพแต่งงานกับลูกสาวนักธุรกิจชาวจีน


"พรยินดีด้วยค่ะ   ที่เทพแต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกให้  ขอให้เทพมีความสุขมากๆนะคะ   ขอให้รักกันตลอดไปนะคะ   ทำไมเทพไม่เชิญพรไปงานแต่งงาน   ทำไมมาบอกพรเอาตอนนี้  ตอนที่เทพแต่งงานแล้ว"    ณัฐพรพยายามกลืนความเจ็บช้ำเอาไว้  และแสดงความยินดีกับความสุขของเทพ


"ผมกลัวว่าพรจะทำใจไม่ได้    ไม่อยากเห็นพรเศร้า"   เทพให้เหตุผล


"ทำไมพรต้องเศร้าด้วย    คนที่พรรัก  เขาไปมีความสุข   พรไม่เศร้าหรอกค่ะ    ขอให้เทพรักภรรยามากๆ  และเป็นสามีที่ดี   เป็นพ่อที่ดีของลูกนะคะ   พรต้องไปแล้วละ   มีธุระ   ลาก่อนค่ะเทพ  ขอให้เทพโชคดีนะ"   ณัฐพรจากไปแล้ว    นั่นเป็นการพบกันครั้งสุดท้าย


ณัฐพรกลับมาถึงบ้านด้วยความชอกช้ำระกำใจ   เธอเสียใจแทบเป็นบ้า   อยู่คนเดียวอย่างนี้ก็ดี  เวลาร้องไห้จะได้ไม่มีใครเห็น   เธอเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ   ปล่อยให้น้ำจากฝักบัวชำระล้างร่างกายให้สะอาด    น้ำ...ล้างคราบน้ำตาให้เธอได้   แต่น้ำ...ก็ไม่สามารถชำระล้างมลทินที่ติดอยู่ในใจได้


ณัฐพรเอาหน้าซบกับหมอน ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่คนเดียว   เสียใจที่หลงเชื่อคารมผู้ชาย  เสียใจที่เธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์แล้ว   เสียใจที่เทพทรยศต่อความรัก   เสียใจที่ถูกกีดกันความรักจากพ่อแม่ของเทพ    เธอถามตัวเองว่า ....... เธอผิดอะไร   ผิดที่เกิดมาเป็นลูกข้าราชการจนๆหรือ   ผิดที่รักและซื่อสัตย์จงรักภักดีกับเทพหรือ     ผิดที่เชื่อใจเทพมั่นใจในความรักของเขาหรือ.......    ณัฐพรอยากจะตะโกนดังๆ    "ฉันผิดอะไร"


โลกนี้ช่างโหดร้ายต่อคนซื่อ    เพราะรักและเชื่อใจเขา เราจึงถูกหลอก   หลอกให้รอ....แล้วเขาก็แต่งงานกับคนอื่น     ณัฐพรรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีค่า    หยิบมีดคัตเตอร์ออกมาจากลิ้นชักโต๊ะเขียนหนังสือ    กำมือซ้ายแน่น  เพื่อให้เห็นเส้นเลือดใหญ่ชัดเจน   เธออยากจะกรีดคัตเตอร์ลงไปที่เส้นเลือดใหญ่นั้น  และจบชีวิตตัวเอง.....


"คนอื่นเขาโหดร้ายกับเธอไม่มากพอหรือไร    ทำไมเธอต้องโหดร้ายและซ้ำเติมตัวเองด้วย"   เสียงหนึ่งดังขึ้น   จากที่ไหน  ณัฐพรมองไม่เห็น  ดวงตาพร่ามัวเพราะน้ำตาที่คลอเต็มเบ้าตา


"คนเราไม่ต้องฆ่าตัวตายหรอก   ถึงเวลาก็ต้องตายทุกคน  จะรีบตายไปทำไม"   เสียงนั้นดังขึ้นอีกแล้ว  ใครน่ะ   ณัฐพรเก็บมีดคัตเตอร์เข้าลิ้นชักตามเดิม


เช็ดน้ำตาให้แห้ง   แล้วบอกกับตัวเองว่า


"ณัฐพรคนเก่าได้ตายไปแล้ว   ตายเพราะความโง่   ซื่อ   ใจอ่อน.......    ต่อไปนี้  ไม่มีณัฐพรคนเก่าคนนั้นแล้ว   ฉันเป็นณัฐพรคนใหม่    คนที่ฉลาดกว่าเดิม  เข้มแข็งกว่าเดิม  ไม่เชื่อใจใครง่ายๆอีกแล้ว     ชีวิตที่เหลือต่อไปนี้    จะขอลงโทษตัวเองให้สาสมกับความโง่   ด้วยการทำงานหนัก  และใช้่เงินน้อยๆ    วันหนึ่ง   ฉันจะต้องมีเงินมากๆ   มีให้มากกว่าเทพ    ฉันขอสัญญากับตัวเอง   ฉันต้องทำได้"   


แล้วเธอก็ไม่เคยร้องไห้อีกเลย   ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น  ณัฐพรไม่เคยร้องไห้อีกเลย  เธอหันเข้าหาธรรมะ  ฝึกขัดเกลาจิตใจ  ให้เข้าใจสัจธรรมของชีวิต


ชีวิต  คือ ธรรมชาติ   ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น  ย่อมมีวันดับสลาย   ไม่มีอะไรคงทนถาวรได้ตลอดไป     ความรัก  มีเกิด  ก็มีดับ   เช่นเดียวกับชีวิต  วันหนึ่งเราทุกคนก็ต้องลาจากโลกนี้ไป


สิบกว่าปีผ่านไป   ณัฐพรเป็นเจ้าของอพาร์ตเม้นท์ และโรงแรมเล็กๆ มีทรัพย์สินแม้จะยังไม่ถึงร้อยล้านบาท  แต่เธอก็มีรายได้มากทีเดียวจากค่าเช่าอพาร์ตเม้นต์  และโรงแรม


เป็นครั้งแรกที่เธอมางานพบปะสังสรรค์ศิษย์เก่าโรงเรียนที่เธอจบมัธยมปลาย  และที่นี่  เธอได้พบเทพอีกครั้ง


ด้วยวัยเพียง 35 ปี  ณัฐพรยังดูสาวและสวย  เพราะเธอไม่มีลูก  และ รักษาทรวดทรงอยู่เสมอ


เทพมาคนเดียว ไม่ได้พาภรรยามางานด้วย  เขาตามประกบณัฐพรไม่ห่าง  ทุกครั้งที่เทพเข้ามาใกล้ณัฐพร  เธอรู้สึกได้ถึงความรักความคิดถึงที่เขายังมีต่อเธอ


"พร  ขอเวลาให้ผมสักนิดนะ   อยากคุยกับพรตามลำพัง"  เทพมองหน้าณัฐพรอย่างอ้อนวอน


ทั้งสองคนปลีกตัวออกจากงานสังสรรค์   แวะไปคุยกันในห้องพัก   เธอเห็นหน้าของเทพแล้ว ทำให้เธอใจอ่อนอีก   เทพเริ่มออดอ้อน  รำพันถึงความรักความคิดถึงที่มีต่อณัฐพร  สิบกว่าปีที่ผ่านมา ที่เขาและเธอไม่ได้พบกันอีกเลย  ชีวิตสมรสของเขาไม่มีความสุขเพราะเขาไม่ได้รักภรรยาของเขา   อยู่ด้วยกันไปอย่างแกนๆ   ไม่รักกัน  แต่ไม่เกลียดกัน    ไม่ทะเลาะกัน  แต่ไม่หวานชื่นต่อกัน


ณัฐพรอยู่ในอ้อมกอดของเทพอีกครั้ง    เธอรู้ว่า   เธอยังรักเขาอยู่ไม่เสื่อมคลาย   แต่ด้วยคุณธรรม   เธอไม่อาจดำเนินความสัมพันธ์ต่อไปได้


"เทพคะ   พรดีใจที่ได้เจอเทพอีก     ขอให้เทพเป็นสามีที่ดี  ซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อภรรยา   เรื่องของเรา  จบไปตั้งแต่วันแต่งงานของเทพแล้วค่ะ   วันนี้   เราพบกันอย่างเพื่อน   เพื่อนร่วมรุ่นที่เคยรักกัน คิดถึงกัน   ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้นะคะ     ทางที่ดี   พรคิดว่า  ขอให้เราอย่าได้พบกันอีกเลยค่ะ   เพราะเราอาจทำอะไรผิดพลาดได้  แล้วจะมีคนเสียใจในการกระทำของเราอีกหลายคน"    ดูเหมือนว่าสิ่งที่ณัฐพรพูดออกไป  เทพไม่พยายามเข้าใจ




ณัฐพรสงสัยว่า  การที่เทพมาเล่าเรื่องที่เขาไม่มีความสุขกับภรรยา   เพียงเพราะเขาอยากให้เธอมีความหวังในตัวเขาอีกหรือไร   หรือเพราะเขาเห็นว่าเธอมีฐานะร่ำรวยมากขึ้นกว่าแต่ก่อน   จึงทำให้เขาหันมาสนใจเธอ   ณัฐพรไม่ไว้ใจเทพแล้ว


หากโลกนี้เหลือผู้ชายเพียงคนเดียว   คือ เทพ    ณัฐพรจะยอมอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิต


"อย่าเห็นกันดีกว่า   เทพคะ....เราอย่าได้พบกันอีกเลยนะ"   ณัฐพรบอกกับตัวเอง


-------------------------





(ความถูกต้อง   ต้องมาก่อนความถูกใจเสมอ   อย่าใจอ่อน   เผลอตามใจตัวเอง   ถ้าแพ้ใจตัวเอง  เราจะพ่ายแพ้กับทุกสิ่งทุกอย่าง   ณัฐพรเป็นคนเข้มแข็ง   แต่อ่อนโยนนักหนา  เธอไม่เห็นแก่ตัว   ไม่สนองกิเลสตัณหาของตัวเอง   และ  หาทางออกที่ดีให้ตัวเองได้เสมอ   จึงนำเรื่องราวของเธอมาเล่าสู่กัน)













online 1คน

โดย pimahn

 

กลับไปที่ www.oknation.net