วันที่ พุธ มีนาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คนที่ไม่ใช่พ่อบอกแทนให้กินอะไรไม่ได้



 "หมูแพง" นักข่าวคนหนึ่งในสำนักข่าวอาสา(ราแน)โพล่งออกมากลางกอง บก.อาสา(ราแน)นิวส์
 "หมูแพง ก็ไปกินไก่สิ" นักข่าวอีกคนบอกกล่าว
 "ใช่ ไก่ถูกกว่าอีก นี่เห็นมะ ฯพณฯท่านผู้นำยังบอกให้ไปกินไก่" นักข่าวอีกคนเสริม พร้อมชูข่าวในหนังสือพิมพ์สาราขานนิวส์สนับสนุน
 "แต่เราไม่กินไก่ ไม่ชอบ"
 "อ้าว นี่ ดูนี้" นักข่าวคนที่สามเมื่อครู่ชูหนังสือพิมพ์ฉบับเดิม
 "นี่ดูเลย ท่านผู้นำบอกว่า ทำไมไม่กินเนื้อไก่ คุณภาพมันดีเหมือนกัน"
 "ไม่ ไม่เหมือน จะเหมือนได้ไง หมูกับไก่" นักข่าวคนแรกแย้ง
 "เหมือนกันตรงไหน เด็กอนุบาลยังบอกได้ว่า หมูกับไก่ไม่เหมือนกัน ถ้าเหมือนกัน ให้ตอนเช้าหมูมาขันปลุกไหมล่ะ"
 "ไม่ใช่อย่างนั้น เขาหมายถึงรสชาติ" (ไม่ใช่รสชาดนะ เพราะคำว่าชาดหมายถึงสีแดง)
 "รสชาติก็ไม่เหมือน เอากุ๊กเทวดามาทำ อาหารที่ทำจากเนื้อไก่ก็ไม่เหมือนเนื้อหมู"
 "นี่ไหนว่าทำกับข้าวเก่ง แค่ความต่างระหว่างเนื้อไก่กับเนื้อหมู ยังบอกกันผิดๆว่าเหมือนกัน"
 "แหม เราหมายถึงคุณภาพ ไม่ใช่รสชาติ" นักข่าวคนที่ทำกับข่าวเก่ง ถึงขั้นทำรายการชิมไปชื่นชมไปเถียง
 "นั่นแหละ ถึงคุณภาพจะเหมือนกัน แต่รสชาติก็ต่าง เรากินข้าวที่รสชาตินะ ไม่ใช่คุณภาพ"
 "เออ..จริงแหะ"
 "เอ๊ะ แต่ท่านผู้นำก็ยังบอกนะว่า ถ้าคนเป็นหัวหน้ารัฐบาลยังกิน คนอื่นก็ควรจะกิน"
 "อ้าว ท่านผู้นำเป็นพ่อเราตั้งแต่เมื่อไหร่ จึงเที่ยวมาบอกให้ใครควรกินอะไร ไม่ควรกินอะไร สาราขานประเทศเป็นประเทศประชาธิปไตยนะเฟ้ย ถึงแม้จะไม่เต็มใบสักทีก็เหอะ"

 "เถียงอะไรกัน ลั่นกองเชียว" เสียง บอ.กอ.ดังกว่าใครเพื่อนกลบการถกเถียง
 "เรากำลังคุยกันว่า เมื่อหมูแพงก็ควรไปทานไก่ตามคำบังคับ เอ้ย แนะนำของท่านผู้นำ"
 "จะเถียงกันทำม้าย.." บอ.กอ.โบกมือปัดอย่างผู้รู้จริง
 "อะไรจะแพงก็ไม่เห็นต้องเป็นประเด็นมาถกเถียง ไร้สาระสิ้นดี" บอ.กอ.อาสา(ราแน)กล่าวแล้วก็ยิ้มอย่างมีชัย (ชัยชนะนะไม่ใช่ชื่อคน)
 หลังคำกล่าวของ บอ.กอ. บุคลากรอันเปี่ยมคุณภาพทั้งกองหันมายลหน้า บอ.กอ.อย่างฉงน
 "เหตุใด บอ.กอ.จึงคิดเช่นนั้นเล่า"
 "555" (หัวเราะดั่งเด็กแนวเล่นเอ็มเอสเอ็นผสมฮิไฟว์)
 "จะไปห่วงอันใดเล่า"
 "ก็อีกไม่นาน สาระขันประเทศจะมีบ่อนกาซิโน"
 "เออ..แล้วเกี่ยวอะไรกับเนื้อหมูไก่ล่ะเนี๊ยะ"
 "เกี่ยวซี.."
 "ก็เมื่อเรามีบ่อนกาซิโน คนก็ต้องแห่ไปเล่น ประดุจดังเห่อของเล่นใหม่"
 "ถูก..." ประสานเสียงกันทั้งกอง (โอ้ว... วาจาดุจเด็กแนวอีกแล้ว)
 "แล้วเมื่อเล่นกันไป ย่อมจะลืมวันลืมคืน"
 "ถูก..." เด็กแนวประสานเสียงอีกรอบ
 "เล่นกันลืมกินข้าวปลา"
 "ถูก..." เสียงเริ่มหนักแน่น
 "ถ้าไม่ลืมกินข้าวปลา ก็คงจะถูกบ่อนกาซิโนกินตังค์จนสิ้น"
 "ถูก..." อีกแล้ว
 "ตังค์ไม่มี จะคิดกินอะไรได้อีก หมู ไก่ ไม่มีแตะแน่ เพราะไม่มีตังค์"
 "งานนี้ คงได้แด้กแกลบกันทั้งประเทศ(สาราขาน)" ว่าแล้ว บอ.กอ.ก็หัวเราะลั่น 5555
 "ถูก....."

 หลังจบสิ้นการสนทนาอย่างยอมรับในเหตุผลของ บอ.กอ. เหล่าบรรดานักข่าวอาสา(ราแน)ต่างพากันไปบริโภคอาหาร พลางคิดกันว่าจะหาวิธีโกงบ่อนกาซิโนกันอย่างไร
 เพื่อไม่ต้องไปแด้กแกลบกันตามที่ บอ.กอ.เอ่ยอ้างวาจาไว้
 ฝ่าย บอ.กอ.ได้ฟังการหารือเรื่องการโกงบ่อนกาซิโนแล้ว ได้แต่ส่ายหน้า ก่อนกล่าววาจาเช่นเดิมว่า "ทามปายด้าย"
 แล้วได้แต่หวังว่า หากบล็อกของเราไม่เป็นอะไรไปเสียก่อน เราคงได้กลับมาพบกัน
 สวัสดี...

เพลงไก่ (คนขายไก่) Paradox

โดย สำนักข่าวอาสา(ราแน)

 

กลับไปที่ www.oknation.net