วันที่ พฤหัสบดี มีนาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

:::รอ:::


:::รอ:::

                                                    แทนคุณแทนไท

อยากจะเก็บดวงดาวบนราวฟ้า
มาเรียงร้อยอักษราภาษาฝัน
เป็นสร้อยสายปรารถนาไปกำนัล
เป็นของขวัญของฝากจากคนไกล

ไกลห่างกันอย่างนี้มีไหมหนอ
ที่นึกพ้อต่อฝันจนหวั่นไหว
กายเราอาจห่างตัวแต่หัวใจ-
"ใกล้กันแค่ลมหายใจเราคิดถึง"

นั่นหละลมห่มห่ออย่าท้อถอย
พรหมจะคอยร้อยใจให้เป็นหนึ่ง
มีความสัตย์ซื่อนั้นค่อยมั่นตรึง
จะรัดรึง คะนึงรัก สลักนาน

คืนนี้น้องอยู่ไหนหัวใจถาม
ฝากฟ้างามตามขนิษฐ์อธิษฐาน
ความรักพี่มีที่นุชสุดนิจนาน
น้องจงจารจำมั่นนิรันว่า...

ถึงไกลห่างอย่างไรก็แล้วแต่
กาลจะแปรใครจักเปลี่ยนปรารถนา
แต่สัตย์ซื่อถือมั่นต่อขวัญตา
จะตราบจนสิ้นฟ้า นิทราตาย

ขวัญเอย ขวัญวาด อย่าขลาดหวัง
ฟังถ้อยที่พี่ร้อยสั่ง หลั่งความหมาย
แม้นว่าการไกลห่างต้องร้างดาย
พี่ยอมขาดใจตาย หมายรอเธอ
  

"ถึงต้องรออย่างเปลี่ยวดาย ขอร้องเถอะ ความตายอย่าข่มขู่"

แทนคุณแทนไท

โดย แทนคุณแทนไท

 

กลับไปที่ www.oknation.net