วันที่ จันทร์ มีนาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

**..หนู..เป็นครู..ค่ะ..


***********

...........

...............

       **..หนูเป็นครู..ค่ะ...

               ยามสายของวันวาน...ขณะที่ผมกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่บ้านพัก..หญิงสาวลงจากรถเล็กรอบเมือง..เดินเข้ามาหาผม...

               “ อาเอส รึเปล่าคะ? ”  หญิงสาวร้องทักผม..

               “  .ใช่ครับ..”   ผมตอบกลับด้วยความงุนงง เพราะผมไม่เคยคุ้นหน้าเธอมาก่อน..

               “  อา..คงจำหนูไม่ได้..หนูชื่อ..อุ๊    หนูอยู่กับอาต๋อย..เพื่อนอาเอสไงค่ะ ”..

               “  โอ..อานึกออกแล้ว..อาเคยเจอหนูเมื่อ สิบกว่าปีก่อน  โตจนจำไม่ได้เลยนะ  ”

               “  ตอนนี้หนูเรียนจบนานแล้ว  หนูเป็นครูคะ  หนูจะไปอบรมทางใต้....

                  หนูมากับคณะฯ เขาจอดรถทานข้าว  หนูนั่งรถสองแถวเล็กเข้ามา..

                  ..แวะเอาขนม.. มาฝากคุณอาก่อนคะ..”

                เธอเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟังอีกเล็กน้อย  แล้วเธอก็ขอตัวกลับเพราะคณะฯ... เขารอกันอยู่นอกเมือง..เพื่อเดินทางกันต่อ...

   .........เธอ..เป็นคุณครู..แล้ว.........

               เป็นความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลย...เหตุการณ์ที่ผ่านไปนานนับสิบๆปี..จู่ๆก็กลับมา แต่งเติมเรื่องราวต่อได้อีก....

               ย้อนกลับไปเมื่อประมาณปี 2532..วันหนึ่ง..เพื่อนคนหนึ่งของผมเป็นครูอยู่ทางภาคตะวันออก โทรฯมาเล่าให้ผมฟังว่า  เขามีลูกศิษย์อยู่คนหนึ่ง  เรียนจบชั้น ม.3 แล้ว. .คงไม่ได้เรียนต่อ..เพราะทางบ้านยากจนมาก...เหลือแต่แม่ตามลำพัง  แต่เป็นเด็กเรียนดี  ใฝ่เรียน  น่าเสียดายโอกาสของเด็ก.. อยากจะหาทางให้เด็กมีโอกาสได้เรียนต่อ ...

               ที่สุดพวกเราก็ได้ข้อสรุป..โดยภรรยาของเพื่อนผมเป็นคนดูแลเด็ก  ให้ช่วยงาน.. และพักที่บ้านครูเพื่อนผม  ส่วนพวกเราก็รวมกัน 10 คน  ช่วยกันออกค่าใช้จ่ายส่วนตัวให้กับเด็กเดือนละ 800 บาท ( เฉลี่ยแล้วก็คนละ 80 บาทต่อเดือน)  เราก็รวบรวมส่งไป..ฝากไว้ที่เพื่อนครู ครั้งละ 5 เดือน (400บาท)  จำได้ว่า  พวกเราช่วยกันส่งอยู่ประมาณ 3ปี   เพื่อนก็แจ้งมาบอกว่า  ไม่ต้องแล้ว  เพราะเธอได้รับทุนแล้ว..(ทุนอะไร..จำไม่ได้แล้ว)

   แต่นั้นมา..เราก็ไม่ค่อยจะได้รับข่าวคราวกันมากนัก  เพราะเมื่อ 4 – 5 ปีที่ผ่านมา..ก็ทราบว่า..เพื่อนครูของเราก็ลาออกไปทำงานส่วนตัวแล้ว...เราก็ยังติดต่อกันอยู่บ้างไม่บ่อยนัก..

                 ผมดีใจที่สุดกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น...แม้สิ่งที่พวกเราหยิบยื่นให้เธอ..ไม่ได้มากมายอะไร...แต่ก็ได้สร้างโอกาสให้กับเธอในวันนี้...

       **ขอให้เธอ..ประสบความสำเร็จในชีวิตนะ...โชคดีจ้า....!!.

………

  

 

โดย psl_cp127

 

กลับไปที่ www.oknation.net