วันที่ พุธ เมษายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เหงา...เหงา...อยากเอา...รักมาฝาก


เหงา...เหงา...อยากเอา...รักมาฝาก

รักนี้จากหัวใจ...ให้เพียงสอง

หวังรักนั้น...อยู่มั่น...นิรันดร

สุขที่ครอง...ร้อยดวงใจ...ไว้ใกล้กัน

มองดูดาว...พราวบนฟ้า

น้ำตา...หลั่ง...

คิดถึงครั้ง...เราสองครองรักคู่

สุขสุดสม...คนนิยมชมเชิดชู

เราทั้งคู่...รักกัน...มั่นคงจริง

แต่ไม่นาน...วานวัน...ผันหายจาก

สุขที่วาดหวังไว้...มลายสิ้น

น้ำตาไหล...ใจละลาย...สลายจริง

กว่าจะทิ้ง...ถอดถอนใจ...ได้ดั่งเดิม

วันและคืน...เลยล่วง...ห่วงความหลัง

ยังตามฝังจิตใจ...ให้หลอกหลอน

ทำอย่างไร...จะตัดใจ...ให้จากจร

รู้สึก...หลอน...ว่ายังรัก...ปักทรวงใน

อันความรัก...ปักใจ...ใครหยิบยก

ออกจากอก ออกจากใจ...ให้ห่างหาย

ถึงยามนั้น...ทุกข์ที่ฝัง...คงมลาย

หยุดที่ใจ...ของเรา...เข้าใจจริง

อันความรัก...ที่ว่ารัก...นั้นไม่แน่...

ความผันแปร...อาจเกิดได้...ใครคิดถึง

หยุดยึดถือ ยึ่ดมั่น...ว่ารักจริง...

ที่สุดทิ้ง...ความว่างเปล่า...เข้าใจกัน

โดย อ.มด

 

กลับไปที่ www.oknation.net