วันที่ พฤหัสบดี เมษายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องบังเอิญ...นอนไม่หลับ


บังเอิญจังที่เรา...เข้ามาพบ

ได้ประสบพบคุย... มิเห็นหน้า

สื่อภาษาเพียงคำพูด...แทนวาจา

แปลกหนักหนา...คุ้นเคยนัก...จักงุนงง

หลับก็ตื่น...ฝื้นภวังค์...ฝังใจคิด

แปลกที่จิต....คิดถึง...คนึงหา

อยากพบคุย...แม้เป็น...เพียงวาจา

น่าเชื่อว่า...เธอฉัน...สัมพันธ์จริง

นอนเท่าไหร่...ใจไม่หลับ...กลับยังตื่น

จึงต้องฟื้นวาจา...เป็นกลอนนี่

สื่อความคิด ความถึง...ที่คงมี

ไม่รู้ที่...กลับเป็นมา...น่าสงสัย

หรือว่าเรา...หงอยเหงา...เศร้าดวงจิต

พาลไปคิด...เรื่อยถึง...คนึงหา

ป่านฉะนี้...เขาหลับดี...มีเวลา...

สุขเถิดหนา...ตัวเรา...ควรเข้านอน.

โดย อ.มด

 

กลับไปที่ www.oknation.net