วันที่ พฤหัสบดี เมษายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เอ็นทรี่อ่อนหวาน.....กุลสตรีไทย...กราบและไหว้ทุกท่านค่ะ


สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน

.

               วันนี้ขออภัยอย่างสูงค่ะ ที่อิชั้นมาสายมากๆเลยค่ะ   เริ่มเขียนเวลา 01.32 น.

จะจบลงเมื่อเวลาที่กดเผยแพร่ เป็นเวลากี่นาทีก็ไม่อาจจะทราบได้ค่ะ (เพราะอิชั้นเพิ่งเริ่มเขียน)

ที่วันนี้มาสายเพราะว่า อิชั้น "หามุก" มาเขียนอยู่ค่ะ คอนเซปบ้านเม้าท์ เบาๆ สบายๆ ประมาณว่า

คุณๆ(คนอ่าน) เดินเข้ามาใน "บิวตี้ ซาลอน" แล้วก็ เม้าท์ๆๆๆๆ บังเอิญค่ะว่า "บิวตี้ ซาลอน" ร้านนี้

ค่าบริการไม่แพงนัก บทสนทนาจึงจะมีความหนักเบาของสาระ ตามอารมณ์ของเจ้าของร้าน

และผู้ใช้บริการ แต่พยายาม "เพ่ง" ดีๆนะคะ อาจจะพบความมีสาระซ่อนอยู่ ประมาณว่า

มองภาพสามมิติ ประมาณนั้นเลยล่ะค่ะ(สำนวนบ้านคุณเพชรชมพู)

                เมื่อวานนี้ อิชั้นละเลงน้ำเยอะไปหน่อย เนื้อหาสาระเบาบาง วันนี้อาจจะหนักไปนิด

ขออภัยด้วยค่ะ ถ้ามันหนักมากไป คลิ๊กหนีได้เลยนะคะ ก่อนไปจะแอบหยิกแก้มขวาอิชั้น

ด้วยความเอ็นดูกึ่งหมั่นใส้ ตามอัธยาศัยค่ะ

.

             เมื่อสักครู่นั่งดู "ขุนอินทร์" กับ "พ่อสอน" เขาดวลระนาดกันค่ะ จากเรื่องโหมโรง

ตอนที่ดวลระนาดกันแล้ว ขุนอินทร์ พ่ายแพ้ต่อเด็กหนุ่มหน้าใส จากบ้านนอก จะด้วยฝีมือ

จะด้วยประมาทต่อคู่ต่อสู้ จะด้วยหยิ่งในศักดิ์ศรี ของนักดนตรีไทยที่มีราชทินนาม

ก็ช่างเถอะ แต่ขุนอินทร์ "แพ้"

.

          แทนที่ "พ่อสอน" นักดนตรีระนาดจากบ้านนอกคอกนา จะหยิ่งทะนงในความสามารถ

ของตน ที่เอาชนะ ครูระนาดนครบาลได้ ไม่ค่ะ เขาเข้าไปกราบ ขุนอินทร์ ขอขมาอภัย

ต่อทุกสิ่ง หากเขาล่วงเกิน ด้วยสิ่งหนึ่งประการใด ขออโหสิกรรมให้แก่เขาด้วย

.

         ดูเรื่องนี้แล้ว อิชั้นซึ้งค่ะ กับคุณธรรมของคนยุคเก่าๆแก่ๆ ที่ไม่แก่กะโหลก อิชั้นเอง

ก็ผ่านโลกมาหลายเพลา เห็นคนหลายต่อหลายคน มากหน้าหลายตา ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

"คนที่จะอยู่ยั้งยืนยง"  มีค่าควรแก่ความทรงจำของอิชั้น คือคนที่อ่อนน้อมถ่อมตนค่ะ

แม้บางครั้งอิชั้นเอง ก็อาจจะไม่มีคุณสมบัตินั้นมากพอ แต่อิชั้นปราถนาที่จะเป็นคนที่

รู้คุณคน มีความอ่อนน้อมถ่อมตน ใครมีคุณก็กราบก็ไหว้ ใครไม่มีคุณก็กราบก็ไหว้ได้

เพราะการได้ไหว้คน ได้กราบคน มันเปลี่ยนใจคนค่ะ จากคนที่ใจคอโหดร้าย เห็นหน้าปุ๊บ

เกลียดปั๊บ ลองได้ไหว้สัก 1 ครั้ง ถ้ามันยังเกลียด ยังหมั่นใส้อยู่ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร?

.

        ในโอกาสปีใหม่ไทยๆ อยากชวนทุกท่าน พากันแสดงออกถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนกันค่ะ

ใครควรค่าที่จะกราบได้ก็กราบ ใครเหมาะสมแก่การไหว้ก็ไหว้ สร้างเสน่ห์ดีค่ะ โดยเฉพาะกับ

คนที่เราเรียกว่าพ่อและแม่กราบท่านแล้วเป็นมงคลดีแท้ค่ะ ยายเม้าท์บุญน้อยที่ปีนี้หมดโอกาส

ได้กราบคุณแม่ เพราะท่านจากไปนานแล้ว ไม่ได้กราบคุณพ่อเพราะเหตุผลส่วนตัวที่ไม่สามารถ

ทำได้ แต่ก็โทรหาท่าน ขอขมาอภัยท่าน ที่ตลอดเวลา 1 ปีที่ผ่านมา อาจจะทำหน้าที่ของลูกที่ดี

ไม่ได้ครบถ้วนนัก แต่อิชั้นก็เคารพรักพ่อของอิชั้นเสมอค่ะ

.

          ท้ายที่สุดนี้ตลอดเวลาที่ได้ทำบล๊อก หากมีสิ่งหนึ่งประการใดที่อิชั้นเขียนแล้วทำให้ท่าน

ผู้อ่านเกิดความไม่สบายใจ หรือคอมเม้นท์ในบล๊อกท่านใดแล้ว ทำให้เจ้าของบล๊อกไม่สบายใจ

ก็ขอขมาอภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ มีสิ่งใดที่ตักเตือนกันได้ เตือน "ยายเม้าท์" ได้เลยค่ะ

.

           ทั้งหลายที่เขียนมา ก็หวังว่า ความเป็นมงคล ความเจริญ จะมีกับอิชั้น กับทุกๆท่าน

มีความสุขความเจริญ รับปีใหม่ไทยนะคะ

                                                     สวัสดีค่ะ

.

.

เครดิท  ภาพทุกภาพจากอินเตอร์เน็ท

เพลงจาก ijigg.com  เพลงหม้ายขันหมาก

ศิลปิน พุ่มพวง  ดวงจันทร์  หากมีเพลงมีลิขสิทธิ์ต้องห้าม ช่วยบอกด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

โดย ยายเม้าท์เองค่ะ

 

กลับไปที่ www.oknation.net