วันที่ ศุกร์ เมษายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

+++ขาวกับดำ+++


ข้อมูลจาก Forward mail

ขาวกับดำ

นิทานเรื่องนี้เล่าต่อกันมานานแล้ว :

                เศรษฐีคนหนึ่งชอบใจลูกสาวชาวนายากไร้ผู้หนึ่ง เขาเชิญชาวนากับลูกสาวไปที่สวนในคฤหาสน์ของเขา เป็นสวยกรวดกว้างใหญ่ที่มีแต่กรวดสีดำกับสีขาว

                เศรษฐีบอกชาวนาว่า “ท่านเป็นหนี้ข้าจำนวนหนึ่ง แต่หากท่านยกลูกสาวให้ ข้าจะยกเลิกหนี้สินให้ทั้งหมด”

                ชาวนาไม่ตกลง

                เศรษฐีบอกว่า “ถ้าเช่นนั้นเรามาพนันกันดีไหม ข้าจะหยิบกรวดสองก้อนขึ้นมาใส่ในถุงผ้านี้ ก้อนหนึ่งสีดำ ก้อนหนึ่งสีขาว ให้ลูกสาวของท่านหยิบก้อนกรวดจากถุงนี้ หากนางหยิบได้ก้อนสีขาว ข้าจะยกหนี้สินให้ท่าน และนางไม่ต้องแต่งงานกับข้า แต่หากนางหยิบได้ก้อนสีดำ นางต้องแต่งงานกับข้า และแน่นอนข้าจะยกหนี้ให้ท่านด้วย”

                ชาวนาตกลง

                เศรษฐีหยิบกรวดสองก้อนใส่ในถุงผ้า หญิงสาวเหลือบไปเห็นว่ากรวดทั้งสองก้อนนั้นเป็นสีดำ

                เธอจะทำอย่างไร?

                หากเธอไม่เปิดเผยความจริง ก็ต้องแต่งงานกับเศรษฐีขี้โกง หากเธอเปิดเผยความจริง เศรษฐีย่อมเสียหน้า และยกเลิกเกมนี้ แต่บิดาของเธอก็ยังคงเป็นหนี้เศรษฐีต่อไปอีกนาน

 

                เราส่วนใหญ่ถูกสอนมาให้มองปัญหาแบบขาวกับดำ

                แต่ไม่ใช่ทุกปัญหาสามารถแก้ไขได้อย่างขาวกับดำเสมอไป

                ในทางตรงข้าม หากเราลองมองต่างมุม จะพบว่าหนทางการแก้ปัญหามีมากกว่าหนึ่งสายเสมอ และการยืดหยุ่นพลิกแพลงไปตามสถานการณ์เป็นวิธีการหนึ่ง

                บางครั้งในการแก้ปัญหา เราอาจต้องสร้างเครื่องมือในการแก้ปัญหาขึ้นมาใหม่

                ในยุคสงครามเย็นที่กินเวลานานหลายสิบปี สูญเสียชีวิตและทรัพยากรโลกอย่างมหาศาล ไม่มีใครกล้าเชื่อว่า ในยุคของ มิคาอิลกอร์บาชอฟ สงครามเย็นสามารถยุติลงได้ หรือสิ้นสุดเร็วเช่นนี้

                กอร์บาชอฟกล่าวว่า “เป็นเรื่องเขลาที่คิดว่า ปัญหาที่รุมเร้ามนุษชาติในวันนี้ สามารถแก้ไขได้ด้วยเครื่องมือและวิธีการที่เคยใช้ได้ผลในอดีต”

                หากเขาไม่ได้คิดเช่นนี้ บางทีวันนี้สังคมนิยมโซเวียตยังไม่เปิดประเทศ และสันติภาพระหว่างฝ่ายขาว-ฝ่ายแดงคงล้าหลังไปอีกหลายปี

                โลกไม่มีสีขาวกับดำ

 

ลูกสาวชาวนาเอื้อมมือไปในถุงผ้า หยิบกรวดขึ้นมาหนึ่งก้อน

                พลันเธอปล่อยกรวดในมือร่วงลงสูพื้น กลืนหายไปในสีดำและขาวของสวนกรวด

                เธอมองหน้าเศรษฐี เอ่ยว่า “ขออภัยที่ข้าพลั้งเผลอปล่อยหินร่วงหล่น แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อท่านใส่กรวดสีขาวกับสีดำอย่างละหนึ่งก้อนลงไปในถุงนี้ ดังนั้นเมื่อเราเปิดถุงออกดูสีกรวดก้อนที่เหลือ ก็ย่อมรู้ทันทีว่ากรวดที่ข้าหยิบไปเมื่อครู่เป็นสีอะไร”

                ที่ก้นถุงเป็นกรวดสีดำ

                “...ดังนั้นกรวดที่ข้าทำตกย่อมเป็นสีขาว”

                ชาวนาพ้นสภาพลูกหนี้ และลูกสาวไม่ต้องแต่งงานกับเศรษฐีขี้โกงคนนั้น

ป.ล.อ่านแล้วรู้สึกดีคะ ก็เลยเก็บมาฝาก

โดย ภัทรนภา

 

กลับไปที่ www.oknation.net